Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 7, 20, fol. 3r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.86.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- Verba Autoris ipsa exhibers plocef. possquam notasset ex aegu LKX LXX ∞ yy Heri calculo Dn. G. G. L fieri Kdx - Kdx - ydy
- et porro (posita dx constante)- dxax ganus + dydy; et asfumsisset praeter constantes K, Y, et variabiles X, y assumsisset novas vari
- abiles h, Z, et pro ex, dy, dZ posuibet C, ci, subjicit pag. 24. Hujus succedaneum ex meis principiis (sive ex re
- adZ spotuisset locee r ipsa R assumi nisi e ex hepothe constans
- i
- tricibus paule ant
- a siudo sa r
- int
- 2Edy
- d
- plane gemina
- d
- solisqe literaru
- otis differant
- repraesenta-
- tricibus
- Leibu
- a seu
- ris, gaudemus
- itam earum
- suisse claritatem
- ficaciamu
- l
- sentatriciam
- chemate
- veni rtor
- in prioribus
- tam alionm
- cerat, ita
- amen ut doler
- rettrren
- Isi esset
- ona, multur
- cti
- sutis, à se
- u
- ps
- sit
- i
- infinite panc
- E
- man
- dx
- er insi
- as eo
- num est
- in
- t
- ima
- in
- ipse
- utorem in
- vel e, et dy
- loco
- acere dise
- x
- s
- t
- sist per con-
- tantem _Y
- esentatur
- sentetur per va
- in
- variabilis, se
- non semper ejusde
- magnitudinis. Ita
- ad mittit Du. Autor
- non omnes
- b aequa
- le
- aterto sed dif
- tras (quae adeo su
- secundi quadus) rur
- abere.
- victis) sic obtinetur; fiat e ad a
- intrata ex tibet e +ha seu terminis dibegenta
- secundo isferentia eibnitatus prorsus consentit. Nam p. 24. 25 a hit rectas ordinarii
- diferentiis primis propontionales, earam, rectarum differentia utique propontionase
- chunt et succedatea differentiis secundis ut adcogana gaude anius da
- autorem in eripa tandeu consentire, et si in modo explicandi difernt
- Cumdax Gg2. perinde sit sive quos adhibeat infinite parvas sive ip
- proportionales ordinarias s su
- fui
- ides id et harum ins qualitatem poncetae
- A
- quaelum sint igaequales etium
- illurum inaequalitiem regare vide
- ectio brebis est, et partecularia quadam continet de quibeus
- iam
- inde
- Donim autoris scrupulos s
- e quondrem sustcillerin
- ncalcuior
- dguentio etee Lipsputatur, quibas imme-
- rarinon est huipuo Loci. Urium tantum inde affere placet in speermen.
- On. G. G. L. diverat lineam rectam (positis, abscitsis uniformiter e
- elentibus) carere ubigo ordinatarum disterentiis secundis. Sed alibi dixerat
- hoc isrum, ut dliferentia secunda evanercat, contingere et iam in
- contranii
- curvarum certis punctis, ubifloxus e contrarus quoniam tuge
- matatur in rectam
- radio in infinitum aberente circulus quasi osculans at recta
- Sed Du Autor ibi difficultatem invenit, cupait p. 29. videri inde
- concludi posse, eundem esse curvarum flexus contrarii et rectarum
- haracterem proprium.
- Sectione d V. agit de objectionibus sibi
- vicissamfactis ubi (pau 3D rejicit potestates numeri infiniti imovult
- domne quod angeri potest, seu quo majus esse spotest esse finitum
- idqus, (inquit) tanquam perse satis clarum non demonstro tamets
- non nescjat multos contrarium sentire Ethin. vult numeruro
- infinitum esse memerum madimum. Et cum infinitum nunerum
- maxima
- ad mittat etiam absoluto aim minimaque ad mittit, tam
- et suae sententiae patrocinari putat tum indivisibilia Cavaleri, tum rationes
- ultimas celeberrimi Neutoni: Cam contra Du. G. G. L. talia Entia philosophis disputabilia
- aperiatur utrum admittantur tanquam vera et realia, an vero tantum ut docerdi causa ficta, hoc
- loco parum curare videatur, modo intelligatur posse pro iis assumi indefinite seu
- quantumvis magna et parva, ut appareat ervorem esse quovis dato minorem
- Noster vero aufor ut defendat infinitum esse semper maximum, eo progreditur
- ut posito m esse numerum infinitum, neget 2m, quem in calculo admitrit, esse ejus
- duplum, fierique eum arbitretur non multiplicando in per 2, sed multiplicando 2 per H
- novo genere distinctionis. Pag. 3)
- sectione V. disputatur de Methodo tractandi aequationes exponentiales
- quas a du. G. G. L primum consideratas notat in Actis nostris Ann. 1682. p. 42
- putat quidem dn. Autor (pag. 35) eum in iisdem Actis Ann. 1684. p. 473. subtan
- gentium aequalitatem esse Logarithnicae propriam demonstrasse, sed positis dx
- alias
- le
- in arbitrio ex legibus calculi differentialis Interim ait se sibi gratulari, quod in easdem
- cum Dn. G. G. L. cogitationes in nonnullis incederit, idque non esse mirum. Nam, nquit
- cum adolescentiae suae lucubrationes ac reperta Analytica strictim mihi nuper ostendere
- placeret viro Nobilissimo Du. I. Huddenio, non levis me incessit admiratio, quod plurima
- inibi conspicerem summo huic Geometrae jam ante complures annos detecta quae aliis
- postmodum edita, num inter magna hujus aevi inventa numerantur; methodumque
- insuper directam et evidentem curvarum et curvilineorum proprietates indagandi, ad
- quas infinitorum Analysis aut nullo modo aut indirecte admodum pertingit; qua
- rumque bene multae, si non plane incognitae, Mathematicorum tamen celeberrimis
- hastenus intactae, nulli saltem quod sciam publicatae remanserunt; licet ad
- Haec Dn. Autor
- perfectam curvarum cognitionem necessario requirantur.
- cui pro hoc indicio gratias agimus, et cum ipso optamus, ut tam praeclara
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 7, 20, fol. 3r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00068090:0005?run=73