Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 7, 25, fol. 6v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 7r); this page is its left half.
The machine reads it as
- Sed ipsius operis subtilissimi contenta ex Diarit
- Eruditorum mense parisint
- lucudequ
- septame tamen
- a exin latinum sermonem versa
- rio, nam ad nos 5
- exhibere placet. Nam distincte admodum ibi explicatur,
- nobis autem ipsumque opus ad nos serius p et nostra dili
- Nam ibi dia ea diarium distincte et lucide exhibuit, nostram
- diligentiam praevenit; quaniam opus sero admodum, beneficio
- Hini auto Doris sero beneficio illimi autoris nobis
- um
- quidem destinatum, quidem, sed serius paulo perlat sero port
- tamen tandem perlatum est. sic ergo de eo refertur:
- Numeras et sublimitas inventorum, quibus plenum
- Cum numerus
- est hoc opus, usque adeo supergrediuntur ea quae i supergrediatur
- n
- ea quae brevi simpliciqus breo simplicque discursu leviqe brachio tractata dici possunt, t s
- deo pro excerptis iidicem quendam materiarum, contentarum
- nonnihil agnoscere possiat. Scopus operis est invenire aperire partes habentibus composita videatur. Autor formulas
- dare cogimur, qui tamen usu suo apud intelligentes non
- in mo
- carebit, ut pulchritudinem eorum quae hic proferuntur
- vias generales quibus penetretur in in naturam
- omnigenarum curvarum. Dividitur ab autore in sectiones
- decem: Prima explicat principia Calculi quo utitur
- Calculi, inquam, tanto admirabilioris, quanto facilius naturaeque
- convenientius ad inventa, Geometria atque Analysi ordinariae
- pro maxima parte inaccessa, nos ducit. a
- Haec tamen Analysis nova communem supponit
- quemadmodum autor discrte monet. Discrimen inter Analysu
- prioris et hujus novae in eo consistit, quod Analysis ordinaria
- non tractat nisi quantitates finitas, nova Dero in ipsum
- penetrat infinitum. Comparat enim magnitudinum
- finitarum, differentias infinite parvas, et differentias
- differentiarum etc. Et ope harum quantitatum
- extraordinariarum defegit relationes quantitatum
- oquae ad infinite parvas se habent
- uti infinitum vel plus quam infint infinitum, se habet ad
- finitarum ordigarie
- Hunc calculum Differentiarum et
- summarum primus dedit Leibnitius sed breviter
- et sine demonstratione, quae in hoc opere clara admodum
- finitum.
- sectio secunda ostendit
- qua ratione hoc calculo sit utendum ad inveniendas
- et lucida exhibetur
- cangentes curvarum omnis generis ram geometricarum
- quam mechanicarum, quantuscunque numerus indetermi-
- patiorum aequationes ingrediatur quii ex quibus
- tangentes sunt determinandae. Methodi generales, quas
- autor hunc in finem exhibet, tam sunt simplices, et ex calculea
- tam naturali ratione nascuntur ut mirum sit Du. crai-
- gium, qui eodem calculo usus est in tractatu de Linearum
- Figurarum Cervilinearum Quadraturis credidisse
- hanc methodum tantum lineis Geome trisis, convenire.
- cum sufficiat oculos conjicere in exempla hic allata curvarum
- transcendentiam, et speciatim in prop. 10 ubi
- docet autor modum inveniendi tangentes curvae ad
- plures focos relatae, quales animo concepit
- in onus
- sive foci sint puncta, sive sint lineae,
- idque generalius longe hic praestatur quam a domino Fatio
- illustris Autor Medicinae Mentas,
- est
- est est factum
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 7, 25, fol. 6v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00068095:0012?run=73