Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 9, 1, fol. 15v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 16r); this page is its left half.
The machine reads it as
- BA) HaecA quidem perpulihre se habent ex Hypothesi
- quod gravia accelerentur, quemadmodum mitum acceleratu
- definivit Galilaens, et sane Ricciblus noster multis experimentis
- sumtis cui sane Ricciolus noster experimenta, quae
- sumsit plurima, exacte satis consentire deprehendit. Demonstratio
- tamen sufficieus videtur adhuc desiderari. LV. Fortasse
- ve verum non est in rigore Geometrico gravia sic descendere
- fier neque enim absurdum est, quod multi credunt, quo magis
- gravia recedunt a terra eo minorem descendendi solicitationem
- experiri. Quoniam tamen notabi
- altitudine medioeri, ideo si modo, assumamus gravitatem
- Ecilati ubicmque git gravine e ommnia monentae
- gravitatem quolibet momento se ad grave eodem modo
- habere, seu quod idem est continue aequabiliter
- V
- Galilai edpora suita
- Qu. Fuere qui putarunt gravium, velicitatem
- i
- opera
- crescere in progressione Geometrica. LV. Hoc osHoc
- praeterquam quod nulla ratione firmatur, et experimentis
- parum consentit, etiam impossibile est, si gravitas a quiete
- si velocitas gravium a quiete continue crescere ponatur
- Nam progressio Geometrica quovis momento crestens a quicte
- incipere nondebent, potest. Quod sic ostendo. Ponamus quod
- asserunt, si tempora sintsT suit progressionis Arithmeticae
- spatia esse progress seu u Logarithmos spata velocitates
- esse acquisitas esse progressionis Geometriae seu ut numeros
- latet itres velocitates acquisitas ut, T.V 2T2V
- et 3T3V quae aequalia habeant temporis inter valla, 172T
- et 2T37 fore progressionis Geometricae. Eru si 52F et E74Y
- sint intervalla sesint intervalla temporis aequalia, etiam
- Eprodirem ad sensum
- velocitates quaes grave habet inmomentis S T, 4F, erunt in instantibus 5, 27,
- progressionis Geometricae, sed in primo lastanti S velocitas erat
- in instanti 4 erit infinita.
- Cumque nullum deuret momentum 4F assumi possit
- nulla seu infinite parva, ergo
- au
- utcunque vicinum ipsi s sequitur grave secundum hanc velocitatis
- legem accelerationis legemant nullum habere Motum, aut
- infinitum seu instantaneum. GR. Mirum est mentem
- phumanam etiam infinito ad suas astimationes feliciter uti
- V) Sic notavit etiam Galilaeus motum qui aequalibus
- spatiis aequalia velocitatis momenta superaddat, fore
- justantaneum, seu infinitum, si scilicet a quiete incipiat. Hoc ita demonstro
- Etum enim incrementa ve locitatum proportionalia
- nerementis spatiorum. Sed sed spatiorum incrementa sed in omni motu
- sed temporibus aequabiliter crescentibus, velori spatiorum seu progressuum
- increment a sunt ut velocitates. Ergo, Velocitates sun hoc loco sunt
- juis incrementis, proportionales. Et proinde sunt proportionis progressionis
- Geometricae, habemus ergo Theorema insigne memorabile
- Velocitatibus proportione
- spatiorum crescentibus, tunc temporibus cascentibus assumtis
- si spatiis aequabiliter
- plogressione Arithmetica seu aequabili, Velocitates (ad eoque
- et spatia eru in progressione Geometrica
- accelerationis legem a quiete incipere non posse; quanquam alioqui
- impossibilis non sit. (B A+ pulcherrimum
- est hoc theorema tuum, ostenditus Logarithmos in natura,
- nam velocitates aequabiliter cresce
- secundum spatia, tunc si spatia aut velocitates sint
- ut numeri, tempora erunt ut Logarithmi. Fortosse
- etiam usus ejus aliquis in aestimandis motibus reali
- revera contingentibus, aliquando reperietur
- quemiadmodum magnes in distans
- debilius operatur, et lux
- sparsa in majorem distantiam
- minus illuminat
- Hoc a Galilaeo ss tuntum
- affirmatum, demonstravit
- Fermatius, tam in in Epistola
- ad Gassendum, quae tum hujus
- operibus, tum illius posthumis
- inserta est. LV. Fortasse
- non ingratu
- ts
- vobiu
- stratio mea que
- emon
- eribimem
- huic scientrae lucem inferre
- videtur, et per se brevissim
- Cum velocitates sint spatus
- proportionales, erunt
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 9, 1, fol. 15v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00068125:0030?run=73