Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 9, 7, fol. 26r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 12v); this page is its right half.
The machine reads it as
- Mirarer autem si ipsi Dn. D. nihil subnatum esset scrupuli
- tum hinc, tum quod videret vim meae demonstrationis inevitabilem esse,
- nisi aliquid sine omni ratione possibile negetur, id est nisi naturae rerum denegetur
- facultas efficiendi vel immediate et directe vel mediate et per ambages,
- ut tota potentia majoris corporis alicujus transferatur aliquando in quoddam
- Mi Non igitur opus habeo ut ostendam modm actu efficiendi hanc substitu corpus minus antea quiescens. Profecto sententia quae eo redacta est
- ut stare non possit, si hoc reperiatur possibile, valde laborat, atque in periculo
- versatur lat taceam, non videri generalem naturae legem a tali conditione
- debere suspendi, et suspectum esse effugium quod nulla postulata ad mittit nisi
- actu procurata, ut si quis Archimedi postulanti negasset, aliquam rectam
- alicui curvae aequalem esse, quia nullam poterat Geometrice adhiber ex hibere
- itaque prope mihi persuadeo Dn. P. expensis omnibus, tandem in nostram
- sententiam inclinaturum. Si quis tamen absurda paulo ante indicata
- conq concoquere posset, in ejus gratiam tentabo, quod Clmus An agonista
- postulat modum indicare quo natura efficere possit, ut potentia corporis
- majoris transferatur in minus quiescens. possum autem afferre non unump.
- et primum si postulatur mili conced Et quidem si concedatur posse totam vim minoris
- transferri in majus motu sive mitum sive, quiescens; giturdividamns A motum majus
- ma ims B. quiescente dividamus in partes ipso B minones motu is A velocitatem
- et cuiuclibet potentiam in B transferendo. successive tota ipsius A
- retinentes
- iterit in B minur translata erit in B minus quiescens.
- sed e sed et Si Aliter: A et B connectantur linea rigida quantum satis est longa
- erp
- majoris potentia.
- et in ea sumatur punctum H, quod ponatur sisti, ita ut compositum
- compositum non progredi quidem, rotari tamen possit circa immotum punctum H.
- ila vi progredienti conversa in cerculationem, possumue assumere punctum H, tam
- vicinum ipsi A, et tam remotam a B, ut celeritas quae in distributione potentia ad circu–
- landum versae quae inter circulandum competit ipsi A, sit quantumvis parva. Ita potest
- A haberi pro quiescente, vel quasi, et tota quasi vis ejus, soluto mox nexu
- seu linea rigida sublata, translata erit in B. Adhibeo lineas rigidas mole
- carentes, exemplo aliorum, qui et puncta gravia fingunt, aliisque id genus
- demonstrationum subsidiis utuntur, non utique aspernandis, quando non de
- praxi sed rationibus indagandis agitur. Et compertum habeo, nunquam
- inde aliquid falsi deduci.
- Cum Florentiae essem, dediamico aliam adhus.
- is
- caetem huc
- Transferan
- ex ali sore
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 9, 7, fol. 26r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00068131:0033?run=73