Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 9, 17, fol. 2r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.97.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 3v); this page is its right half.
The machine reads it as
- Mechanica
- Ibram Romanam vocant, in qua idem
- pondus pro variis distantiis pluribus aequiponderat
- Archimedem plerique accusant petitionis principii
- quia in demonstrando utitur centro gravitatio
- cum tamen definitio Centr gravitatis sit, punctum
- per quod quaevis recta ducta dividit corpus in partes
- aequalium momentorum. Momentum galtem non pendes
- solu gravitate, sed etiam distantia. Verum hoc objectio
- est sophistica. Potest quis intelligere quod sint aequalia
- momenta; qu definitione eorum nominali cognitu,
- cum scilicet in nentram partem corpus inclinat,
- et si de regulam distantiae adhuc ignoret. Et sane
- quivis intelligere potestcentrum gravitatis in corporibus
- amphidextris, cinulo Ellipsi, paralleligrammo, recta.
- quod sufficit, mod ad demonstrationem Archimedis
- modo is demonstret dari centrum gravitatis in omni
- corpore. Hoc autem tum geometrice demonstrare possum
- componendo omne corpus ex amphidextris; tum me-
- chanice, quia omne corpus grave tendens ad centrum
- gravium et in eo quiestens, habebit unicum suum punctum
- congruens centro gravium, id autem est ejus centrum
- principium quinque Machinarum
- gravitatis.
- naturale; Ejusdem potentiae est unam libram
- attollere ad 100 pedes, et centum libras ad unum pedem,
- nam revera qui unum libram attollit ad unam pedem,
- inan
- centum is primum unam libram attollit ad unum pedem
- mox iterum unam, et iterum unam, licet semper eandem
- cum priore, et ita centies unam libram, ad unum
- pedem attollit. Hoc est corollarium principii illius
- magni quod eadeeffectus, et causa sibi aequpollent
- ause
- Debet in projectis aliquai esse, quae facit
- ut moveantur, haer non est aer (+ non est substan
- tia corporis, in hac enim nihil mutatur, etsi statim motus
- cessare ponatur. An ergo erit qualitas quaedam
- absoluta. Revera nulla alia est, quam DE9. +)
- si decem homines impellant clavum nunquam tam
- pene pehretrabit lignum quam si malleo percutiatur
- Calicebit experiri quid solum pondus faciat cochlea
- auctum, licet revera nunquam solum pondus sine aliqua
- acceleratione operetur +); si quis vehementius
- currat, et sistantur ejus pedes, lapsum vitare non poterit
- Admissi ad cursum equi vix cohiberi possunt, unde attollunt
- auteriores pedes, ut contrario quasi motu conceptum
- impetum retundant. si cumba magno impetus lata ad
- ripam repente sistitur omnes qui in cymba vehuntur,
- ob impetum semel conceptum ulterius delati, proni
- ruunt
- Credunt ea mobilia esse aequalia in viribus, quorum
- magnitudines et velocitates, sunt reciprocae. Sed in
- eo deceptio est ut alibi ostendam, viris sunt aequales
- si consideretur celeritatis vis respectiva, qua corpus
- unum en alterum agit, cum se scilicet matuo comprimunt
- Unde fit X ut vel quie pant ambo si mollia sunt, vel
- ea qua venerunt celeritater eflectantur. Sed si vis f
- absoluta consideretur, seu vis attollendi corpus ultra aequi-
- librium, consi corpora aequalium virium sunt, quae sunt
- reciproce ut quadrata velocitatum. Leges concursum
- facile habentur si quidem corpora mollia sunt, celeritates
- magnitudinibus reliprocae mutuo destruentur et cum
- de reliquo simul ferantur velocitatiffortioris distribitetur
- in aggregatum. At cum Elastica sunt, tunc in fortiore
- oninium, qua
- tum primum considerabitur differe osio
- reflectentur mutuo ea pars virium qua fortioris
- qua minori aequivalet, et hinc mutua reglexio
- ii Elasticis addenda consideratio reflx coris,
- epistu . 1
- vecte
- vectis primigeneris in quo hypomochsion
- medium occupat, potentia et pondus
- extremum. Secundi generis, ubi pond
- medium, potentia et hypomochlion in
- extremis. Tertii generis ubi potentia
- media, pondus es hypomochlion in extemis
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 9, 17, fol. 2r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00068142:0003?run=73