Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 9, 20, fol. 4r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.98.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 3v); this page is its right half.
The machine reads it as
- Sissertatione posteriore statuit secretionem humorum corporis per solam
- cribrationem explicari non debere, quasi diversae partes sanguinis solo
- contactu jungerentur ut grana frumenti diversa, sed cohaerere praeterea eo
- nexa quo fluidorum villi mutuo vinciuntur. Hinc partes fluidorum minores
- minus facile se posse extricare. Considerat autem arterias ut tubos conicos
- semper enim magis in arctum per eas sanguis propellitur. Hinc putat vitcula
- illa fluiclorum in illo ad angustias transitu magis elircempi et alia ab alles
- separari: et ea quicem prius quae minus cohcerint reliquis. Etsi autem
- Chymicorum fermentationem pro Chymo in ventriculo et Chylo in Duocleno
- aliisq agnoscat, negat tamen necessarium esse peculiare fermentum in parte
- secretion elicata. Alioqui quaeri rursus posset gumam priore fermento
- ipsum fermentum secretum fuerit, Quod speciatim ad secretionem bilis
- attinet ostendit eam generari in hepate ex sanguine venose, Venamque portee
- ibi quodanmodo arterice munere fungi, distrebuendo sanguinem pei innumera
- capillamenta in glandulas secretorias toto fepate sparsas; unde separatione facta
- bilis quidem in dluetum proprium sanguis autem ea eleposita in venam cavam
- per innumera capillamenta feratur. Heec autem secretio quo melius frat
- in hepate, ait sanguinem in lieni semisolvi et dlisponi au secretionem
- in hepate faciendam. Animalia splenem execta salaciora esse et magis
- mingere, quia supersit in sanguine aliquid execto liene quod ipsum redelat
- acriorem, xmiliter in mesaraieis semisolvi bilem. Forro semisolutum
- sanguinem cum bile, progredi in renam porte cujus magna inuetay
- latitudo adeoque lentior en ea sanguinis, motus, spatium det partibus bilis
- semisolutis antea, sete invicem jungendi ut fiant grandiores quod motus celer
- impedliret, quemadmoclum ventus vapores impeclire potest ne in pluriam
- cdeant. Hinc jam perro ex vena portae in angustiores canales intrusat eum
- sanguine bilis partes in glandulis denique hepatis, prorsus secerni. Caterum
- negat bilem continuo fluxu in intestina delabi, sed eo solum tempore quo
- refertus cibo ventriculus vesicum felleam propinquam premat. Hinc in
- corporibus longo jejunio vexatis turgidum et multa repletum bile Sollicu
- tum inveniri. Aliaque id genus habet autor, cujus eo magis laudanclum
- est stucium et ad majora excitandum quo pauciores in naturae animalis
- Mechanismis particulatim explicandis hactenus operce pretium fecerunt.
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 9, 20, fol. 4r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00068145:0007?run=73