Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 9, 23, fol. 1r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2v); this page is its right half.
The machine reads it as
- annar. 1678
- De corporum concursu
- In omni motu eadem semper vis servatur
- vis est quantitas effectus, sive quod hinc sequitur factum ex quantita
- te corporis ducta in quantitatem velocitatis. Error
- oi
- Si angeretur vis, haberetur motus perpetuus artificialis. Si minueretur
- vis haberetur, quies perpetua naturalis. Utrumque ab surdum.
- Qua duae inaequales potentiae confligunt, tunc corpus potentius
- effectui ad quem tendebat magis accedere debet, quam alterum
- impotentius
- Quando corpus majus incurrit in corpus minus quiescens non debet
- ab eo sisti, sed debet ipsum ottr secum abripere.
- Alioqui maximum etiam corstus non posset secum abripere
- minimum (Neque enim video quid hic proportionem determinare
- as ascopo
- Quando corpus minus incurrit in corpus majus quiescens, debet
- nonnihil repercuti, alioqui minimum ebiam corpus in maximum
- dincurrens, nunquam ab eo repereuteretur; quod est contra
- dem locum habeut rationes quae in praecedenti, postt
- mi
- AdC
- Hinc frequitur corpus ale incurtens in aliud aequale quiescens
- ab eo sisti ac nec prognedi nec restelli, sed tatu quiescere
- in loco conccurtus, et alteri totam suam vim tribuere. Quoniam
- enim omne majus abripit, omneque minus repellitur, necesse est
- aequale nc abripin non magis abripere quam repelli-
- i vel abripiet pariter et repelletur r celeritate quavis
- assignata minore, id est quiescet. Quoniam vero quie scit
- atque eo ipso omnem vim amittit, necessario alteri in quod
- incurrit (nam d aliis corpioribus nihil hoc loco commune habets
- totim vim suam tribuit. itaque celeritas impulsi antea
- quiescentis ad celeritatem impollentis nunc quiescentis erit
- in reciproca magnitudinum ratione.
- quando corpies incurrit in le praecedens magis ipsum
- propa rone minus ab eo impedietur, quam si incurreret
- in aequale quiescens. Nam minus resistit quod magis cedit
- magis autemt cedit, quod non tantum ob impllsum, sed et sua
- sponte cedit. Quod autem minus resistit, minus po ind
- impedit
- Quando corpus incurrit in aequale praecedens, id secum abripit.
- sequitur ex praecedenti. Nam corpus incurrens in aequale quiesem
- ab eo non repellitur sed in quietem sistitur; occurrens
- autem en corpori praecedenti, minus ab eo impeditur, quam a
- quiescente, plus erro efficit magis ergo effe acopum magis
- ergo scopum obtinet, quam si sisteretur, ac proinde non
- sistitur, sed nonnihil progreditur id est secum abripit prae
- cedens.
- Quando corpora duo aequalia sibi occurrunt utrumque ab altero
- repellitur. Nam vel utrumque quiescit, vel ut rumque progreditur
- vel alterum quiescit alterum progreditur vel alterum quiecu
- alterum repellituri vel denique utrumque repellitur. Non
- potest utrumque quiescere, alioqui perderetur vis. non potest utrumque
- progredi alioqui daretur penetratio dimensionum; non potest
- uno quiescente alterum progredi alioqui daretur etiam pene,
- tratio; non d nec po superest ergo ut ostendamus non posse uno
- quiescente alterum repelli. Quod ostendo, nam qu haud dubi
- qud ditaretur isel soctus, quod tesceleretur rebilus, nm ps est
- Sermo hic est de corporibus
- homogeneis duris
- probandum prius dura corpora
- etiam remota vi Elastica
- habere quandam vim reper
- cutiendi quia aliequi nonda
- retur destmeretur vis.
- Unde s. Hoc probatur
- ex corporum duvorum concursu
- inde jam ad catera argumen
- tum producitur.
- orpus f unum abripene alim
- quiescens, quando nullas
- est percussio eadem celeri
- Alte qua est ea xelenta
- ut maneat eatem coporum
- quantitas motu
- facile ordebrr
- posse demonstrari, eodem modo
- quia mipnitur utrus ceteritat
- neae ulla potest valia
- in veniri ratio imminutionis
- ad rem faciens
- intigra natura est
- irresistibilis
- Pars prima
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 9, 23, fol. 1r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00068148:0001?run=73