Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 10, 14, fol. 4r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- H0. recte
- Quam vim respectivam duo corpora inter se habitura essent, si
- non crqre non firmiter cohaererent, eam in casu firmae cohaesionis convertent
- fig. 1
- e
- in circulationem circa coe centrum gravitalis. Finge A in B
- incurrere, si jam B non cohaereat is si C, Aale, quae inter
- B et C futura sit respectiva vis seu a semeicem re
- codenti ponatus Sed cum ob firmitatem nequeant a sei
- iapilem recedere, necese est et vit respectira debita inter
- ipsa servetur, eam perti in circulationem circa cenrum
- gravitatis ena eadem semper vi a se invicem secedere co.
- Ouavuntur. Ipsum autem centrum commuye eadem celeritato
- recedet ab A, qua recessisset sine cohaesione. itaque nulla mulatio est, ms
- quod pars. virium transfertur in C, ut eadem manoat vis respectiva inter
- Ber C quae alaC, et intem A et BC quae alias. Hinc patet etiam vim
- Cntrifugam non desynars vini absolutam, sed solum vim respectivam, adeoque
- ei mubare, nec opus ejus determinatamau Hypothesin aeleritatis posse haberi
- quod Nentonus minus observavit. Quantitas autem corporis B descinitur, si
- si AE normalis ad tangentem superficier producatur et maxima corperis pare
- cuius centrum cadit in EB prodactam erit ia quae centrile percutitur, rel. quam
- vero nonnisi ob firmiratem. Sed hic illud npeandum fieri posse ut haec
- (fig. 2.) recta EB sit obliqua ad CB jungentem certra gravitalis sit ED paral.
- pta CB, et angulus EB rectus, circulatio tantum circa centrum.
- commune ipsorum (et B tantum inprimitur conatu DB, non vero
- conatu ED; 9b0 perinde est ac si Incmrrens in ipsa recta CB mo
- veretur, et direllere conauetur B et C, adeoque ib ectum firmitatem
- hiac toli impetam conatu ED imprimeret
- poterit etiam hac methodo determinari quid fiat si plura
- (mul incurrant in idem eccentrice diverso modo, unde diverse finut
- simul divisiores dividamus rem in tot partes, quil ipus est ul quaevis
- sio sucledat. _ ut si fig. R unus incursus dividat totur AC
- in partes A B, BC, alter
- in partes AD, DC habemus divisio
- nem in tres partes AB, BD, DC, ubi Bd habet
- dnos impuisus communes
- lg. 2
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 10, 14, fol. 4r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068167:0007?run=74