Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 11, 14, fol. 26r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 23v); this page is its right half.
The machine reads it as
- 30
- tus renitu proficilei. Nec nocionem ipsam virium quisquam ante
- nos explicarie; qua res hactenus turbarie Cartesianos alios
- que, quimocus rel impecus Cummam (quam pro virium quantitate
- habent) poscconcurlum a priore diverlam prodire posse, vel ideo
- caperenon potuerunt, quod co iplo etiam virium quancitatem mu-
- tari crediderune.
- Mihi adhuejureni, e corporis naturam cum Democrito dc hu-
- jus ea in re sectatoribus Gassendo et Cartesio, in Pola massa inerte tune
- constituenci, excidit libellus sypocheseos physicaeritulo, quo Theori-
- ammotus pasiter a lystemate abstractam, ex Cyctemati concretam ex-
- potui: quem ultra mediocritatis suae meritum, multis praeclaris viris
- rideoplacuisse. Ibictatui, Suppotita cali corporis notione, omne
- incurrens suum conatum dare excipienci, seu directe obstanici qua
- cali. Nam cum in momento incursus pergere conctur, adeoque se-
- cum abripere excipiens; conacusque ille (ob corporis ad motum
- quietemre creditam mihi iunc indifferentiam) Cuum effectum om-
- nino habere debeat in excipiente, nisi contrario conacu impediatur;
- imoetiam s eo impediatur; quando tantum diversos illos conatus
- inter se componi oportet: manifectum erac, nullam causam reddi
- Polle, cur non incurrens effectum ad quemtendie, consequatur, seu
- cur non excipiens recipidt conatum omnem incurrentis; adeoque
- mocum excipientis ex prictino luo ec recepto novo seu alieno conatu
- compolitum esse. Fix quo porro ostendebam: Si solae mathemati-
- caenociones, magnitudo, figura, locus, horumque mutatio, aut in iplo
- concurlus momento mutandi conatus, in corpore intelliserentU;
- nulla habita ratione notionum mecaphylicarum, potentix scilicet
- actricis in Forma, e ignarix seu ad mocum resistentiae in materia; at-
- que adeo sinecesse esset concurlus erentum Cola compositione cona-
- cuum Geometrica, ut explicuimus, determinari: tunc sequi debere,
- ucincurrentis, etiam minimi, conatus toti excipienti, licet maximo,
- imprimatur; atque adeo maximum, quiescens a quantulocunque
- incurrente sine ulla hujus recardarione abripiatur: quandoquidem
- talimaterix notione nulla ejus ad morum repugnatio, sed ind. Heren-
- tia porius continetur. Unde non magis difficile Foret impellero
- magnum quiescens, quam parrum, essetque adeo actio sine reactio-
- ne, nullaque heri pollet potentix aectimatio, cum quidris a quoris
- PEX.
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 11, 14, fol. 26r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068187:0053?run=74