Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 11, 18A, fol. 179
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- porro quo argumento ostendimus temporibus cresientibus Arithmetice,
- spalia percura seu longitudines tractus nnposse crescere Geometriae
- inde a quiete; adeoque eodem etiam evincitur, spatiis cibpercuris
- Arithmetice velocitates acquisitas non posse rescere Geometrice
- inde a quiete. Eadem enim ratiocinatio est, substituendo tantum spatia
- pro temporibus. Unde nec tempora tum spatiis crescentibus Arithmetice
- etiam tempora Geonaetrice crescere non possunt a quiete. Nam
- spatiis crescentibus Arithmetice, elementa temporis sunt velocitatibus
- reciproce proportionalia, itaque temporibus cresientibus decrescunt
- contra hypothesin, praeterquam quod si velocitates sunt gevnetricee
- etiam elementa temporis in sunt Geometrica. Ergo et ipsu tempora
- jam si ergo velvata itaque, si tempora sint geometricae progressionis, cum
- erunt talia ex etiam frtura sint elementa eorum sequitur et elea
- et velocitates esse geometricae progressionis fore, quod absurdum esse
- postremo villusa velvcitatibus crescentibus
- ostensum est.
- Arithmetice spatia non possunt Geometrice crescere, inde a
- 1s
- n d
- enta
- + at v+ dtdu
- Quieter. Nam si spatia crescant Geometrice elimesicerunt quac
- tint composita etengentota temporii es temporum velocitatum
- inem, rectae AF quae sunt progresionis aritimetica exhibeant velocitate
- Quin et brevissima conclusione
- et Nam si in figura s sunt nelolitates T spatia, et et ipsae rectae TV quae sunt
- ATarichmeticae sunt velvritates, et V geometricae sint tempora, extibeaut renter
- sequitur eodem (quo tuncus cum AY essent tempora et TV velorita terisi sumus)
- argumento positoq velritati in A minimae seu quieti respondeae
- spatium minimum seu spatii initium, et velvatati in 1T respondeat
- spatium percursum 1ri nec tuncnecessario velocitati in 2T acquisitae
- respondere spatium 2T2V percursum infinitum. Quod est absurdum
- cum 2F sumi possit ubique post A, adeoque motus futuris sit instantaneque
- Et velocitatibus crescentibus Arithmetice si similiargumento nec
- dempora inde ab initio crescere possunt geometrice, nam relocitate
- quacunque T acqui A3Y acquisita tempus foret infinitum seu 272V
- foret infinitum; adeoque ad minimum quemque gradum velocitatis acquirendum
- tempore infinito opos foret, adeoque motus foret pulleribu Eadem vis
- dationitrationis et in potentis locum habet,
- opita
- uticitet et facile mego
- Fjeri non potes ut velocitatum potertiae qu crescant
- Prop. . 10
- in ratione potentiarum def parium vel altiorum a longitudinibus.
- nitatum
- Idem sequitur et ex prop. _g. proxime praecedenti
- non posse hoc modo velocitates inde a quiete crescere ut
- longitudines percursas seu spatia. Namo si ita esset forent etiam :ontinua
- erunt et velocitatim incrementa incrementis longitudini continuis
- percursae proportionalia. Sed in omni motu temporibus
- aequabiliter rescentibus progressuum seu longitudinis percursae
- incrementa continua sunt ut velocitates (per prop. 8. cap.
- de velocitate in genere) Ergo in nostro casu velocitatis
- incrementa sunt ut velocitates. Adeoque velocitates sunt
- progressionis Geometricae. Sed mo tatem esse
- motum hac lege inde a quiete crescre non posse
- demonstratum est prop. 9. proxime praecedente.
- e Equidem P. Cazraers S. 1. olim libelloscripto
- contra Galilaeum ratiocimis quibusdam suisatque
- experimentis demonstrare conatus erat mitum gravium inde aquiete
- accelerari in ratione spatiorum transcursorum,
- contrario argumento. Sed Fermatius in Epistola tum inter Gassendea
- Gassendi openibus tum etiam inter opera posthuma edita Fermatii edita
- ostendit hoc esse impossivile; Gaffendus autem Carrai
- experimentus responu integrum librum Cazraeo opposuit
- orse
- Audio et P. Laloveram, qui sane Cazraeus autem ut obiter dicams
- dicller lapsus est in sua experimentorum institu,
- jan
- endorum ratione, quod discrimen inter vivam et mortuam, sen iater manus meas non
- seu impetum et conceptum et primos conatus non satis
- infra a nobis uberius expositum non percepit.
- Nec satis scio an ipsi Gassendus hanc difficultatis nodum
- solverit. Nimirum Cazraecs sibi deprehendisse videbatur
- librae lauce una quiescente itabula cum ponderibus
- impositis, atteia vero laucemanente vacum, et in libera,
- hanc et in hanc vacuam pondere au aliquo ex
- humlina etiam ipsa infiniti consideratione ad res aestimandas uti possit queat. Altitudine quadam cadente, et pondus unius librae in
- nam quorum potenae sunt progressionis Geometricae, ea sunt ipsamet
- vle o
- progressionis
- commodi
- eometrica Ex poros his autem ut obiter dicam intolligit potest quam d
- dignitates determirati nominis
- dgnitates
- item fieri non potest ut longitudinum potentiae determinati nominis
- crescant aete in ratione pdrentiarum inferiorum a temporibus
- itatu
- ver Verbigratia fieri non potest, ut quadrata veloitatum
- erescant ut quadrata vel cubi longitudinum; aut ut cubi longitudinum
- crescant ut cubite quadrata temporum vel ut tem ferra.
- Hotum prius demonstravimus in explicotione problematis 8 ad Tab. 3
- posterius ibidem ad Tab. 5. t, ad Tab. 3 etiam estendimus
- na
- lame opposita attollente, idem pondus ex decupta
- vel duodecupla altitudine cadens, decem vel duodecim
- quomodo progressio harmonica excludatur. Ceterum fieri non posse
- ut velocitates crescant uti spatia percursa, qui unus est casus partisprioris
- hujus propositionis, jam et a Galilae et aberius a Fermatio est demonstratum
- libras in tame opposita collocatas attellere posse
- atque inde colligere sibi posse videbatur, gradus velocitatum
- aequisitas esse ut altitudines. Sed plerumque quirerum rationes
- causas non considerant etiam in experimentis sumendis
- falluntur. Sciendum enim est, et a nobis demonstratum grave
- corpus magnum quantumcunque attoll, posse _ nomnihil lapsu
- alterius quantulicuaque ex altitudine quantacunque quantulacunque, cum
- quid gravitatis vis quae mortua est, a conceptu impetu qui infinities
- major est semper superetur; sed quo altior erit lapsus, eo
- altius attolletur grave in lance posium. Ita si si uncia
- dibra ex pedis altitudine cadens attollit pondus lances oppositae
- ad unum pedems pollicem, eadem ex duodecim pedibus
- per e prop.
- t
- nesceulgeo
- =audio et P. Lalovera
- S. 1. qui sane fuit inge-
- miosissimus, aliquid
- circa hoc argumentum
- praestitisse quod ad
- pervenit
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 11, 18A, fol. 179. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068191:0179?run=74