Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 11, 18A, fol. 179

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

  1. porro quo argumento ostendimus temporibus cresientibus Arithmetice,
  2. spalia percura seu longitudines tractus nnposse crescere Geometriae
  3. inde a quiete; adeoque eodem etiam evincitur, spatiis cibpercuris
  4. Arithmetice velocitates acquisitas non posse rescere Geometrice
  5. inde a quiete. Eadem enim ratiocinatio est, substituendo tantum spatia
  6. pro temporibus. Unde nec tempora tum spatiis crescentibus Arithmetice
  7. etiam tempora Geonaetrice crescere non possunt a quiete. Nam
  8. spatiis crescentibus Arithmetice, elementa temporis sunt velocitatibus
  9. reciproce proportionalia, itaque temporibus cresientibus decrescunt
  10. contra hypothesin, praeterquam quod si velocitates sunt gevnetricee
  11. etiam elementa temporis in sunt Geometrica. Ergo et ipsu tempora
  12. jam si ergo velvata itaque, si tempora sint geometricae progressionis, cum
  13. erunt talia ex etiam frtura sint elementa eorum sequitur et elea
  14. et velocitates esse geometricae progressionis fore, quod absurdum esse
  15. postremo villusa velvcitatibus crescentibus
  16. ostensum est.
  17. Arithmetice spatia non possunt Geometrice crescere, inde a
  18. 1s
  19. n d
  20. enta
  21. + at v+ dtdu
  22. Quieter. Nam si spatia crescant Geometrice elimesicerunt quac
  23. tint composita etengentota temporii es temporum velocitatum
  24. inem, rectae AF quae sunt progresionis aritimetica exhibeant velocitate
  25. Quin et brevissima conclusione
  26. et Nam si in figura s sunt nelolitates T spatia, et et ipsae rectae TV quae sunt
  27. ATarichmeticae sunt velvritates, et V geometricae sint tempora, extibeaut renter
  28. sequitur eodem (quo tuncus cum AY essent tempora et TV velorita terisi sumus)
  29. argumento positoq velritati in A minimae seu quieti respondeae
  30. spatium minimum seu spatii initium, et velvatati in 1T respondeat
  31. spatium percursum 1ri nec tuncnecessario velocitati in 2T acquisitae
  32. respondere spatium 2T2V percursum infinitum. Quod est absurdum
  33. cum 2F sumi possit ubique post A, adeoque motus futuris sit instantaneque
  34. Et velocitatibus crescentibus Arithmetice si similiargumento nec
  35. dempora inde ab initio crescere possunt geometrice, nam relocitate
  36. quacunque T acqui A3Y acquisita tempus foret infinitum seu 272V
  37. foret infinitum; adeoque ad minimum quemque gradum velocitatis acquirendum
  38. tempore infinito opos foret, adeoque motus foret pulleribu Eadem vis
  39. dationitrationis et in potentis locum habet,
  40. opita
  41. uticitet et facile mego
  42. Fjeri non potes ut velocitatum potertiae qu crescant
  43. Prop. . 10
  44. in ratione potentiarum def parium vel altiorum a longitudinibus.
  45. nitatum
  46. Idem sequitur et ex prop. _g. proxime praecedenti
  47. non posse hoc modo velocitates inde a quiete crescere ut
  48. longitudines percursas seu spatia. Namo si ita esset forent etiam :ontinua
  49. erunt et velocitatim incrementa incrementis longitudini continuis
  50. percursae proportionalia. Sed in omni motu temporibus
  51. aequabiliter rescentibus progressuum seu longitudinis percursae
  52. incrementa continua sunt ut velocitates (per prop. 8. cap.
  53. de velocitate in genere) Ergo in nostro casu velocitatis
  54. incrementa sunt ut velocitates. Adeoque velocitates sunt
  55. progressionis Geometricae. Sed mo tatem esse
  56. motum hac lege inde a quiete crescre non posse
  57. demonstratum est prop. 9. proxime praecedente.
  58. e Equidem P. Cazraers S. 1. olim libelloscripto
  59. contra Galilaeum ratiocimis quibusdam suisatque
  60. experimentis demonstrare conatus erat mitum gravium inde aquiete
  61. accelerari in ratione spatiorum transcursorum,
  62. contrario argumento. Sed Fermatius in Epistola tum inter Gassendea
  63. Gassendi openibus tum etiam inter opera posthuma edita Fermatii edita
  64. ostendit hoc esse impossivile; Gaffendus autem Carrai
  65. experimentus responu integrum librum Cazraeo opposuit
  66. orse
  67. Audio et P. Laloveram, qui sane Cazraeus autem ut obiter dicams
  68. dicller lapsus est in sua experimentorum institu,
  69. jan
  70. endorum ratione, quod discrimen inter vivam et mortuam, sen iater manus meas non
  71. seu impetum et conceptum et primos conatus non satis
  72. infra a nobis uberius expositum non percepit.
  73. Nec satis scio an ipsi Gassendus hanc difficultatis nodum
  74. solverit. Nimirum Cazraecs sibi deprehendisse videbatur
  75. librae lauce una quiescente itabula cum ponderibus
  76. impositis, atteia vero laucemanente vacum, et in libera,
  77. hanc et in hanc vacuam pondere au aliquo ex
  78. humlina etiam ipsa infiniti consideratione ad res aestimandas uti possit queat. Altitudine quadam cadente, et pondus unius librae in
  79. nam quorum potenae sunt progressionis Geometricae, ea sunt ipsamet
  80. vle o
  81. progressionis
  82. commodi
  83. eometrica Ex poros his autem ut obiter dicam intolligit potest quam d
  84. dignitates determirati nominis
  85. dgnitates
  86. item fieri non potest ut longitudinum potentiae determinati nominis
  87. crescant aete in ratione pdrentiarum inferiorum a temporibus
  88. itatu
  89. ver Verbigratia fieri non potest, ut quadrata veloitatum
  90. erescant ut quadrata vel cubi longitudinum; aut ut cubi longitudinum
  91. crescant ut cubite quadrata temporum vel ut tem ferra.
  92. Hotum prius demonstravimus in explicotione problematis 8 ad Tab. 3
  93. posterius ibidem ad Tab. 5. t, ad Tab. 3 etiam estendimus
  94. na
  95. lame opposita attollente, idem pondus ex decupta
  96. vel duodecupla altitudine cadens, decem vel duodecim
  97. quomodo progressio harmonica excludatur. Ceterum fieri non posse
  98. ut velocitates crescant uti spatia percursa, qui unus est casus partisprioris
  99. hujus propositionis, jam et a Galilae et aberius a Fermatio est demonstratum
  100. libras in tame opposita collocatas attellere posse
  101. atque inde colligere sibi posse videbatur, gradus velocitatum
  102. aequisitas esse ut altitudines. Sed plerumque quirerum rationes
  103. causas non considerant etiam in experimentis sumendis
  104. falluntur. Sciendum enim est, et a nobis demonstratum grave
  105. corpus magnum quantumcunque attoll, posse _ nomnihil lapsu
  106. alterius quantulicuaque ex altitudine quantacunque quantulacunque, cum
  107. quid gravitatis vis quae mortua est, a conceptu impetu qui infinities
  108. major est semper superetur; sed quo altior erit lapsus, eo
  109. altius attolletur grave in lance posium. Ita si si uncia
  110. dibra ex pedis altitudine cadens attollit pondus lances oppositae
  111. ad unum pedems pollicem, eadem ex duodecim pedibus
  112. per e prop.
  113. t
  114. nesceulgeo
  115. =audio et P. Lalovera
  116. S. 1. qui sane fuit inge-
  117. miosissimus, aliquid
  118. circa hoc argumentum
  119. praestitisse quod ad
  120. pervenit

Cite

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 11, 18A, fol. 179. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068191:0179?run=74