Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 12, 1, fol. 61v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.90.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 60r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. ad lineam rectam non suffint, ut inversa sibi congrua sit, sed addendum,
  2. necessario actu congrant t 9vord ut inversa sibi congrua sit seq
  3. selo quod sit uniformis. Nam si concrna est, sic poni potest ut suo ptioni vestigis ast
  4. congruat qC e seu ACB ipsi (B (C) A. hinc autem ostendi eceanis ne unitoruitas
  5. quidem sequitur, vmb. gr Ellipsi dimidia Elliptica itidem inverdi potest; sed liquavis
  6. portio inverti possit, sic ut suo vestigia congrua sit, linea uniformis erit
  7. Aequi destant a dato puncto ad qua a dato puncto eadem linea
  8. pertingit Aeca e quae puncta connecti lonea ea et inversoitu connectet.
  9. sacta
  10. Si una linea puncta A et B suis extremis jungins etiam puncta L et M sus extr
  11. mis junget, sequatlir quam quis lineum suis extremis A et B jungentem etiam
  12. a et. M. sais extremis jangere. Sed hoc mere retur demonstrari u
  13. Magis distat punctum ad quod eadem linea pertingi non potest.
  14. Sid d eogn quia per majus absolutum aliquod intelligimus
  15. definitio non satisfaciet seopos nisi constet quae secundum unam pertingenter
  16. mongis cpare deprehenduntur, magis distant etiam secgndum
  17. quamors pertingentem magis distare nec indinere distantiam facere per-
  18. ingtuti tirgentia sed indicare
  19. seteeguenta rectit in seacumat incidunt,
  20. Quae nec magis nec minus distant, aeque distare oportet
  21. deque distant quorum eadem
  22. des
  23. ais sin major unt minor magis aut minus distant
  24. la
  25. An ostendemus esse minimam connectantem sartam quia
  26. quod dantur minus distantes secundum unum pertingendi modum
  27. Minima sic qua non minor, abio sensu sic inar circulo
  28. inter duoc potos interceplo, qui est semicirculu magnus.
  29. se excludutur etiam aequalis, res sicus est, ut et hoc sensu
  30. inter mo puacta non nisi unc minima absseente vel sin
  31. en
  32. si duo recta punctae in planum incidunt, quodvis
  33. plano datur
  34. aliud ejusdem rectae punctum in idem planum incidet
  35. Recta ubique plano congruit ea in plino locari potest
  36. quae vis lonea plana, ubiqus locari pt in plano, seu pla-
  37. a
  38. quam ipsius extermu. ideu
  39. 5 Iua qual s ob
  40. problemate quo docet Euclides la duta renta ab
  41. ud
  42. Scuidere partem dato aequalem, quando idtieri haec potest
  43. seu quando haec non major est; verificatur super-
  44. positio. Neque enim aliud est quam a recta quibus superpo
  45. endum abscindere aequalos his quae sunt supote
  46. ponendae

Cite

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 12, 1, fol. 61v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068194:0122?run=74