Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 12, 1, fol. 64r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The same scan is also registered as fol. 65v; its text is given once, here.

The machine reads it as

  1. tertorena
  2. superpositio utilis est ad demonstrationem
  3. non vero ad constructionem. Unde Eu
  4. clides a recta data abscindens vel ad
  5. restam datam addens aequatem alteri
  6. rectaedatae nolunt puncto alicui apponerse
  7. volens rectam datae equalem non
  8. eam huc transtulit circino cum alioqui
  9. potnisset tantum centro A intervallo
  10. aequali ipsi BC describere circulum, et produm
  11. cere rectam dume ex A occurrentem
  12. circulo quae fuisset quae sita
  13. Ex rectae datae puncto dato educi potest
  14. recta angulo dato. Hoc fieri potest
  15. si unum crus anguli datus puncto dato, crus
  16. autem unum rectae datae applicetur, alterum
  17. crus erit recta quae sita
  18. Ad rectam datam puncto dato puncto
  19. dato duci potest recta angulo dato CAB.
  20. ex puncto dato C in rectam AB agatur
  21. c. .B perpendicutanis CB. ex cujus puncto tato C
  22. eA
  23. angulodato ACB, doti s
  24. copplementum ipsius
  25. recta CA occurret illa rectae AB Alicubi
  26. angulidati ad rectu
  27. in A angulo dato CAB. Quia anguli A et C simul
  28. Accuratius ostendendum est an procedat et
  29. sunt aequales recto
  30. quomodo demonstretur talis consequentia:
  31. si duo pta quaedam puncta
  32. faciens superaddat, nihil intelliqi potest, quod posi
  33. tionem ipsius E aliam faciat quam quae est in C et D
  34. sine si circuli se non tangerent sed secarent, adeoque E
  35. non esset in recta CD, possent duo forent Ediverza
  36. et ad determinandum alterutrum accedere deberet
  37. aliquid, quod f variare positionem potest. Ubi
  38. tamen rursus in ambobus simul sumtis fit ratio
  39. determinantium C et d haberetur ita ut quanto
  40. unam E esset propius ad AB, quam C volud CD
  41. tanto alterum E foret remotius. ita ut medium
  42. inter ipsa (quod ad C At D unicum est) sit aeque
  43. propinquum ac c et d
  44. Hoc nostrum axioma etiam in exemplis aliis
  45. innumeris succe dit, ut si fria puncta q eodem modo
  46. se habeant ad aliquid, etiam planum per ipsa transiens
  47. aequaliter se ad aliquid habetit; v. p ad rectam, ad aliud
  48. planum, ad circulum. Quatum adirem puncta non nisi
  49. ad punctum aequaliter se habere possunt Cum enim
  50. ex locus omnium punctorum ex quatuor punctis non
  51. in eodem plano positis rejultantium sit totum
  52. spatium Sequeretur totum sunt tamen instantiae
  53. in contratium, v.g. duo sint puncta A et B aequi
  54. distantia a puncto C non idea recta AB ubique eodem
  55. modo ad C sese habebit, seu a C distabit. Hic operae
  56. prectium foret invenire veram limitationem.

Cite

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 12, 1, fol. 64r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068194:0127?run=74