Leibniz Legible

Machine transcription of the Leibniz Nachlass

Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 12, 1, fol. 117r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.90.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

  1. et ee quod quandoque ex duabus vel pluribus diversis suppo, Sed neque illud vevitati consonum esse eaedem nostrae Aequa,
  2. sites radicibus in ean aequationis formulam incidat ur,
  3. in qui potestas de homogeneis affectionum negatur, pa
  4. + Ecd ri erum ratione statuendum esset aequationes omnes affiri
  5. nega
  6. inde
  7. tes de
  8. matam habentes potestatem esse ambiguas, quod nimi
  9. ram quandoque eveniat ut de pluribus radicibur expli
  10. centur. Verbi gratia haec aequatio ... . .
  11. paar 3baa + 3cca -- ddd
  12. in quâ sane potestas affirmata est, saepeque accidit ut tales
  13. aequationes de tribus radicibus explicari possent. Anne
  14. idleo concludendum erit omnes aequationes in hanc format
  15. incidentes esse ambiquas et de triplici radice explicabiles?
  16. Quod vero in demonstratione scâ Vieta asserit a quadratu
  17. ambigui aequatione derivari cubos negatos de solidis sub
  18. parodico gradu, atque inde ipsorum quoque ambigaitatem
  19. concludit, id nullam vim ad probandum id quod demon.
  20. Arandum fuscepet habere potest. quamvis enim id verum
  21. esse concedatur (utissane verum est) omnes cubos a quadra
  22. ti ambigui aequatione derivatos esse ancipites, tamen in
  23. de evinci negrit omner quotquot de solidis sub parodi
  24. co gradu negantur cubos ab ambigei quadrati aequatio,
  25. one derivari, nullamque altum praeter hanc habere orin
  26. genem simo contrarium plane Aequatiopes nostrae Cas
  27. primaeva origo
  28. nonige demonstrant, quarum diamsi vera et primi,
  29. liva genesis nos lateret, tamen aliunde quam absambis
  30. gci quadrati cequatione originem suam trahere ipsa
  31. radicum de quibus explicantuem simplicitas cextissimo es,
  32. (et documento . . . . . . .. In summa demonstratio Vietae
  33. non infert ullam in equationibus, quarum potestates
  34. de homogeneis adfectionum negantur, amphiboliae ne
  35. cessitatem, negue eo quod ex duabus vl pluribus diverses
  36. sappositis radicibus in eam.. .. aequationum formulam quas
  37. diqus incidatur, nec eo quod quaedam detis aequationibas
  38. ancipitis
  39. ab ambigui quadrati vel cujuscunque alterius potestatis
  40. Poposch a de homogeneis adfectionum negatâ depressiorit
  41. aequatione deriventur, cum ... ex unica, tantum. .. - as
  42. infinita
  43. imptâ rablice; aequationes de adficientibus hemogeneis ne
  44. gatam habentes potestatem possent constitui, quae non ni
  45. cde proposit â radice explicari queant, ac proinde ob hanc
  46. radicum sccaram simplicitatem nec ab ambigui quadrati
  47. ac + alterius sujuscunque ancipitis potestatis propositâ
  48. negata interioris, ullo modo deduci possint. . .. posse au
  49. equatione
  50. ten id fieri Reguationes praedictae Canonicae satis eviden
  51. ter demonserant. Quare Theorema cilatum non est
  52. catholicum seu perpetuo et universaliter verum. Quod eo
  53. magis notandum est quod idem Theorema saegiuis ab u
  54. hore inculcetur tum CAP. viII. et XV. de Recognit.. Aaguat
  55. temaliis in locis. it. pag.. 211. bis - pag.. 2 14.
  56. tiones Canonicae arguunt, quod idem author sctato vIII. CA P.
  57. sub finem asserit. Cubicas omnes affectiones per irregularem
  58. climaeticum adscensum e quadraticis posse deduci. Qvarta
  59. enim, quinta X sexta eavumque reductifice 0 ∞8 8 e quadra
  60. ticis aequationibus deduci con possunt.
  61. ita ubi desut Vieta ibi enccepit parriotus, et nobilissimi huc
  62. jus Theorematis vestigiis insistens aequationum solvendarum
  63. veros fontes aperuit, et nisi praematura mas tanti vivi coe
  64. ptis invidisset, jam proculchubio perfectam de omni ex parte
  65. consummatam laudatissimae Artis Analyticae ra, in habe
  66. renus. Tcunc vero fato rebus hemanis ereptus magno Mas
  67. thematices dispenaio; primam tantum glaciem videtur
  68. dabilem illa metam collimanduss
  69. gisse e riam qua a tot seculis quaesitun copuem. pervenien
  70. s
  71. cursurdinigend
  72. dum set longitquo digito monserasse. Sed ita fortasse no-
  73. bilissimae huius artis dignitas posculabat, ut nonslato
  74. cestriae
  75. nes ciniceb put Diophanti, avet alterius cujuspia ngenio
  76. iustatem
  77. ostender
  78. Jam fulchritucainem debevet sed omnium eruditorum in unum
  79. collatis sumbolis elaborata cunctis se se admurandam suese
  80. ciendumque hoc ipso praependo quod sui opens fine industrice
  81. 19. 216, 219, 221. 226. ec. Hem Harr.. paa. 14
  82. hymanae modum imponere nolis
  83. 3.
  84. modratum malestatis sua
  85. 6:
  86. na
  87. in eo
  88. et ra
  89. bd
  90. d
  91. conis
  92. titiis
  93. il.. Ae
  94. ance
  95. in
  96. vetur s’acysirevet tande aliquando
  97. Tres species Aequationum Cabice ordi
  98. nis Reciprocarum.
  99. decus tueretur. c. ec. Perfectum majestalis sud decus asseque
  100. raaa +a
  101. Lbcd
  102. aa
  103. aaan
  104. aa
  105. 1. La
  106. 2.
  107. +
  108. 5
  109. aaa sa
  110. aaa t saa
  111. Fxet
  112. S.aaa + 40
  113. aaa24
  114. aaa
  115. Exem pla. 5
  116. Exempla fuppos.. 5.
  117. 1. =aaa + 3aa + 20
  118. L aaa 3aa 1
  119. 3. aaa + 3aan
  120. Zxempl.- Supp.- C
  121. t 5.
  122. 60.
  123. 60.... a
  124. 5. 3.12
  125. 4. Y. 15
  126. Y. 15
  127. ut 1. e 4. ut 2.
  128. 60. a
  129. 60..-c
  130. V. 12
  131. 3.7.20
  132. 60... a. V. 2C
  133. 2.
  134. 3
  135. F

Cite

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 12, 1, fol. 117r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068194:0233?run=74