Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 12, 1, fol. 149v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.97.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 148r); this page is its left half.
The machine reads it as
- Sui artes invererim progressionem irreductam resolvendi et con-
- ponendi per aliam reductam, (quod est gradum struere ad magnum illud
- problema dato fundto progressionis invenireq reductionem), easque
- in potentiis comprobaverim ranco ante utilitas ejus rei admomenda
- est. Pascalius cum summam invenisset potentiarum, quarm
- radices suit progressionis Arithineticae, gaudio obreptus exclamnit
- se tenere non potuit, quin triumphabundus tu cgcluderet. Quantum
- hac notitia ad spatiorum curvilineorum dimensiones conferat salis
- norunt, qui in indivisibilium doctrina tantisper (taentillum) sunt versati
- ver sunt. Omnes enim omnium generum parabolae illico quadcantur
- alia innumera facillime mensurantur. Et subjicit Canones de
- quosdam generales de applicaioe ad patia. Ego vero quid vero
- nnc dicemus ubi quadrata et cubos omnis generis progressionum
- ac proinde omnis generis figurarum in unum colligere, sed et eorum
- terminos, et differentias cujgseunque generis, et singulas infinitis
- modis reperire.
- Reperire Terminos summas, differentias progressionis cujusdam, eadem solutio
- absolvit.
- Pascalius non posset solvere problema, reperore, dif
- terminos, summas, differentias progressionis constantis ex radicibus surdeso-
- lidis deinceps ab unitate numerorum, quorum differentiae sunt duplu
- summae
- positis
- unt quaedam progressiones quae non procedunt in infinitum, sed terminantur
- aliquando, quando incrementa sunt decrescentia, et talis, tali mensura
- ut
- ocuirant aliquando incrementum et decrementum, et hoc fit in figuris
- linearum in se redeuntium, circulorum Ellipsium, ovalium, et quorundam
- etiam spiralium. In Quando vero incrementa et decrementa non sunt
- proportionalia, synodica tunc lineae non sunt in se redemnles, ut panbola
- hyperbilae quaedam spirales, conchocides.
- potest linea fingi, quae neque in
- se redeat, neque tamen longius produci gat. Qualis scilicet dependeret
- ex applicatione ad circulum et Ellipsem vel oballur, vel aliam in se
- redeantem
- Reperire progressionis terminos, summas differentias, quae constet ex continue
- factis per multiplicationem numerorum naturalium, vel alterius cujus libe pro–
- gressionis Hoc esse difficile problema patet Nec sane quicquam fingi pts uni–
- versalius.
- Applicationem Phimum resolvenda est progressio prima ex culius termi–
- norum continus multiplicationibus producitur nova
- Cum ita sint, differentia
- coponentes inter (e invicem, ut sunt termini, datis terminis unius resol fiat ea ratio
- eifferentiarum et data sit ratio terminorum, dabitur et ratio differentiarum
- datis differentis progressionis novae, oarumque in infinitum continuandarum ratione, danti
- omnes trmini, differentiae summa, seu integrae progressionis resolutio
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 12, 1, fol. 149v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068194:0298?run=74