Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 1, fol. 372r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.84.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 371v); this page is its right half.
The machine reads it as
- Nunc reaps tractunus aegy. 0 6, G.
- 2cC nc
- sed sufficit pro 40 scribi 4(7)
- 1 + nFC13+ nf2. 24 + nrI. 23 = 18,
- 3(1) 3 (6) 6(8) 6(3) 0(7)
- nec opus est numeros
- 1+ n-1 seu n 11 + nn -n 12 + unn 23 + n 22
- Ino sic
- quaer ut 0 et ag.
- (3, 21 + Ena EnaN - n + a 23 + n22 = BC3)
- 4(0)
- 3(4) 3(8) 8(2)
- M, +29h12)
- 8, 2.I1 (+ 2. A- B11 (+ 2. nn- A1 - nn + gus + 2M 22 + _ n - n22
- seu 2na + 2 nn - n12 - nn + x 23 + nn +n 22
- mo jam video C et s 8 et uut prodesse, cum uit aliud sint, quam
- sipse Y 0 cD duplicatae
- 1X+ =9y
- 1. 73
- uonjam ex quation ex solis ( 10, 1, c2 etC et 20, 21, 22, etc. sine exali
- catione horum ductum ex se invire video non posse rolationem inter ipsas 10,1,12, et
- etiamsi ad diffenentoas differentia s idas descentas vel aliter, ideo it aliud superest, quam
- merale constitulum pro evolvendis latibus
- vut ex 2g. 4 in vestigemus 1 vE, 13, cu.
- aequationibus ubi sit a, b, C; d, e, etc. He quod tget 18,13, 19, 15, et C.
- 2a ton E te H
- 20nt2 ue 20+21. 12 m = 0. maneat
- 30 = 114 2. 11. 1 31 = 2a - 3a 11 - 210 32 = - 3a 10
- ist videa non sire valere nostram regulam
- quia 12. pssurgad quadratum Nostra regula antem est pro simplicibus
- X_ 10Y a a2.) ( H 110N 2 = 2 10. 12
- ga 2o 39 = 11 + L. 2. 11.11 31 = Ea -3a)1+ 2.10, 32= -5 a 10
- ovu ergo hcorema fabricandum
- quoratur cursta avax + XVdv + ex dx XV dx = a dv = 0
- 40 0 41-7
- du: dx = x av +XV ,:, aa - x v = E B 1+ X. d,, av = x. a
- Aequatio
- Ostendiuus prag. 1. hanc curvam esse unicam specie sit sit do: dx = b: a siet
- in eo loco, ubi hanc habet tangentium proprietale,
- et tales curvae sunt infinilae, aliae scilicet atque aliae, quam aequatio communis
- curva quae curvae nostrae occurrit
- aab = bxY = aav + axV ubi b est parameter variabilis
- itaque data b, curva est positione data, sed non locus ubi occurrit, quaesitae
- patium cumer quaeramus tarum curoapum ocursus videamus au haec
- curva nostram tangat, et fiat lineam concursuum hujus curvae, quaeet
- differentd fiet patet geu sed video non posse eam invenini
- quid si (crbaious av dx + xvdo + xvax Ck + v do = 0 undm
- quid si 2 ex aqu. nadus + xydy 4xglx taydx = axax faciamus
- prod
- ponanus addus 4 Z ydy + Zy d + aydZ = a Z d.
- G = a = rertus + g d gg + d Zyt = 22 dy + Z ydz + y dZ + 2Zy dy
- d X = 30v + 31 Vte + 32 vndre + 30 v n+3e etc.
- dx =n. 30 V= + n +e. 3) Vnte + nare 32 vntie - eic
- + 2. 30. 32.
- X X = 30.30. v + 2. 30. 31 v
- n. 30. v + n +C. 31 v + n + 2C 32 Vntre
- fiet
- 2n +2e
- avdx -.
- etc.
- intre etc
- XVdv = 30v + 3, v L 3. vmea eu
- XV dx = L 2n. 30.30vm + 2. 2n +C 32. V + 2. Ent2C. 30. 3E Y
- +
- explicandae n et e, ut hoc in seriem contemperentur, sive adsit, sive absit a
- a do = sa v
- Et aute omnia distinquendum sit ne ne untus, an vero major an minor concute quam o.
- Efficiecta a est primi termini cujuszue seriei particularis sunt
- ponauus esse
- Quaeritur quomodo
- exponentium R, n+1 2n; 0. Ex his duo minimum sibi aequandi
- Restat nat seu t. et qui terminus ne evanescat, aequandus est cum
- ita res
- si n ~ 0 tune res omnis redit ad
- n = 0 etiam v., et hic evarescunt. sin n + 1= 0 sit n L -
- quocedit, ut paulo ante, sed in casu quo adest a D, si absit non procedit, ut jam experti sumus, nobis autem
- n = 0, fiet et n = 2 N
- quaerebatur aliquid generale. Si n+ 1 = 2a = fit n = 1 ponaus C sed cui aequabitur n, Cin 0
- sed video nem non procedere quia
- ebet n ooar seu cui 1 et 0. nempe V est Y, ut et tost ete Nemps habemus consiveremus cud aequemus n seu
- equabuune un nt et seu 2tC. Et siet e= -1 ita simul cm 1 aequabitur 21 +C. sed 0 dabunt n +C, et 2n+2
- ex ita porro. Res ergo sic adetur sucredere ergso reipsa tentemus pagira versa
- et pro 18,6. et ila pcorro
- ad hibeacuu autem abjectiones nogenaria, et
- fundenaria, et ut succedant; ad habemus adii
- ciaaqua
- sit n aspt pro
- 1 + n1E + n +123 + n. 22 =
- (0) 6( 6(3)
- 8(2) 4 C7
- 22+ 2ntr a. 13 - nti 624 + nF1 15 = 36
- 6(2) 6(1)
- 1x+ Z= gyta
- 11X13= 99
- Ergo quaetali
- algusid
- alsit
- et sat
- 11. 317 =49
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 1, fol. 372r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068196:0739?run=74