Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 2a, fol. 46v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.87.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 47r); this page is its left half.
The machine reads it as
- It calculo generali fiat compendium specialis ponantur duae aequationesi
- ad duas literas X et y, verb. gr. 1Lret 14 LX+ 19 Y + 15e xy+ quiy He=
- et 24gY Y 29yy + 25py + 2g aX + 2 Bay +249aa 20 Explicetur y per X, faciendo
- XXy13e a fient duae aequationes secundum X, quae debent esse coincidentes
- vel _a= fi seu habere radicem communem. quae celtirebipe; si Hae binae aequatiopes com
- posit f = -63. 3a pendro expressae sunto (XX + amX + aan= o et exx + agx + aar v. Fiat
- 1 = m = R. E linabu Unde nascentur binae Aequationes
- vilut li p = m: q et n: r = m: q, vel quo alio modo commodissime licebit
- per quas determinabuntur ltere F et g. Quod si forte tollantur
- etoet
- ambae, orietur relatio inter coefficientes 120, 102, etc. 220, 202, et
- quod culaulus docebit. Id ub: generaliter praestiterimus utiliter adhibe-
- bitur ad specialem casum, quem dat finis calculi paginae
- praecedentis. Generalis panon poterit etiam servire ad alios casus
- et revera s solutio generalis hrarum trium aequatio, 1, et 2, 3
- anon
- Et atillter loco fet s, od hibebuntur 3, 303, 3Cd. Ita enim perpetuo
- inter calculandum observari possunt
- A Ita enim possunt
- CA observari permutationes ipsorum 1. et 2.
- et permutationes ipsorum 2 et 3, sub quibus comprehenduntur
- 4 id est squadr. 2) et 19 id est quadr. 3, At.5, id est A. (+ 3)
- eol le a modes aequationetiam q et
- dutu seu ex et o permutatis cebent mane
- Ergo Calculus ise generalis est ergo pro eo casu, quo bres aequationes
- modo
- rent ses corum
- quales 1, 2, 3. reducuntur in effectu ad duas, ob coinci
- dentiam radicum.
- Ut caleuli (anonem is eni commedius inventumus, primum
- aeqq. t et 2, reducamus secundum X quasi essent.
- 54XX F 59y. S2XX + 51aX + sCq et 6Z X X 16I aX + 60 aa - 0
- ita eret E g9 et ponendo sepro 19, et Sr pro pro 159+ 12a, et
- 50aa pro 147y + 1ay + 10 aa.
- Compendio ponendo 52 = i9 et 51a = 15G+ p a et se a a = 19y+ nay +1oaa
- 62 = 29 6ta - 25yt na e 60 aa- 24 gy +2 yt 20aa
- ita ex equ tallendo X, fit aequatio per canonem dim generalem
- 4c
- olim jam a me inventum 1(): 1 b = quadr. 150.
- =51. 60) L52. 60
- Ubi explicandum 50, si, 52, et 60, 61, 62, habebitur aequatio secundum
- primum ergo in aequ. 1 et 2 tollatur H pr ponendo _=
- Habebuntur binae aequationes se secundi gradus secundum ,Y
- et 5
- +8
- rempe
- et g- βc. 39) d
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 2a, fol. 46v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068197:0092?run=74