Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 2b, fol. 117r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.92.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 118v); this page is its right half.
The machine reads it as
- Operae pretium est calculo investigare quae lineae quarum lineatum
- positione datarum intersectionibus definiantur: b ita enim innumerae
- linea ex tangentium proprietate datae determinabuntur. praeterea si eadem
- nita
- numeroinea sua vestigia continue intersecando lineam novam producat consequit
- vestigiis
- postitione a volu
- trochoeulalit
- datur dimensio alterius lineae ex vestigiorum prioris concursu formatae. Utilissima foret
- in hac materia (nondum prorsus Analysi subjecta) datorum collectio, ut hoc obiter dican
- qu exempli causa cum enim panctinus motae lineae tangens in uno situ sit positione dalu
- toremque pungens in altero situ, dabitur et arcus interceptus lineae moto, isque aequatur arcrii intercept
- linea formatae. Caeterum hinc patet effici semper non pesse ut data linea a datus
- Utilissima foet cosi(ut hoc obiter dicam
- in hac materia prosertim quia nondum plene Analysi ultinali subsecta est foret collectia
- data qua
- dratura
- ereae, et
- contris
- ut linea concursibus de vestigio lunus lineae dimensio ex data dimensione
- lineae motae, seu generale hoc est
- formetur ope Geometrrae communis
- Exempli
- causa,
- arcuum
- datorum quae servit ad Analysin Anagogicam, ultimali succedaneam
- laeterum cum omnis recta omni rectae congruat, ideo censeri omnis quae per
- rectarum concursum fit unius rectae vestigiis formari. ideo omnis linea quae rectam
- positione datorum concursu formatur absolutam dimensionem recipit. Hinc
- si supposita que padratura lineque ordinaria formari possit linea ordinaria per
- concursum vestigiorum lineae ordinaria, reducta erit quadraturae ad Eathusem
- sed Considerandum etiam: siatia quia linea
- mat
- Rectiticationem B M
- lineae evolvende dat quoderit quadratura
- areae ad lineam evolutione descripta
- tmta reducta ad E0doV6NV
- Nam via centri gravitatis fili evoluti
- Adatur ex dimensione evolutae et ejus
- arcuum Rentris; et haecBia ducta in
- totum filum dat aream interreptam
- trilinem interceptam inter curram evolatam,
- vestigiis linea A desta quaevis linea B, habet
- dimensionem arcuum seu rectificationem pendentem
- eu dimensione lineae A; ideo si rarsus vestigus
- lineae B formetur nova linea C eam etiamm
- (cum pendeat ejus rectificatio ex redificatione
- ipsius B) etiam habere rectificationem arm
- repudentem ex rectii rectificatione lineo A.
- Et sic in infinitum. Et fieri s ut hac methodo
- omnes lincae ex vivensione datae ped rectificade
- suam rectificationem habentes pendentem, proderant,
- evolutione descriptam et duos fili sit 9)
- primum et postremum
- quod tamen assevera re non ausim
- sed nunc ed linearm rectarum inteectio positione datarum intersectione
- formandas vestigemus. sit Ax is AB, cui recta H HK mtaovenda
- utcunque occurrat in B. Dato ergo situ duorum punctorum K et H
- datur recta situs. Ex H in AB normalis sit HC,; ex K in AB normailis
- sit _KL. sit AC, Z, et CH, V et HK, quae constans, sit n. Ergo
- da pauus rectae positione dato puncto H, et lege anguli ABH
- dabuntur anguli; ippius trianguli rectanguli HMK, cujus crura ad rectum
- sunt differentiae inter AC et AL, item inter CH et ZK. et ita ex
- data positione punctiumque, H, et angulo ABH, datur posino recta Dabe
- autem angulus sidetur retti inter ratio inter CB et CH. Et in universum si
- ex puncto H dalo possit determinari punctum B, datur recta; vel vel
- at magis analytice exprimam si detur relatio inter AC et CH, itemque inter
- AC et AB, datur situs linea rectae HK. siit ergo aequatio expumens
- relationem inter AC et CH, seu Z et v, nempel 100 + n 110Z + 10l v + 111 Zb 4 1203( + 102 VB ex
- quae etiam exprimet lineat motu naturam motu puncti _ descriptae porro AB sit n
- nono AB sit _ et posset quidem similis exhibeti vlatio inter et Z sed praestat
- adhibendo simul v et Z exprimere rationaliter, quod fieri pt sulba ge peralitate, et fiet
- D. (2) 200 + 2102+ 201B + 2uvZ ete.: 300 + 3102f 501 V + su vZ ete jam
- SAF sit X, et EF sit y. patet esse BF seu X = ad EF seu y, ut CH seu V ad CB
- seu c-Z, fiet X ad CH seu V, sive esse, - :, 8- Z:: y: V seu
- fi XV = BV = y -Z0 seu 8 = XV: _ y+b. quem
- velorem substituendo inaeq. 2 fiet X +Z, B:, y+ v = 200 +210Z etc 3:, 300 + 3107 et C =0: D
- compendio. seu fiet XVO B X+Z, VD = y+ v, D et xig to +v et fiet 113
- Y vDdZe L XZV, 4D dZ + +ZV4 D do Odv + y+ B d0 dze + y+v d0dx. jam
- jum 100 + 110Z ete. sit . fiet t 0 et atiaque +si du 20 ergo in aeg. 9 pro aqe subsistuist dh, et pro dvponi- d Z
- esic at ex 9 per 1. fit vD Fh + x dD Fh ZV 4GOd +y+v d0 G7+ ) + rita habemus tres aeqa
- ase her relitio nt a ilistetu
- qua E Ed seu relatio inter X rt 7
- C
- dm legnuer
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 2b, fol. 117r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068198:0233?run=74