Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 2c, fol. 115r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.86.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 114v); this page is its right half.
The machine reads it as
- Solvenda proponitur proposito Aequatio differentialis
- o 100a + 1 y, n2 dus 1 121y7 + 122du Assumatur nova
- 0= 200a + 2uy + rody 12217y + 22dy
- Aequatio differentialis 0-F- 100 _+ 1117 + 112 dy + 121yy 4 122y dy
- Assumatur nova
- 0 -2= 200 + Eu y F 212 dy f 227 yy + 222 ydy
- fiet ex priore, - dy = 108g + 11y + 121 yy, :, 112 + EE2y = 200+ 2uy+ 22yy, : 212+, 22y
- A seu 212+229 = 212 = 222(3) r (4) 200 + 211 y + 221yy. Ergo P0or + uIry + 121ryy
- 112+122y 112 122 a
- 100 + 1I1 y + 121 9y
- -200- 211ay- 221a5y
- Et differentiando d 100. Y + di. Y y + iler dy + dur yy + 121 Y 2ydy l= 6 ubi r = 212a : 112
- +100dx
- III. dr = 211a + 121dY = 221a
- d221. a
- compendio 0 = 7 = 300 + 31y + 312dy. + 321 yy + 322 ydy, unde ope egy. 19 2 et 7 tollatur dy et y dy
- - d200. -d 2II. a
- ede
- ex i ita exaltatio ipsius y evitabitur. tentabimus tamen adhuc erevicrem viam, si aequs
- eodem moo tractari posset cum data aequ. ut aequ2 cum ea tractata est. Nempe, faciendo
- 122
- 112
- 22 ingop toli potit ex
- ta exa, 1 et 7 fiet aeq. +100t + uitys + 12tgu cor coincidentianda aequationi
- 5.
- sed video
- -300a = 311ay = 22a9y superesso solam tries literas 290, 211, 32)
- itas BabE quod ad transformandum non sulicit. itaque non lices uti vi utiliter adhibere viam
- 112
- ab aeq. 8 ad aequ. II. itaque altero potius utemur au artificio per quod haec determinatio
- evitatur nec aliius ascenditur.
- R quia per tres aequationes duae tolli debent incognitae
- perinde est ac si habuissemus tres aequationes
- 02h 223 1425Y + 20.2
- 9 = 11Z + 12V + 10 quat multi.
- H. 13
- intresaqua
- 1a)
- 313)Z +32,39V+ 30, 33 tiones
- unde tollendo Z et V fiet 19. 21. 32 = 10. 22. 31 = 11. 20.32 + 12. 20. 31 + 11. 22. 30- 12. 21. 30 -0.
- 10 = 21X + 22V + 20 Migitas cond
- ubique notae finistrae semper ordinem servant 1. 2. 3. sed dextrae .0 ut. 2 omnibus modis possibilibus
- 0= 31Z + 32V +30 pdendofiet
- transponuntur, et signis differunt, quae una transpositionis inter duas notas mutatione differunt
- 30
- 20
- 100+ 11)+ 121Gy 200+ 211y 2e1Gy 300 + 311y + 321717
- ulEdY et hanc aquadionem ipsi setinnt opter quae si explicetur aeq. g. fiet aequatio + Dy +0gg6
- 21 22 31. 3.
- fit lautem (1n) I1. 12
- idem quod 112 122 212 222 312 322
- et coincientianda aequationi s, et fip = 100r- 200a et D = iIIY -ZuIa et O = 121Y- 221 a, ex
- quibus tribus aequationibus pucua caret difficultate, quia incognita 200 caeteras non ingreditur, sed
- reliquae binae actu efficiendae jam sunt. Et in ua explicabimus ubi in effectu tres erunt incognitae
- 211, 221, et Y nam per Y habentur 212 et 222. Hic jam eo res redit incognitdatis tbus
- equationib duabus aequationibus differentialibus simplicibus, et tubus laeris sarantibus, quarum
- una adeo super numeraria est, liceat tas sic explicare, ut res reducatur ad duas aequationes
- quarum quae libet unam solum habeat incognitam variantem. Hoc peculianter tentatimus
- pagina abhine tertia. Nam risi praestari posset fiustra calculum praesentem absolveremus.
- Eind L XXdu + gy dy: dx = XX F yy,: aa unde XXdx + yydx - aadu = 0
- videtur autem res procede
- fiet 100 = xxd et 11t = 0 et 112 = = aa et 121 = dx et 122 = 0. ure r= -212.
- Ergo 222=0. Ergo ex og. Ergo aeq. assumta erit 200 + 21y+ 212 dys + 221yy = 0
- =m 2XdxdxY - d2u y - 2Udy + drdx yy + 2 dx r ydy = 0
- - 2. 221
- + d24
- Y 221 = Y = - 212
- possumus semper subintat
- ligere de ubi opus
- ut a, adeoque omittere
- et aequationem prodeuntem conjungendo cum data ab initio, multiplican ut destruatur dy, fiet
- aXYAXamdr
- si destruamus udue fiet
- o (=2uIdu + 211 dx. Gy 20 quae aequatio coincidentianda priori
- = d200
- et ex aequ. 6 fiet
- e 2II XXdX
- +2X dxde V
- + XXdx dr
- + d200.
- du )
- + oy
- +d2y
- FZIdy) = apdx
- = d221
- nempe aequationis, quae erat
- + 100Y + II Y y + 12IY yy
- = 200a = 211 a = 221 a
- et 2u-drar ael = 121 Y = Y
- hion cum sit 11I =0 feliciter habetur solutio et sit d2n: 211 = -dx. Unde jam
- d2u = 111F-211
- seu lag 2H = t. X logX = = log. 211 = _ X seu log (- 211) = X seu b=
- et fient aequationes
- sem 21.= 1: b= dem seir unde (1: BC) dr + (1 = 121) Yd = 0 quod solvi
- 100. 2 4 1 erly f20013 + 2,1. 12y (EH 21212ay + 221. 112 yy =d, sFuchemus 200 = 100, 212: 112
- inde d lu2. 212) + d (211 2. 241)y + 12. 22 4 -100. 217 (= q 22) = 112. 212dy - 121. 212 yy
- 21
- 121, 213
- fiet 2X 112. 21 + 112. 2219
- 1. 212.
- iotest
- seu olu2. 212) X3HI2 y + 212 ly-D multiper 40otauy, et fini
- quo d (1 2. 212) F 4u0 duut2 y + 200. 212 dy
- X aii d (ur. ll3y
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 2c, fol. 115r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068199:0229?run=74