Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 2c, fol. 127r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.62.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- caeteri duio numeri, sit inperfectus, nempe factus ex quadinto et somula secundi gradus quadrato postea aequunda. sit argu ax= tit, 4. 2484
- si sit XXE, axca a ag, +aY LII, NaY (Ijum aequandi quad ratis Assumatur at quadratus, et unus ex quadtatis quibus aequandi alteri
- a
- et fit et fiet et ob aH - U fint + aa Z 9C) + Il4278 = a D5 s et (+) aati t um 4288 = a 3bDD. Ek fic
- seu e pra (ate + l26), sa: p) (at C - 218) = 3358 et (9. a) (aL E + m 2 8), (a. 4) (at g = im 28) = 55~ hn _ aet ase a = a 0v, aaiz a r. b e
- thetis locumhabis
- aequandi quadratis. Sed potest pliam adhiberi Hypothesis s = C D et 4 = N = 96 et 7 = D6. sed id te litere, quice sie eetium et B= et 1 = ∞
- tar
- l:ac
- Denique si sint ax, tax ay + mn aequandi quadratis fint ut priustt94: 2244
- et ob ax + mm fint Fca th FF = 2 4a 65 - mm 24 P e.
- a
- et hh FEFEfl4785 -0166
- Caeterum ae attentius considerata, video cum facima posteriorem Hypothesin adhibemus, veluti cum facimus N = 96 et R + = 56, stantibus
- dictis prioibus fieri etiam e et 48 habere divisorem commonem, quod non licet, nam nom Numerator et Nsminator valors utiliter habebunt
- divisorem communem, qui matuo tolletur et redivimus ad valorem ipsius _ y in feriorem, quem jam invenimus infufficientem
- ea sit y - F. 4 ay + H= aa42, +l 2 = a. S aa Z4 - ac 6b - 127 = aG, a et = sp: a) (a d =L2,) (a. p) (4 6 - l2)
- seu _ eax tD traa ~ + 3opX +BIpa et 2opX t upa C avex tatha fer 30 = 10 a. p 31 = 1a rp. 40-2opra 41 = 2pi a
- 00 = 1dKFHa C.
- 1dolx agila sit sit aa e = o + lp 2 et ap 2 = a ad = al 2 Ergo 6 et 2 habentur
- inter se rationem constantem, seu 6= (rra Y4,a et fiet aa 4 = ac ar 22 -l 22 et aa = ar2 l2, ergo etiam
- Veniamus ad altiorem Hypothesin ∞ _y = aOD: EE ag +H = -O D +9Z,: 4 debet aaOD ill GQ aequariquadrato t, et siet
- O habet ationem constantem ad 2. Ego y = a4: 4 foret constans.
- a et similiter aa D + mn 7G = aa 42. Exqi o Ob l, fiet aa D) = aat - l9Q = (1a) (at +14), CLa. p (at - 12)
- Ob m similiter pro p, ponendo q, fier aad = gatue + a = aatue ame
- sit pati + p(0 = a gatu + q g. Ergo t, et Dhabent inte se rationem constantem, ergo et ad altentia, sed 3 etiam
- aa = pat + pl 8 ap D = aati - al4
- ad alterntram. Ergo d et habebut 2a Eat quod est absurdum contra intentum, nam ita ratio ad ad 4, item ratio
- Etit ag+l, acau ( _s = _0144-H a OD Qq + C (2 = (h6)
- ret a Y 24 = (h0) - G = p q p(p: a) (L +. 2B) (a: ) (G8- 2t8) sit dE = pZ6 + HB et Q - at6 - a 28
- I ad E sunt constantes
- sit porro ay =aa Op OG,: (2
- Ergo ptie +48 itenque _Gd et 28 habent divisorem communem cErgo etiam FE ut 2+ habent divisorem cominia
- ergo in valore ipsius y valor CD: 3 _ ODG: 2444 deprimeretur, altentia ex ipsis us et
- ad D. Ergo red. remus ad OD: 42, qua hypothesn non sufficere prulo ante ostensum est; Ergus oportet f
- is autem este
- perteotatione
- B) = (p: a) 6+(28) et 94 de = (a. p) 46 -B1 4). sed pari jire OD = (9. a et + 2,4I. E fe
- haber p: a, id +28 et g. a, h0 +44 habet aequantur. Ergo h, 8 et 2 habent constantem inter se. Ergo et ad ( 9. Ed HZ ad O)
- betouos unster in) ex 7 4 = (a: 9 (3∞-48). Ob duos valores ipsius OD, ot habetur 48 pr 6 et d et
- sd alios duos varcoles auisus 28 per ho et eD. Ergo ablato 218 haberunt. t8 et D rationem constantem inter se
- alteratio grego dD= eoque 2, H cum hb Ergo sed C8 =. h6.. 28 Ergo ergo O d cum 4B. Et fiet constant
- 2c3 = e
- 2
- 10
- E
- 2
- 3 15
- 3
- 0
- 3
- 3E11
- 4
- ravorinatio
- etam ulteriqs ocum habebit
- nam non supposuimus , 3, 9, et c. 4 2, 6 etc esse
- simplices.
- qua enm superest et non fingula sunt quadratu, sed productum
- Ti Esto ergo aq y - e a0: 2 et ay +l = a a O27 + l32,: 227
- et aa 27 d e E 126= Ae it 0D + mmtsi e a O D + l22 =
- et 3D + un 227 = a tC fil ant = mni 22 = ato = l2, 2 et 212 =
- ga (4 - 5): (mm -ll) = 32. Ergo si sint simplices habent rationem constantem
- t ad 2 et 8 -d ad 2 et q et Q- B inter se. Ransus 2- aa
- Fursus 22 = laa E_, - Caa 5 H)OD = (aa: A) GS = (aa: mn (35, ergo
- 3 At (.. f.. 6) Ergo si sint simplicia habent rationem constantem
- Ergo sit
- O ad t et D ad seu D multiplicetur aequatio per unim, fiet
- 1 unq 2 = mn OD = IZd - 11∞D seu OD = EUF - mm 1, Est. in
- uplices
- ad 0 (el D) habet rationem constantem et Ab = mm e ad D. sed
- Sypra habuimus habere t ad 2 rationem constantem. Ergo C ad e habebit
- ligo tr
- 5
- e
- 1
- E = 1
- 5
- ∞t
- 2 +
- e
- CX
- e
- dd
- +
- e
- X
- 4
- 1
- 5
- C
- 3t
- ++I1
- =
- 2
- F
- 2
- in 11 2
- 2311
- 2~
- +
- e
- e
- e
- e3
- X
- 5
- D
- =
- 75
- ∞
- SEI
- (∞. =
- e
- in 1d 2 ∞ + ~ 5 8 8 1ic
- 1
- e
- e
- du
- sde
- CX
- e
- c
- = C
- 52
- 3
- i
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 2c, fol. 127r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068199:0253?run=74