Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 2c, fol. 183r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.89.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- re ferrem infinitam
- relatione inter term
- aeque.
- dalor L9X ys per
- pro indagandi curis finitis ex infinitis. i seriess infinitam
- fingatur deducta ex illa generali 10
- 1
- o
- on
- 217 73 et cujus canonem
- 171 + 20
- dis2
- 22
- genecalem ledi. jam hinc quaerantur primum posita daritantum quaeratur or et , 10,
- caeters positis =0, deinde 01, or, 11, et 12,, deinde 01,02, 03, 10, 11, W, B e. et ilapono
- ut seve proveniente appareat, ex conditione ditar aequationis, an possibile fiuere
- similter deindem pergitur ad 7b, 91, 9t et ita poro
- Quoniamr is neratissimos, (anones mea notandi
- Cum inea generalissima series tractandi ratione per leges combinatorias
- Conjungatur jam terminorum finito nembrorum in serit terminorum in serie inventi
- elatio finita. Ut si sit ve data relabio finita in duabus serrebus investigetur hunc relatio
- Considerandum etiam an non relationi finitae t terminos praeplare valore cuiusque
- finta etiam in producto
- termini ex numero terminorum, v.g. sit numerus terminorum e. (qui et refertur ad exponente
- potestatis trungendo minuendo exaltando) sit terminus f, si jam f= ut in loganthua
- l: 1X + LX + X. Htoc puto ad hac melius quam si relatio ductum termincrum defur,
- inter se ve video quoties vlatio ducrum terminorum datur sine ingrediente aliqua contante
- dari ectum relationem, atque ita omnia reduci ad unam incognitam secus si consans involvatur.
- Si posset qua relatio a inter tres terminos reduci ad relationem inter duos etiam sine numero termin
- rum depressa fiet difficultas. Sed si reducatur ad vlatonem inter duas accedente numero
- terminorum, non est depressus ed gradus sed tamen res puto facilior reddita. Non
- iffici
- tamen semper hoc licet. Quoties relatio terminorum habetur ad numerum terminorum
- commode inde aequatio duci pt propiietas per de differentias vel summas. Nam
- v.g. sit terminus f = cet e, potent reduci ad aliam seriem in qua (F) sit 1.
- nam (ec +C) X summendo dat e xeri et Nempe sit y= summa terminorum secundu
- quorum quivis sit (ee +C) X, fint Z Comn. (e+1) Xeti et sydx = et
- x2
- et x ffy (x sydx = _ 1. X omn. X et2 sed quae haberi possunt, cum sint
- termini procoressionis Geometricae
- Sed non semper hoc licet ut si sit y - X + X
- +X non licet habere valorem
- ialius f per e, sed tontu lanem res obbinebitur si duo F conci conjungantur et fiet
- 2
- J. 2. 3
- ():f = e. licet tamen hac sit (F) = et diff instituamuse differentcationem
- in ordinatius, ubi non connescun nihl evaniscit fiet d(f) = edf+ fde sed
- d(5) = df + dd f. ita res reducta est ad eds (e 9dse ddf
- ddf = ( -1) df + fde. ita patet posse quidem reduci omnia ad
- affectiones ipsorum f et e, modo finita inter f, (5) etc. relatio adsit,
- sed in ordinar quantitatibus ad ordinariis quantitates tractare hoc modo
- ractare difficile est, et si ex duabus
- ponamus esse ff + (f) (5) = 1 Hic nulla est relatio ad C.
- Videamusan
- licelt fingere aequationem secundum e et f, ed eandem fingenda secundum etC
- et (fI quae hanc producat si sit scilicet c = h +g et e+ 1 = h + gH(F)
- (R)95f + 1 = (h) + g()(5). sed ita non reperientur, quod desiderum
- 2 = h+ g h+ 9F et e+ 1 =
- fietque
- h + g(F)
- l+ m(f)
- ne sic quidem res obitinebitur
- et aliam similem secundum
- +a et (f), uut sublata e, prodeat aequatio quae sita. Ut si generaliter
- fingenuum generaliter aequationem dari secundum e et f
- l+ m)
- aequatio
- 10 e = F 10 eH 190 + 10C + 1B2 f + 120 ec + 102 ff + mef erc
- 10
- et alia aequatio
- fit jam
- e - 9 = a
- et 110 (C- g) + 102
- + sed ee + 9g = aa - reg
- omn. f X
- 100 + 110A + 102 k + 120 gg + 10r hh + 1M gh en.
- Hic satm auferatur aequatio una ab alia
- in
- (Cc-gser) a (erg) + 102 ss + 1I et, 103ser
- =112 gh
- 103 goia sg
- ergo 103 - 1039 = _ 103a, aa - eg. ubi g = (c,
- na
- 120
- ∞1o2 hk
- erit dy = omon e f xe 1 = (5)
- Hinc patet differentias advorando semper
- fiet g = (f) (e+ 1) itaque sit jam data relatio inter f et (5)
- sit y = omn. f. X
- f+ (f) (F) = 1
- e-
- n9, f et e
- hinc habebitur relatio inter
- i ergo
- verbi gralia
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 2c, fol. 183r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068199:0365?run=74