Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 3, fol. 129r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.79.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- in novas idifficultates esumendum
- Am (+) 4 mg (4) ame (+) 1898 (+) 12 gc
- e
- quaentur
- quomodoit ita supponi queant, ad nec quantitates, ut explicatione facta nallum amplius quadcatum supersit,
- ideaque ponemus: n e M + P. E 1. et g B +g + 7 et T. ++4. fietque
- 4n B aP _ Ap (Y) 4nq (+) 4nos +4 pq () (pY () ans (+) ant (1) 4 +) apt (4) nqaque
- 4) 12 45(+) 12rs f 104+ (+d in r Excerpartur puncta A, et quaeratur ppositio quae canset desta
- ed
- fiet que
- e
- 1
- e
- (4)A amc (+) Pr g (+) 12gC. , e quia in +Y 4 n A + + m + fg 10
- 4
- ret: seu (a, aco;) m (ac0, co) g 10, vel (a, a co) m ∞ (∞4, 4) g,
- M
- periore
- +,
- n
- grevius am (+ mg. CD Ame (+) 12g74) 12gc ponntur an +mg. +10.
- vel
- (coa, cd) g. fiet + 4mc A(+) (coa, co) 4cg resumtaque aequatione
- habebimus: 474X
- 12
- 9
- u
- 1
- +gl F +cl 7 - 10lX + 4c + (4) (coapo) 4cg
- unde facile sine ulla radicis extractione habetur C. at
- gasso at g assumenda est velut data unde et habetur, m, et Z, et X
- et e, et Habitqe autem C. habeturaa, et habita X habetur . b
- inventae ergo sunt: a. g. b, c. Quibus solis indigebamus. Et methodus ista si
- perfecta sit, duvere nos videtur posse, ad modos solvendi possibiles omnes, seu an thcoremata
- univasalia, v.g. de omnibus numeris qui ex in se ducti faciunt quadratum
- Sed ide probbema credo poterat brevius solvi
- quaeruntur duo numeri V W, qui in se ducti faciant quadratum, erit
- V W F) X + 2AX + V, ergo V X + 2bX + b pone XB W = C,
- fiet v W = 2NC + c 4 2bW 2bc + b vel Ve W 42C + 2b7 + abc+ Ca
- It
- W
- patet autem b. C. W sum) posse pro artitio. Et si volumus numerum D esse integrum
- id dupliciter consequi possumus, tum faciendo c- 2bC + b 1 o. quo facto fiet v,
- contra intentum, tum etiam ponendo
- vel seu W C 2bc - e - 6, seu
- a
- W
- W + c - 2bc + (
- 1
- eut V
- W 17 + b + c. seu quia b maj c, cum
- cum sit V 1 26 -2c) erit W FI b - c. sed quia sic res non procederet, ponenda Wl, - b +C,
- mino
- etsi numorus este sit nihilo major atqe ita multipli cetur 2b - 2c
- qui numerus non est nihilo mminor, nam nihilo minorum,
- seu - 2b + 4bc - 2
- 2b +2bc = 2c quadrata non sunt nihilo mnora
- Sed si aliter placeata possumus facere +YCWV C = 2bc +b2. + abc
- et ut radix extrahi queat uhobii
- possumus , parit C, pariter et WV. sumere numeros quadralos, quorum radices sint d, et e et erit de ( +d =b
- et Vieje V - d. Hinc theorema: si di factus ex duobus numeris, quorum alter est quadratus
- alter residuum alterius quadrati ex ipso est quadratus. Et utile est theoremata ista faciliora pluribus
- modis soluta habere, cum fint velut
- evanescere loca quadrata
- denenta aeiaum
- Hinc patet non semper necesse esse, ut faciamus
- b.
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 3, fol. 129r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068200:0259?run=74