Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 3, fol. 251r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.83.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 250v); this page is its right half.
The machine reads it as
- O. adde pag. versae finem ibique inspice fig. 4.
- Ut jam problemm illud iltypabo, de differents
- Hipperbolae homogeneis solvere saltem tentemus, esto
- NL-y
- NZ 2. CL = Gq - X. GC - ZL = _ y - a.
- et Y quia E2 pn= = L R = B. erit P = YX = LR.
- NZ
- a
- ANL-y
- ductaque ed curvat perpendiculari Nlo et quoniam NL.y
- media proportionalis inter P et e, fiet Z = C = 2 -
- et WN -v. NL + LW Setr,-ra+ q a
- v
- va
- et W = Y a + y, eritque - vel W0 x = 5 a + yX
- a
- vel 1X - 7 2 = 0 in qua aequatione
- e
- duae sunt ve
- quantitates incognitae vel in determinatae, nec
- p altua in alterius locum substitur potest, cum aequatio
- de illa, quae relationem ipsius X ad y. exprimat, quarat
- quaeratur. 28
- X a = XaCFC. X = Xa = CL N quae siup
- e
- at P
- plicato ad ipsam unitatem constrntionis in
- telligantur, fiet= ax cromenta
- 4 posita D et
- Testrali CB NZC ex CZ maxiuma
- momentum vero rectanguli CL NZ, tiet Xy.
- ad qua si anferatur Momentam figurae ipsius CL NBC, resabit
- ulius monentum Trilinei quod srpra. Momentum autem
- eat
- xvariab.y
- e
- fiet Xy = summa omnime XY = aX at
- c
- fignum talem imenire diffaillimum hand dubie problema
- est, non minus quam propositum, quodque etiou
- pendet ex Hyperbolae quadratura. Et memorabilia
- sunt ejusmodi problemata quoniam iis similia nunqua
- hactenus proposita sunt. Sed si y. per suum valorem
- expromemque vereor ne aequatio fiat ejusdem cum eodem, tentan
- dum tomen y= a + Y y d + Y - a + differento
- inter Xy et XY - Y seu Ya + XY XY +.
- 2
- X2
- summa omnum
- per Ergo aX - (∞ Y = 7X - ax + Xy - Xy +X7
- 2
- 2xy - ax
- Atque ta habenus problema quae in quadraturis fundantum
- qseu quae magnitudinet quorundam spatiooum locum det
- terminant, uti communica magnitudine rectarum.
- ditfiae in absissas ductae opconflant spatium, ut N7CBN
- id ergo spatium, hoc loco aequatur, et in C.
- ducto fm
- rectanguta MB, (quia QN et qM non differunt) aequetur
- rectingulo NM. applicitae ergo complementi
- hujus geB N, ipsi 3C parallelo seu complementa
- ipsau Vt ad basim sunt. differentiae inter duo
- i 4 at proxina ea autem est aX + a - ax
- in partes aequales infini
- as Ergo interantes it area f ejus semper
- haec
- est a si si
- tas divisa, naturo figuri
- aquetur rectae datae a
- in applicatam ductae.
- a a + b. = ba, ul a + ba = ba, vel 1rb - b
- a vel 1 = ba - b vel b = 9
- ergo ternims hujus fenei prinus est 1). secundus a =1) tertius C, et erit
- + + c = Ca. Erqu 1+ = = 5
- = C n
- -1
- sit cum. Juries applicatalum haec: (B (2.) d (+
- Nam pro a- 1. puto substitui tuto posse a
- per a divisis. imo ale
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 3, fol. 251r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068200:0503?run=74