Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 14, 1, fol. 102r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 103v); this page is its right half.
The machine reads it as
- Extractio Radic. per infinitam seriem
- Data aequatione aliqua ut
- V + b y + C1, + d770 invenire valorem ipsius y saltem per
- infinitam seriem, res maximi foret momenti, posset enim ita omnis aequatio resolvi per solam
- tabulam Logarithmorum. Ut si ficret y pi +b ∞ b + b etc; in infinitum certo modo; utique ficret
- numeri b3, c+. aliique id genus ab his numeris, qui cogniti et supponuntur altissimae potestates
- sine multiplicatione per solos Logarithimis inveniri possunt. videndum autem Mihi diu super eo negotio
- scessi irrito meditanti praeclara tandem analytica incidit via. Nimirum opus esse ut duae habcantur
- aequationes, una fi r quarum una saltem infinita sit, eandem habentes in cognitam.
- Tametsi enim reapse sint identicae, id tamen non sm potest apparere; it tum minime, eum
- pro arbitrio finimus. Necessae est autem aequationem infinitam esse tatem, ut, pocetitiae ipsius
- sint decrescentes, Unitate niminum assumta longe majore,, (quanquam videndum sit, an non res eodem
- modo sucredat, etsi non deccescant:). Habitis jam duabus aquationibus eandem includentibus in cognitam;
- qu (tanctsi identias) Quarum alterntra (vel etiam utraque) fit infinita. Ejus p Excerpamus
- inde finitam ex infinita, subsistendo alicubi, cum enor futurus sit Vexignos Et ita habebimus duas
- fiitas deermination aequationes, vel potius determinationes, aut saltem aequationem et determinationem,
- quarum op unam includentes incognitam, et t earum ope exaltera alterius potentias, tollemus
- et habebim
- iique de terminationem, quae valorem ipsius Y ipsam incognitam pure contineat.
- Et jam rassumta duabus prima aequatione infinita ex ea
- Ha seu hibebimus valorem ipsius Y. purum prope verum. Quem notemus. Et resumta
- Hanc de terminationem notemus.
- aequatione infinita, ex ea ruisus determinationem excerpamus priore propiorem, magisque exactam
- Hanc rursus sinitae aequationi conjungendo et ope duarum aequationum vel aequationis et determinabionis
- omnes praeter infimam dignitates tollendo, habebitur rursus determinatio nova, seu propior
- Et ita pono in infinitum propiores semper ac propiores habebuntur
- determinationese, quiorum differentiae. Quarum novissima psi sed quae scribi nequit ipsi y perfecte
- adhuc volor ipsius V.
- aequabitur; tomessi autem omnes scrbi non possint, iscires tamen earum ac procressio apparebit
- quod sufficit. Habita jam hac determi nationum progressione, locentur illae ordine, cb
- quaerantur earum differentiae, series difforentiorum in infinitum aequabitur perfecte Quantitati
- incognitae quasitae. Habemus ergo valorem ipsius V. purum infinitum. Superest tantum
- ut modos explicemus quibus data aequatione aliqua finita possit aliqua inveniri infiita ipsi identica:
- Tales autem modi sunt infiniti. Illum primio qui cogitandi materiam dedit, explicabo. Versabar
- in Cogarichmorum meditatione, oogitabamque aequatione in analogias resoluta an non possit res
- absolvi per logaritomos. Ostendit se se via quaeda in, sed quam velut nimis operosam omisi; interea
- videbam, quid consequetetur s pro logarithmis corum valores ex supposita Hyperbo la
- Sit aequatio: y + by+ cy F) d Nec variis
- atique modis retolvi potest in analogiam, ad sed nos uno simplicissimo utimur, qui talis est
- quadratum inventi, adhiberentar
- y+ by + C) d. id est jam aoganitimus ab ry +b9+c sit A. Logarithmus ab y sit l.
- (27
- sit logarithmus a d sit la. et cognicimus ab a d, erit 2ld
- ex aequationis vi necesse est esse: A - 2 Id p Id- l ipsae autem
- vel A + l7 3I. ubi Id cum sit loganithmus cognitae quantitatis d, potest pro coguto haberi.
- incognitae autem hujus aequationis sunt A et l; Generaliter autem ex Hperbocae quadrotura
- constat, quantitate aliqua existente A logarithuum ejus fore assumta quadam unitate constante,
- (nto majore quam A, 9 fore A - A + A- A+ et. Ergohujus ope valores apserum A et
- inveniemus. nam qua l est logarithum ab y. erit 1 Y - + y3 -y et et eodem modo
- A erit u y +by +C (y Ebyta + B) YtbyrC etc. Modo ut diri unitas assumta sit multo
- major, quam y. item ranjor quam yt +by +c
- Hos valores ipsarum literarum A et l. inventos in aeq. 3. et 4. inserendo in aeq. 2. habebitur aequatio:
- in qua y assurgit ad dinensiones infinitas, fiet enim:
- 3Id. Digeratur
- 2 - Y + Y - y et + y +by+0 - +by +C2 + ( y +by + C etc.
- illa in ordinem, secundum ipolentiarum gradus ab infimis incipiendo, apa rebit nnhilominus in
- in progressio in infinitum. Compendii autem causa aequationem harc semel digestam ita
- scribemus: - fy +gV +hY ettiui valeisa ut numeri 1. 2. 3. 4. pro quantitalibus sive literis quales
- eui vabens usi
- D3ld. Nam 3 quigre
- caleulus daret, habeantur, et fici aequatio - f5 +9yt - hy et
- aequatio autem data
- Verum numerum, ut a numeris literas valentibus, distinguatur parenthesi includo.
- est huic novae infinuta a Habemus ergo aequationes duas alteram finitam ab intio assumto
- propositam; y + by2 +cy,d3. alteram infintam 5 vel 6. Quae tamen duae aequationes
- et misus eo ny 4- py+ 9y3- ryt etc. plane idere sune, coincidunt, tametsi ea congruentia infiniti larva tecta, menti humanae, nisi
- re ad origines revocata fo clare apparere non possit. Necesse est tamen coincidere, sive
- idem inventum iri, sive per priouem sive per posteriorem inveniatur y, quia ipse 6, ipsius 7. vel
- rende sposset ope unius
- non nisi consequentia est, nec quiquam extrnsecus est assum tum.
- lli exalta perfecte ex altera tolleretur, quod tentari non inutile foret, timetsi en pro et fieri
- utrue est, sessem observato in infinitum progressu, reret aequatio plane; identia, quippe non nisi
- inter cognitas quantitales. aequationes autem identicas invenire ulle cognitas quantitates, idem
- est quod invenire compendia sive summas, ut alibi animadverti. Quare nec ista inquisitio
- suo functu careret. sed nos ad nostram regrediemur. Habitus ergo unabus aequationibus finitis
- eandem incognitam includentibus constat semper obvalorem illius incognitae posse
- cueniri pure sed in infinitis, singulari opus est arte, quam panto ante generatim ab initio
- expositam nunc exemplo declarabo. Ac prinum ex aeqquatione 6. possumus ex cerpere pr
- prest nga oerm de teroatais, eamr purte neris cedlax, qurit coces sropetun
- Inventum mense
- Juno 1676.
- x Haec aliter
- longe melius
- jam habuirag
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 14, 1, fol. 102r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068201:0203?run=74