Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 14, 1, fol. 102r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 103v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. Extractio Radic. per infinitam seriem
  2. Data aequatione aliqua ut
  3. V + b y + C1, + d770 invenire valorem ipsius y saltem per
  4. infinitam seriem, res maximi foret momenti, posset enim ita omnis aequatio resolvi per solam
  5. tabulam Logarithmorum. Ut si ficret y pi +b ∞ b + b etc; in infinitum certo modo; utique ficret
  6. numeri b3, c+. aliique id genus ab his numeris, qui cogniti et supponuntur altissimae potestates
  7. sine multiplicatione per solos Logarithimis inveniri possunt. videndum autem Mihi diu super eo negotio
  8. scessi irrito meditanti praeclara tandem analytica incidit via. Nimirum opus esse ut duae habcantur
  9. aequationes, una fi r quarum una saltem infinita sit, eandem habentes in cognitam.
  10. Tametsi enim reapse sint identicae, id tamen non sm potest apparere; it tum minime, eum
  11. pro arbitrio finimus. Necessae est autem aequationem infinitam esse tatem, ut, pocetitiae ipsius
  12. sint decrescentes, Unitate niminum assumta longe majore,, (quanquam videndum sit, an non res eodem
  13. modo sucredat, etsi non deccescant:). Habitis jam duabus aquationibus eandem includentibus in cognitam;
  14. qu (tanctsi identias) Quarum alterntra (vel etiam utraque) fit infinita. Ejus p Excerpamus
  15. inde finitam ex infinita, subsistendo alicubi, cum enor futurus sit Vexignos Et ita habebimus duas
  16. fiitas deermination aequationes, vel potius determinationes, aut saltem aequationem et determinationem,
  17. quarum op unam includentes incognitam, et t earum ope exaltera alterius potentias, tollemus
  18. et habebim
  19. iique de terminationem, quae valorem ipsius Y ipsam incognitam pure contineat.
  20. Et jam rassumta duabus prima aequatione infinita ex ea
  21. Ha seu hibebimus valorem ipsius Y. purum prope verum. Quem notemus. Et resumta
  22. Hanc de terminationem notemus.
  23. aequatione infinita, ex ea ruisus determinationem excerpamus priore propiorem, magisque exactam
  24. Hanc rursus sinitae aequationi conjungendo et ope duarum aequationum vel aequationis et determinabionis
  25. omnes praeter infimam dignitates tollendo, habebitur rursus determinatio nova, seu propior
  26. Et ita pono in infinitum propiores semper ac propiores habebuntur
  27. determinationese, quiorum differentiae. Quarum novissima psi sed quae scribi nequit ipsi y perfecte
  28. adhuc volor ipsius V.
  29. aequabitur; tomessi autem omnes scrbi non possint, iscires tamen earum ac procressio apparebit
  30. quod sufficit. Habita jam hac determi nationum progressione, locentur illae ordine, cb
  31. quaerantur earum differentiae, series difforentiorum in infinitum aequabitur perfecte Quantitati
  32. incognitae quasitae. Habemus ergo valorem ipsius V. purum infinitum. Superest tantum
  33. ut modos explicemus quibus data aequatione aliqua finita possit aliqua inveniri infiita ipsi identica:
  34. Tales autem modi sunt infiniti. Illum primio qui cogitandi materiam dedit, explicabo. Versabar
  35. in Cogarichmorum meditatione, oogitabamque aequatione in analogias resoluta an non possit res
  36. absolvi per logaritomos. Ostendit se se via quaeda in, sed quam velut nimis operosam omisi; interea
  37. videbam, quid consequetetur s pro logarithmis corum valores ex supposita Hyperbo la
  38. Sit aequatio: y + by+ cy F) d Nec variis
  39. atique modis retolvi potest in analogiam, ad sed nos uno simplicissimo utimur, qui talis est
  40. quadratum inventi, adhiberentar
  41. y+ by + C) d. id est jam aoganitimus ab ry +b9+c sit A. Logarithmus ab y sit l.
  42. (27
  43. sit logarithmus a d sit la. et cognicimus ab a d, erit 2ld
  44. ex aequationis vi necesse est esse: A - 2 Id p Id- l ipsae autem
  45. vel A + l7 3I. ubi Id cum sit loganithmus cognitae quantitatis d, potest pro coguto haberi.
  46. incognitae autem hujus aequationis sunt A et l; Generaliter autem ex Hperbocae quadrotura
  47. constat, quantitate aliqua existente A logarithuum ejus fore assumta quadam unitate constante,
  48. (nto majore quam A, 9 fore A - A + A- A+ et. Ergohujus ope valores apserum A et
  49. inveniemus. nam qua l est logarithum ab y. erit 1 Y - + y3 -y et et eodem modo
  50. A erit u y +by +C (y Ebyta + B) YtbyrC etc. Modo ut diri unitas assumta sit multo
  51. major, quam y. item ranjor quam yt +by +c
  52. Hos valores ipsarum literarum A et l. inventos in aeq. 3. et 4. inserendo in aeq. 2. habebitur aequatio:
  53. in qua y assurgit ad dinensiones infinitas, fiet enim:
  54. 3Id. Digeratur
  55. 2 - Y + Y - y et + y +by+0 - +by +C2 + ( y +by + C etc.
  56. illa in ordinem, secundum ipolentiarum gradus ab infimis incipiendo, apa rebit nnhilominus in
  57. in progressio in infinitum. Compendii autem causa aequationem harc semel digestam ita
  58. scribemus: - fy +gV +hY ettiui valeisa ut numeri 1. 2. 3. 4. pro quantitalibus sive literis quales
  59. eui vabens usi
  60. D3ld. Nam 3 quigre
  61. caleulus daret, habeantur, et fici aequatio - f5 +9yt - hy et
  62. aequatio autem data
  63. Verum numerum, ut a numeris literas valentibus, distinguatur parenthesi includo.
  64. est huic novae infinuta a Habemus ergo aequationes duas alteram finitam ab intio assumto
  65. propositam; y + by2 +cy,d3. alteram infintam 5 vel 6. Quae tamen duae aequationes
  66. et misus eo ny 4- py+ 9y3- ryt etc. plane idere sune, coincidunt, tametsi ea congruentia infiniti larva tecta, menti humanae, nisi
  67. re ad origines revocata fo clare apparere non possit. Necesse est tamen coincidere, sive
  68. idem inventum iri, sive per priouem sive per posteriorem inveniatur y, quia ipse 6, ipsius 7. vel
  69. rende sposset ope unius
  70. non nisi consequentia est, nec quiquam extrnsecus est assum tum.
  71. lli exalta perfecte ex altera tolleretur, quod tentari non inutile foret, timetsi en pro et fieri
  72. utrue est, sessem observato in infinitum progressu, reret aequatio plane; identia, quippe non nisi
  73. inter cognitas quantitales. aequationes autem identicas invenire ulle cognitas quantitates, idem
  74. est quod invenire compendia sive summas, ut alibi animadverti. Quare nec ista inquisitio
  75. suo functu careret. sed nos ad nostram regrediemur. Habitus ergo unabus aequationibus finitis
  76. eandem incognitam includentibus constat semper obvalorem illius incognitae posse
  77. cueniri pure sed in infinitis, singulari opus est arte, quam panto ante generatim ab initio
  78. expositam nunc exemplo declarabo. Ac prinum ex aeqquatione 6. possumus ex cerpere pr
  79. prest nga oerm de teroatais, eamr purte neris cedlax, qurit coces sropetun
  80. Inventum mense
  81. Juno 1676.
  82. x Haec aliter
  83. longe melius
  84. jam habuirag

Cite

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 14, 1, fol. 102r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068201:0203?run=74