Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 14, 1, fol. 103v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.82.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 102r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. Incidit hic alius appropinquandi modus, quem experiri operae pretium e st.
  2. dividatur
  3. aequatio proposita Y+ by +C 70. per quantitatem y- v arbitrariam, si siet fractio,
  4. quae aliaatque alia erit, prout explicabitur V. explicetur V, primum ito, ut sia pro arbitrio, ut
  5. per 1. erit fractio vel quantitats affirmativa vel negativa, ei affirmativa, erit maj minor
  6. risto divisor si su sit af negativa, erit major justo. ( vel contra pre signis) qualiseum
  7. sit quaeratur alius di sumatur alia ipsius D explicatio tunc vel xfract ut fractio sit
  8. contraria cum antea fuerit negatrva, nunc fiat affirmativa, et tunc consiste eadix intra
  9. duos valors valores ipsius D. Et ita porro sumendo aliquem medium inter hos
  10. dlios valorem novum aiterum, dividemus, eodemque modo experiemur. Et ut certae cuidam
  11. regulae hanc appropinquationem alligemus, poterimus semper differentiam inter duas inter
  12. quas consistitur novissime visecare; Polent posset laud etiam eligi sed iigem
  13. vel etiam ivisecare. Sed naturalior est bisectio.
  14. st tumen hoc in eoc incommodum.
  15. quod ita Obisecandu aigA diffedentiau inter duos valores ad inveniendum punctum C aliq
  16. undo
  17. psam AB, in D transsiliemus C, quaesitum et postea non amplius inter D et B, ut in
  18. ubi misus bise cando. Ac in F
  19. consistet punctum C, ad huc inter F et D. sed rursus FD bisecando in E, contrarium iterum evem et nec
  20. prioribus forte febat, sed tinter A et d consistet quaesitum,
  21. Cumus ista methodus non fere nisi in numeris
  22. procedat, nec constanti quadam ratione progrediatur; u nec tenique sit revera appropingiam
  23. erit punctum C unter E. etD, sed inter F et E.
  24. ad distantiam infinite parvam.ac deniue plane non serviut ad aequationes illas in
  25. quibus ipsae pro cognitis assumta sunt indefinitae, ut fit in aequationibuscurvactum; ideo ad nostrum
  26. hopum nihil servito Et redeundum est ad viam illam sane pulcherrimamum _ t
  27. apertam, ut praeter datam aequationem adhuc alia, infinita, inveniatar.
  28. Aequatio X V a- x f. seu a -x p V. sietque:
  29. a.x d- 32 + Y N N X + 3 a. vel n a s+ velap an X + Ya ∞x, gpd
  30. Hinc jum= a- vel X a
  31. 11)
  32. minore
  33. um
  34. a majorem quam X.
  35. Hinc putet esse apa xp a Za
  36. a + X
  37. foret, possemus nihil ominus idem praestare, ita aliter dividendo, pe
  38. ponendum est autem este
  39. (2) non per a+ X sed per X + a uc sempersit a in sumnosx in ino
  40. XFI a- = SY 7 YE
  41. a
  42. a
  43. a
  44. X Fa- IX Ata x - Y + Y. n t.. . . . . . . . . . . . . . . . . . . 4i2
  45. ubi ailequum _ lo ex e fot. C) fir ex d_ C1) fiet p ax. yr. et X a. X set Oper Xpa Pri Sar t, a
  46. vec a. Jar. 49. s 0 a3 et druidendo per ae B siet a - 2. Erro A B a- y
  47. vel Xp a. Y. c. xeyir
  48. a- 2
  49. a. 7
  50. a y, a
  51. (.Eaiile onalia habitum in delen
  52. Ex (3) et O fict: ar. 5x, + f 2a 5 = a 5- (a g
  53. a
  54. et X Xq a. y A - y ag - y ea
  55. Et ita porro.
  56. fM 1) - 19 4 29t - 26n 29 etc. im 2
  57. 2
  58. c B 2. - ac + ac = acherc vel
  59. 6
  60. Ergo 2p
  61. 67
  62. b+c B Y
  63. 2y2- eyt +1y - 2y8 ex.
  64. 1+y2 A C
  65. ss
  66. et Cori summa Oum iros 1) 3- fg +sy7 fy3. Et us
  67. Ete Etquia etiam 29t
  68. 1+y
  69. est Hyt,-ary +- 3
  70. fiet fyrutus S B corj
  71. u.
  72. 2+y21
  73. v.
  74. 1= v 1+ ay
  75. si - ex
  76. 2y0
  77. +y2, 1I
  78. 12
  79. excede utibi
  80. A3- 2 y + y
  81. = = 2X + Z
  82. deficientibus
  83. sultem hie
  84. , ve 29, 3 - 29. 9. 3
  85. 10
  86. γ-29 +37 -3 er
  87. 16
  88. 35 - 37 + 13 - 8 et
  89. Aatemus ergo duos aequationes insictas, ipsius (d valores infinitos; et possemus habere ad hule plures.
  90. storro duae aequationes ipsius ope charum ducorum aequationum. Oi valorem ipsium co ex hiben
  91. tium poterit vicissim ipsa V. inveniri ex data cd. Quod ita fiet: si simu di ex una
  92. unam ex aequa ex qualibet aequatione unamu excerpamus aequ determinationem, semper a
  93. duas diversarum aequationum
  94. mirus siti ex duabus aquationibus duas scmper determinationes conferamus
  95. infunitarum determinationes, ordine assumtas conjungamus, primamu eo tantum observato, ut ex
  96. una excerpatur valor gusto major, ex altera vator gusto minor ita enim semper obtiner potent
  97. sit ii exemplum copi b - dy + dy - e y etc.
  98. erit co B b - cy. et cor ny. et Y p cd, itemque y gco - b f ausus co r b - cy+ dyt et cop ny. py
  99. fietque et p ny = co et ye co- b +cy. Ergo co- b + cy p ny L co. seu cop- bp+ cyp prony -de
  100. Y F PC + dco =bP dquem valorem cetis modis in atibuduabus valoris y, detemimationibus nfo
  101. inserendo duae possent
  102. incidit hic compendium egregium in tollendis potestatibus excerpharum determinationum quod alioqui difficile
  103. tet tam in usu unius aequatus
  104. admodum et molestum Ampendium autem in eo consistit: ut ubique determinationem proxime praecedentem o
  105. pergendo
  106. et misus eo ny 4- py+ 9y3- ryt etc. plane idere sune, coincidunt, tametsi ea congruentia infiniti larva tecta, menti humanae, nisi
  107. valor pujus; justo major vel justo minor, semperque accedetur magis magisque ad verum, et seriei
  108. finis in ipsam quantitatem desinet. sit co by g+
  109. in haec una. Unde Et ita continue
  110. valorem poe puum prope verum proximemae cedentem, nunc excedentem nunc deficientem, substituamus, ita
  111. ne
  112. enim intulominus ultima determinatio desinet in quantitalem quaesitam Imo enor est, ita enim omnes enor
  113. a primo ad altimum usque in unum confundentur Coeptae ego viceest infiptendum.

Cite

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 14, 1, fol. 103v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068201:0206?run=74