Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 14, 1, fol. 257r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- a
- octot. 679
- L
- +bX + cxy + eed x + eV + fp0
- my +nx + PXy + qX +ry +s r, d
- Quot sunt puncta in quibus se curvae duae
- hujusmodi intersecare possunt tot sunt
- aequationis radices. Caeterum cum duae curvae
- rie sint sonicae nec possint sese convae secare
- Qvaluls
- nisi in duobus puntis manifestum est non esse
- nisi quatuor radices
- ditas
- ponamus ruas curvas an intion sactatu
- seu duas esse eadices aequales; item ponam
- eas adam alibi se fangere seu tras esse trudues
- duas radices esse bis equales Vel etium
- ponamus tres esse cadices aequales, apparebit
- quousque deprimatur propositio. Quae ratur enim
- tangens prioris curva iiemque poste fioris satim
- apnarebit depressio. Id si frat ad huc semel
- alerum apparebit nova depressio, et animadve
- tendo quousque fiant depressione, cognoscere
- hinc poterimu scutcherrima latione quonsu
- quot sint radices aequationis; etiansi involutae
- essent imrognitae irrationalitatibus. Hoc
- aptificium procedet etsi plures sint incognitae
- pluresque aequationes nec dubito generalia
- linc Meoremata condi posse nud C praenosce
- tar, quousque semper ulculus sit ascensum
- ad summumu modo tamen inter calculandur
- postea inutiles in se ductus evitemus. ita enim
- nonnunquam efficimus alioqui, ut calculus altius ascendat
- quam opus est
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 14, 1, fol. 257r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068201:0513?run=74