Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 14, 1, fol. 261r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.81.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- (1
- 10 + 1t a aeq
- 10 + 11a + 12b ae 9. 0.
- Haec in iste scheda oepta atque
- e
- effecta denum in (y
- jurcs
- 20 + 21 a aequ. 0. fiet: +19. 21 aequ.
- 2e+2a + 22 b fet: aequ 0. fiet
- = 11. 20
- 9)
- iapuar. 100 () ac
- seu O. 1 aequ. 0
- + 10. 21 + t 12.21. D
- of +10. 22 + 11. 22a eq. 0 vel compendo 0. 1 + 2. 1 b a9. 0
- = 12. 20 = 12. 21.
- 1120
- et
- ubi notandum esse 2.1 aequ. - 1. 2 ergo fiet: - 6. 1 + 1. 2 b aequ. 0
- jam ad aequationes 5 et 6 accedat nova
- H.
- (7)
- aequ. 0
- O. 2 + 12a aequ. 0.
- 30+31a + 32b 4 aequ.0 ex qua tollantur a et b ope
- valorum repertorum in aequ. 9. quod fit multiplicatione per ciucem nempe quia a et b. eundem
- +12
- habent coefficieatem seu valoris nominatirem fiet tantum multiplicatitur aequ. 13 per 1.2
- et inde detrahantur aquationes 9 et 12. multiplicatae illa per 31. coefficientem illius a in aequ. nova 13
- (14)
- illa haec per 32. coefficientem ipsius, b. et et ita stabit + 30. 12 f 31. 1. 20 +32. 12 qu. 0
- +10
- seu c. l. 2 aequ. 0 seu:
- E
- Eb
- 18
- 22 equ. 0
- BE Nempe 1 et 2 debent tructari eodem
- 0 pr
- 2
- = 31. 02 - 31. 1. 24
- + 320.
- pusferas ipsi 1.
- tesi quetima
- ut
- 32, T. 2b
- eitum
- nhissi v
- LE vero ei prae
- u
- 12b + 13C eg. 0. et 204 21 a + 22b + 23C ry, et 30+214+3b, 3
- ags
- 7
- et fier 0. 1.2 + 3. 1. 2 C aequ. 0 nempe 3. 12 fit ex a. 1Z tantum pro 0. ponendo 3. itaque si 1 praefertur ipsi 2, tunc
- O vel 3 praeponitur ipsi 1. postponitur, ipsi 2. idque si contingit in termino absoluto, debet et contingere in coefficiente
- eodem modo scnbemus D. 13 + 2. 1. 3baequ. 0. eadem lege ut 1 praeferatur ipsi 3. huoc 0 vel 2 praeferantur ipsi
- item scribemhogo. 2. 1 + 3. 2. Da eadem lege, ut si praefertur ipsi 1. tunc 0 vel 3 praeferatur
- ipsi E. si postponatur contra. Cum vero 3. 1. 2 et 2. B. et 3. 2. 1 revera coincidant, nec nisi signis differant
- ef 1e 2 1, 2, 3, in eo eodem modo se habere debeant, videamus quae prodeat lex signorum. Nempe si 1 praefectur ipsi 2
- sin post ponatur contra.
- tunc post ponitur ipdi 3, et ota contra. Et generaliter si una nota praefentur uni postponitur alteri. sed haec
- Sed quia neglectio et sine
- neglectione poterimus aequationem 16, aliter ordinare rationem habendo solius 0 qua ipsum ab 1 et 2
- dunia supponunt in ordinando alicujus aequationis literas negligi.
- differt, at l’etr consentiunt, ergo reperietur, um O est ante ambo reliqua, tunc in casu praetuti 1, signum est
- in casu quaetati 2 siquem = sin O in medio tunc in casu praetati 1 siguum est = in easu praelati 2 signunt +.
- ( post ambo, tunc vursus in casu praetati 1 signum est + in casu praelati 2 sigrum est. Nempe
- + O. 1. 2
- (16) omitto dextias In aequ. 17. eodem nodu quoveoditur semndum 0 quidem
- 3. 2. 1 ay,0 notot 1. 2
- C
- Bevius omissa o, ubi c 1b fint 18 sigentu ubi finit 2 est 4
- 1,2 vel 13
- Endem modo proceditur in aequationibus 20. 21. 22. ubi in absoluto e dicto modo se habet ad v
- 2
- 2. 0.
- c
- a
- quiasim
- ascribenda
- eodem modi
- do se habet adetiam eodem modo dicto se habet
- Hoc uno observato, ut si in qtent alsoluto praefertur una
- ita suibermus
- +
- =a
- 2. 2.
- ex in differentibus, alteri, tunc etiam in coefficiente ea alter praeferatur
- vel 1, 2; et 3 vel 2 vel 1 eodem
- Ex compositis inter se aequation bus 20- 21 22. una cum nova sequatione 40i 4atb. 4C q.
- atque hoc observato scribemus loco aequationis 20 distincte
- (25)
- 4+0. 2.3 + 1. 2.3a aequ. 0
- C
- ad 12 vel 1, 3 vel 2,3.
- prodit requatio uva: 4B 1 2
- 6. 1.3
- 1 3
- o
- =
- (14)
- 2. 1.
- 72. 3.
- H1. 2. 3. 4
- c
- 2413
- + 3. 1
- + 2. 1.3, B ag. 0
- ubi patet tam in a lxe, ipsas +2 oefficientes a, b, c coincidere solis signis diserentes
- scutetur +0. l. 2
- + 1. d: 1
- 21
- 5. 3.
- 32.
- pro
- 13
- 23.
- - 3. 1. 2
- etiam signis; non vero ipsius b. quid ita
- at, quia ubique nisi ubi ipsum dominaturi 2, ipsirt an possius Et quidem ubi dominatur
- + in
- 1. t. 0
- coicidit autem coefficiens ipsius a, et ipsius C
- ibi 2 praeponitur ipsi 3, ubi dominatur 3, ibi 2 possponitur ipsi 1.
- sed 1. ubique praeponitur
- at. 3 ubique postponitur, hinc a et c consentiunt. Si velimus mutare signa aequationis eq tunc
- eundem coefficientem accipietat a, G, c. sed absolutus ipsius 2 erit inmutatus ehabebit sigura mutata
- - 0. 1. 3+ 1. 2. 3ba 0.2. 3 + 1. 2.5a eg. 0 Subi ligendo
- am ad anquatines 17. 18. 19 advatur nova ita scilicet ut cum scribimus 0. 2. 3. intelligamus C eodem modo
- et scribemus: C. 1.2 + l. 2. 3C aq. 0
- et si 2 proponitum ips Bd proponitur C existente aute reliqua et post relrqui
- idem dicendum de- 1 in 1. 2. 3
- Jam ad aequ. 17. 18. 19 addatum aequatio 29. nempe 40 + 41a + +2b +43CFqd. 0, ubi pro aequation
- C2 praefertur, tunc 0 existente in medio, 3 praeferetur.
- e habere ab 2 et ad 3.
- literis a. b. C substituendo valoris, habebitur: 40. 1. 2.3- 41. 0. 2.3 + 42.0. 1. 3 -430.1. 2
- O. 1. 2. 43 - 6.1. 3. 72 + O. 2.3
- seu
- 1. 2. 3. 0. aequ. 6. ubi rarsus 5. 12. let 6. 12 - 6. 2. d171
- 1. 3. 20 et 0.2. 3 valet 6.23 - 0. 3. 2 + 2.3,0
- fet 1. 2. 33 - 1, 3.32 + 2.331 et O.1 valet 1 0. 21 - T. 20 seu 10. 21 - 11. 2
- per aequ. 14 et 15. et 5.1. 3 valet 6. 1. 33 - 0.3
- +
- ita de reliquis, nam eodem modo 1. 3 valebit. T. 23 - 3. 2 seu 11. 23- 13. 21 atque ita
- ad exempla.
- et distinere explicemus aequ. 30.
- o nota variet. idem premum ponamus D ante omnes
- anculum obtinetur explicatio, et haec substitutio utilis est in applicave
- et 1. 2. 3
- + cum cordinem servant 1, 2, 3 inchleris o habebitur + 0, 1. 2. 3 -B. 1. 3. 2 + 0. 21 - 03. 12 +0. 2. 8. 110.3. 2
- ut supre
- i ubi cum 125 se habeant eodem modo sola vero
- ato cum finit 3 vet 1. estut, cum 2 est a 9 + +O23 compendio scuidemus pro aeq. 30. scribemus: O. L.2. 3
- Cumo abfervato, ut habito C pra non scripto, cum 1 vel 3 finit, praesixum sit signum +, um 2 finit nihs
- cumlm
- distincte explicando, fiet.
- (40. 1. 2. 3 = 0. 1. 3. 2 0. 2. 1.3 +0. 3.1.2 +0. 2.3.1 40. 3. 2. 1 (ubi retinentur signa ipsius 1. 2. 3, quaesuissent neglecto
- eaeque praefixam erit signum -. C. 1. 2. 3 aqu. nihilo
- in
- (ubi mutantur omnia illa signa)
- Cubi rursus retinentur)
- (ubi ruisus mutantur)
- 41. 0. 3. 2 f2. 0.1. 3 - 3. 0. 1.2 2. 0. 3.1 +9. 0. 2. 1
- - 1. 302, -2103 +3102 +2301 -3201
- Unde tandem reguta deprehensa est pro aequationibus 3, 16,33 Nempe 0.1 est 11 retento signo
- - 1.9. 2.3
- 1. 2. 0. 3
- = 1. 2. 30
- +1320 +2130 -3120 =2310
- +3210
- at O. 1. 2 est + 1. 2 retento signo, deiu mutato, tum pursus retento
- et prodit aequatio 16 vel 15. et 0. 1. 2. 3 est 41. 2. 3 retento siquo deiu mutato tum rursus relento
- et 1. mutato pro aeq. 3. vel 4.
- Et ex 1. 2. 3.4 eodem modo
- et ita habetur progressio pro termirorum ostorum qbinatoliorum signis, in infinitum
- tum rursus mutato. pro 0. 1. 2. 3. idem est scribus 0. 1. 3. 4, vel aliud quiidam
- oidinatur quo 0. 1. 2. 3.
- 0+qa + 2b4 eo atis idetuseue
- aistat
- +a . 22a
- 2. 1. 3.4
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 14, 1, fol. 261r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068201:0521?run=74