Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 14, 2, fol. 55v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 54r); this page is its left half.

The machine reads it as

1. Cartet princip. part. 1. n. 13. mentem ait dum contemplatur demonstrationem non posse de ejus veritate
2. dubitare: sed cum postea recordatur se nondum scire anton) forte talis naturae creata sit,
3. fallatur etiam in iis quae evidentisuma apparent, videt se merito de talibus dubitare, nec
4. ullam habere posse certam scientiam priusquam sua originis autorem agnoverit. Haec ille
5. Sed mihi videtur idem objici posse hurc ipsi ratiocinationi qua autor rmentis nostrae
6. perfectissimus colligitur; etiansi vrtissima esset. Quanquam nihil sit illa debilius
7. Quid in enim possit dius facere creaturam, quae si non semper at saepe fallatu, in
8. tis quae evidentissima apparent; etsi non patiatur justitia Dei eam errorum
9. saeterum fatendum est, etsi demonstratiores sunt evi-
10. dcntissimet tamen recordationem earum, ortitudine quadam minore niti quam
11. suorum causa punire
12. ide, quae nos nobis inter. exequendum
13. moralem vocant, et memoriae nostrae
14. demonstrata dictat admonet quod qu
15. demonstraverimus st memoriae nostrae
16. n. Ex eo quod munc sumus non sequitur nos futuros in memento
17. fides utique non nisi certitudinis est moralis.
18. poxime sequente, nisi aliqua causa nos continue reproducat seu conservet;
19. sihi videtur parum firma haec ratiocinatio. Neque enim mutationem nisi ab aliqua
20. pausa esse. Quod primcipium inter potissima mihi videtur ponendum philosophiae
21. n. 26. et 27 p magnitudinem rem quaeru terminu pro infinis
22. indefinitum introdereadhibere suadet. Id est cujus limites a nobis lnveni non
23. At contra n. 36. part. 2 fateto
24. materium reapse dividi motu in partes qualibet assignabili minores, se proinde actu
25. possint, atque veri. infiniti nomen servandum DEo solo
26. n. 29. DEum non posse fallere) Non satis id demonstratum vileo. Ecce
27. Abrahanum fefellit, cum sub specie virorum ei apparuit, cum filium sacrificari jussit. Sed
28. nec video cur fallere semper imbellllitatis aut malitiae sit arguimentum. Possum te
29. infinitas.
30. fallore, ncillo inalo tuo, reque ulla necessitate mea, sed ut inopinata veritatis
31. desectioibi ipsi gratior sit Et bellem haec a Carresio demonstrata esse
32. n. 4I. fatetur conciliationem liberi arbitria et providentiae
33. mexplicatam a se relinqui, et gladio nodum secat, cum ai non cum ait
34. non ideo esse dubibandum de arbitrii libertate, eam enim a nobis dlare comprehendi
35. etsi caliam rem quam incomprehensibilem esse debere constet, non comprehendamus
36. n. 47. ait se engmeraturum simplices omnes notiones ex quibus
37. cogitationes nostrae componuntur. Sed hoc non absolvi, nisi per quoddam
38. et caetera recte ei Comenius objecit. Nihil enim aliud afait, ubi ad enumera
39. tionem veniendum est, quam. Omnia quae percipiantur esse res aut rerum affectiones
40. Ex iis quae lanquar res considerantur maximegeneralia sunt, substantia, duratio
41. 40
42. 49. aelemas veritates esse p clare distincteque percipi
43. ordo numerus et siquae sunt aliu ejusmodi
44. sed non omnes ab omnibus propter projudicia. Hinc ego colligo, demonstrandas esse
45. n. 51. nomsn substantiae non convenire Deo et creaturis univore
46. hoc est nullam cius nominis significationem intelligi posse Deoet creaturis com
47. cum illis opus est.
48. part. 2. num. 4. natiuam corporis in extensione aut conssere, lili vdeaetera enim
49. ex coora corpore tolli posse salva, ut sie dicam corporalitate, illihi videtur esse qualitatem quandam
50. et 11
51. praeter extensionem quae a corpore tolli nequeat nempe impemetrabilitatem seu quae facit, ut corpus corpori
52. muneu.
53. in. 20. nullas alomos dari posse, quia a Deo saltemd dividi possit, hoc
54. cedat; nec video quomado ea possit ab extensione derivar.
55. mod. 27. eundum nullos extensionis suae fines habere. Eodem opinor argut.
56. mento quo illic ulitur, quod semper spatum ultra intelligere liceat, probaverit
57. nec Gassends negaverit
58. etiam esse aeterurus num. 25. Motus defahuit per copporum hanflationem ex vienia corptorum
59. sed mihi videtur corporis naturum per motum explica idam
60. duobus corporibus in globo terrae motis, altervab oriente
61. versus ocidentem, altero ab ocidente versus orientem, Intelligi potest terra immobilis. Sed et
62. n. 30. fig. 1.
63. vicissim int prohibet, me fingere esse mein aliquo corporum minotum, quod proinde ut quiescens
64. spectabitur. Patet ergo cuilibet corpori affingi posse quietem, modo intelligatur sentiens in ipso
65. esse. Sed nec rejectio per langentem reclem algunt motum circumaci; cujus idem futurum sit
66. amnia circa, ipsum agantur. Nimorum solerius homines quillem corporibus moforibus tribuere
67. is; seu ordinatae cogitationis causa inti duas fractiones ile reducere ad
68. .dtd imimobile tappami quod perenneet late fusum est

Cite

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 14, 2, fol. 55v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068202:0110?run=74