Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 15, 2, fol. 2r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.89.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 3v); this page is its right half.
The machine reads it as
- fatur
- Sntabr. Oetob. (2A 1676 La Maller
- G
- Dutent
- Quanta cum voluptate legi Epistolas Sarissimorum virorum
- D. Leibnilii d D. Sschurnhausii, vix dixerim. Perelegans sane
- est Leibnitii methodus perveniendi ad series convergentes, i satis
- osten disset ingenium authoris et si nitie aliud scripsisset. Sed
- quae alibiper epistolam sparguneur suo nominé dignissima,
- efficiunt etiam ut ab eo speremus maxima. Diversitas modorum
- quibus eodem tenditur, eo magis placuit, quod mitri traes
- methodi per veniendi ad ejusmodi serces innotuerant, ad eo ut
- novam nobis communicandami vix expectarem. Vnam emers prius
- descripsi; jam addo aleam, illam scilicet qu’a primum incidi
- in has series: nam incidi in eus antequam Scirem divisiones
- et extractiones nadicum quibus jam utor. et hujus explicatione
- pandendum est fundamentum Theorematis subinitio epistolae prioris
- positi quod D. Leibnilius à me desiderat.
- Sub initio Sudiorum meorum Mathematicorum, ubi incideram
- in opera celeberrimi Wallisii nostri, considerando serres quarum intur
- calatione ipse exhibet aream crculi et hyperbolae, utpote quod
- in serce curvarum, quarum basio sive axis communis sit X et
- ordinatim applicatae. 1 - XeX 12. 1 = ∞ X 12. 1= X ∞ 12. 1. X X 18. 1. Xat
- 1= XX Z. dil, si areae alternarum quae sunt X. Z X
- X 3 + X5. BX +7 X 7 de interpolan
- posent haberemus areas in termediarum, quarum prima 1-
- est circulus: ad has in terpolandas notabam quod in omnibus primu
- terminus esset X, quod qs se cundi termini & X. X. 2 X. 3. B
- essent in arith melrea progressione; et proirde quod duo primi
- termini Serierum intercalandarum decdrent esse +X LX3.
- (. - 22
- XC adrehguas intercalandas considraban
- quod denominatores 1. 13. 5. 7 C erant in arithmetica progresione
- adeoqs sola numeratorum coefficientes numetales estabant investigand
- dae autem in alternis datis areis erant figurae. potestalum:
- numeri 11, nempeharum 11]. 11]1. 112 313 15]
- 1. den 1, 1. Aersio 1, 2, 1, quarto 1, 3, 3, 1. quinto 1, H, 6, 4, 1. dC.
- Guaerebam itag. quomodo in tris Seriebus ex dalis, duabus prine
- figuris reliquae derivari possent, et inveni, que d positae secunda
- figura M, reliquae producerentur per continuam multiplicationem
- Terminorum hujuo Serrei, M M 1 ( M 2 X M M A de
- 13
- Si
- C. G. Sit M = 9, et erit 1 m 1, hoc est 6 fertius terminus, de
- 67 m a hoc est, 4 quartus, et AY M 3 hoc est, gcuntus, &
- Yn A hoc est, O Scaetus, quo Series inhoe casu terminatur. hanc
- regulam itaq’applicui, ad series interserendao, et cum pro cireulo
- secunduo derminuo ettet , posii ma et prodierunt termint
- XXNV 13
- si
- Vir dignisme
- Copied Nov.
- . 1676.
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 15, 2, fol. 2r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068204:0003?run=74