Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 3 A 1, fol. 4r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.85.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- Limites aequatio radicum aequationis subicae
- Vonic ergo ex his apparet, es ope radicum rrationalindo non paucas
- c
- elegantes exhiberi propositi determinationes, quae Beannianis multo sunt propiores, ideo rem ordine
- resumere operae pretium ert. Et primum sit aequatio e Cubica Triradicalis, habens
- radicem rationalem, eamque affirmativam 1 XX = qX = Y s o cujus ponamus
- vera
- aliquot exempla, ut X - 13X - 12p0. cujus radix vera est 4. item X - 15 X- 4B0 cujs adis (7
- Falsae
- A Faciendo XB 2b. fiet aequatio 8b+ - 29b - 7 Eo.
- Ergo
- 8b3 - 29b r. ac proinde 24b fi g.. ilem quia Bb- rf 29b. ert 863 pY sive 2b p saY
- item 2b f Porro 8b2F 29b +r. Ergo pr 5. ert, 8b 29b +b+Y? et fier
- 4b5 9+ 1Or et rursus ex 9 er 7. eit, ab 1Or 4+ 1r sie multifilcando per +O
- el
- 9)
- quatuo
- fiet: 2B ti q F + NOr. Habemus ergo tes determinationes, 459. 11. quarum tres primes
- Jam apud Ruannium habentur. Quarta sequitur ex sexta et nona. Cted t
- Et qunou underima quidem simplicior, ut nona propior est. Et videtur non posse plures ex
- aequatione aliqua duci posse de terminationes quam ejus sunt transpositiones
- sit jam Radix aequationis 1. vel 2.1 haec. X j b + Y - ca + b - s - ca
- composita ex bino mio et residuo: quae quantitas debet aequari cardanicae etam
- 13
- binomio et residui radicibus cubicis compositae: XF 1B) X +4- 9 + 13= - 12-9
- 4
- Ergo 13) b + csn a p X+ b - ca L ca Y Z + T g. Unde conferendo terminos posteriores
- -3bca 43b..
- (17)
- aequationum 14 ercs, fiet: b3 - 2bca f et = ca + 3b Fa , 1 1- 4. Habemus
- et per theorema aliunde demonstratum b+ ca 4. Nota autem ca posse esse fractionem
- ut in casu aequationis X . 13X = 1210. ubi ca est L. 3 Porro ex aequatione 16, fiet:
- lepex 3b p AY +b pirca et ex ag. 18 fiet ∞ ab 49. et cati 2.
- X
- C.
- At quia exig Xp 1( ar. hic Y jumqusi 1 16r3 1D Ar. Ego ar X s16r. quod inserendo laelorem ipsis 4Y
- in aequatione 16, fiei determiratio ex aequatione nempe 8b 12X ca + X 16 16r2, sive
- X A 1Eca + +(3) 16r et juncta rusus aequatione 23, fiet X F i2ca + 10aY. sine X 29 t
- (Ogr
- sive X 3Ca ser + +B) 4Y. Porro pro ca ponen do in aeg. 27. aut 29, valorem eis justo majorem ex 22
- fiet X 230)49 + 13) 16r. quae tamen inutilis etsi vera, quia habetur propior in iisdem terminis
- ex 9. -) sin ex aeg. 20 valorem alium justo mujorem, Reo iea scilicet substituas X
- siet
- X2 6X + 15) 16r2 sive oy GX + 1316r. qualis determinatio identicae docum obtines, seu per
- se patet, nec nisi ad probam calculi esse potest jungendo inter se X pAr, et XH49. quia
- XA X p =. erit X p + seu X p 3Y; () Sciimus autem aliunde esse XY quia
- necessario ipsam r. metitur. Quod postremum etiam etiam ad determinationem servit, debet
- enim X. si sit numerus rationalis esse unus ex divisoribus ipsiusr
- hr Ex aequatione 17. explicando ca primum per 20, fieret. XZ X2 - X2~ X H Sq3- r
- 22 Etes
- sivc Lx p s4. Y. inde p f2 se xp 19. sie Xp 1O q. gt. sd h tolle ninto
- 313
- 7
- 7
- negligi potest, cum statum sequalur ex determinatione . sed haec oclerminatio negligi potest, sequitur
- enim ex determ. A. pam si X pq. erit et p 3 104. ergo et p 3. (3) 4 - etc. Est
- et ainis valor ipsius ca, in determ. 22. quem etiam in aeq. 17. substituere possumus, et fiet.
- erfiei Sg - r p y et b - q 1q. adceque (4) Y 1 369 269 +4
- 27
- ergo 24 p 2b, vel B9 X H 89. sed jam video hanc substitutionem
- in a9. 17. in locuo ipsius ca non esse tutanu simul enim auget et minui. N Arga
- quia pro multiplicatite substituitur quantitas justo major, minuit, quia pro subtrahente
- fit idem. unde agnosci generaliter non potest, plyne u augeat an minuat.
- invenimus ergo ut reclligamus omna X3 p 4Y. X p q X1 4q. XY9 + sDr.
- XY aut HI Y
- ut
- determinationes exaliis sequantur, _
- io orima
- integra rationalis
- Horum ergo limitum oste radia sive
- hteralis sive muneralis, facile invenietur. Praesertim si meminerim, ipsam esse debere
- ex ultimi termini divisoribus, et si quando eveniat, ut plures ejus divisores limitibus
- omnibus satisfaciant, non difficile erit illum eligere, cujus subuis qui cubum suum
- qualis
- ultimo termino minutum dividens cognitam penultimi exacte producat, quod sine utta
- calculo per pobam novenarium statim sari potest dt inter paucos
- gmen
- agnoscetur
- adhac
- Alio modo determ. 6.
- et. aeg. 7. uti possumus nempe
- 8b2729b + 4b (3r. et di-
- videndo eb 9 + ab (Or
- adjicere tamen placuit
- voniam incognitae in
- illis valor simplex
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 3 A 1, fol. 4r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068214:0007?run=74