Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 3 A 28, fol. 39r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.89.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- didetur
- Rresolutio aequationum revocatione ad aequationes potentis carente
- Methodus haec a me jam aliquoties considerata, nos
- optiine ad exitum ducere. I Omnes aequationes simplices pluurium
- plurium literam si dentur merae aequationes uniterminae Omnis
- aequatio potentias carens, reduci potest ad plures potentiis carentes, pro
- ipsa incognita adhibendo plures ejus radices, v.g. sit X +qX aequ r.
- qu ipsius X radices sun sunto l. vel m vel n. unde tres aequationes
- (91)
- nascentur: Inn + ql aequ Y
- Cunt im aego r
- simplices
- Inn + qu’aequ r.
- Onie aequatlo jam omnes aequationes uniterminae, quotcunque litergrum
- etam si do tot sint datae, quot sint literae, necessario tandem
- simplicem
- aut aequationem puram seu etiam uniterminam unique incognitae.
- Exempli gratia sint aequationes m qualuor literae in cognitae l. m. n. p.
- et pro iis quatuor aequationes uniterminae, u seu simplices, ut:
- Imx aequ a In aqu bb
- naego bb: l
- Ip aequ. CC nn aequ. dd. Nam
- maego dd: n Ergo m aequ dd: bb: l
- seu maequ dd: bb quos valores reportos in aequ. Im. aequ aa
- P aequ cc: l.
- substituendo, fit: HAda aequ a semil Ilddccl aego aa su l aq aab2
- bb (bb
- ccda
- Et dem onstratio manifesta est, cum enim omnia fiant per meros simplices valores
- substitutos, nunquam (nisi quis sponte plures simplices componere velit
- ad compositas formandas) ullae compositae aequationes nascentur
- Hinc jam sequitur omnes Aequationes affectas reduci posse
- ad puras seu simplices unius incognitae, R edeamuse ad aequ. 1. ex
- qua formabimus potentus carentes seu rationales 2. 3. 4. fingendo
- C
- fu
- 1 sed non hae tres non sunt simplices quod si quaelibet divelli posset
- in duas reduci possent ad simplices. Sed ad eam remduplopluribis
- literis esset opus. Hs ergo assumamus faciendo laego b+c, et
- dupiles
- in aequ. d+e et naego f+g. Habebimusque tres vales aequationes
- seu literarum, Et fiet una earum: b+c. de e. frg + qbEC aego Y.
- C
- gare
- altera: b+c d+ e. Ftg + qC aequ r. et btc. 1a te. F+9 q f+q aequ. Y
- eo)
- primum faciamus bFC. de. f Fg aequ h. fiet rb aequa +C aqua aegu. f.g
- antert
- enum bin n summe semper aequales sed
- quod tamen alioquum radicibus non plocedit, neque
- nos hic tacile subintelligimus ipsas T. m. n esse aequales. Coniuneimus enim radices diversam
- quod alias non fit Ex ipsis aequ g. 10. H. inter se compositis formabimus altiores
- plurimas in quibus rectangula componuntur ut tandem, formulam ex aqu: g
- quia autem hinc sequitur esse b+ caego d + eogos
- S
- quam plurima rectant la collamus
- imo ab initio suppositum est, hinc poterimm alia rectangula conflare multis c
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 3 A 28, fol. 39r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068241:0077?run=74