Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 3, 4, fol. 8v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.88.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 7r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. sed non est opus ut ad haec paredoxa confugiamas; melor
  2. mor vera responsio est, totam amplitudinem regni coelestis
  3. non esse genere humano aestimandam cum tellus nostra non
  4. sit iis satelles unius solis, et in l tot sint soles
  5. quot stellae fixae; et reset trans omnes fixus eumensum
  6. spatium habitatum felicioni possunt seles
  7. et credibile iim abimum esse spatium
  8. tiaus omnes fixas:nihi prohibeat vel soles, vel etiam regionem
  9. trans soles fn eretuei habitari felicibus
  10. crenturis. in domo patris nostri multae sunt mansiones
  11. itaque argumentum a multitudine damnatorum, non fundatum est
  12. videm nult
  13. Nam assanelos nobise i dicat
  14. scriptura setveu rerum
  15. magutu varcetatem nobis ingent
  16. natram novis inventis illastrata
  17. Fnam et augelos beatos nobis prleat
  18. scripturam inmensa multitudine
  19. uaneum varietttem aldbis aperit
  20. cus. nasurra quis iuientis cusrala
  21. quam supra innuimus, si omnia nobis perspecta forent, nepta apparitorum ne optari umile physica et moraliter,i
  22. nisi abina in ignorantia nostra unaque responsione disolvitur
  23. seue circa perfectionem quam epercet etta volunt aotaleoseu
  24. Bonen malutius morabe tum Eoca Lapsum et Cruptionem Naturam ejiss cogruptionem pecconeosam, tum
  25. Gravissime sum difficultates circa vanctitatem dei seusiiorum
  26. quidem posse meliora quam quae fecit deus.
  27. quamcirca gratiam et reparationem sed eae quoque divini unilio luminis auxilio non difficulter superantur
  28. lumine naturae aucto per luneus scripturae hape acipo
  29. Corroptio consistit sum in lapso tum in eius effectibus. Lupsus haminem non satisti
  30. ls hominis efsi a diabolo procuratis sit, diebolus tamen ipsea fin
  31. cuplus est nemine inducente. Corruptio intolligitur
  32. moralis seu peccammosa, et spectanda tum generatim quoad
  33. Moralis locum haberet etsi deus nihil conferet ad pectatum,
  34. peccati petutut permissionem tumdemum esse vamlicitam
  35. afcum noratiter necessaria est, seu cum non potest
  36. nlatione ejis propria offensa scrbiolatione lius quod quis aliis velsibi
  37. debet. Ex. gr. miles in statione locatus, tempore praesertimpericuloso,
  38. ab ea decederemon debet, ut duos auicos inter si diellum parantes
  39. nont tseninm non salis assuru ilur
  40. porro si deus non optimam Universi seriem (in qua peccatum
  41. intercurrit) elequ non elecisset, admisisset aliquid peru
  42. erigluati, tum ex derivntovo inferre conantur
  43. tatagonestae corraptione contendunt auta gonistae
  44. ium ex imbecillitate naturae, tum ex defectu
  45. peccato, nam ppropria perfectioni terogasset qua la perfecti simo pegundo
  46. dquidam alii mullent dao principia admitterepos uut
  47. aut e plane tottere providentiam, quam tanum Deo denecus incagare duinam
  48. cnonitatem potuere. Sed idc quoque deus mentem nostrum illushaus
  49. Respondendum est nihil quidem perfectionis esse in Creaturip earumque actibus bonis malis
  50. quod non deo debeatur, sed imperfectionem inprivatione consistere, el oriri ab originat
  51. quemadmodum flumen naves deferens, coleritatem illis imprimit, sed pondere
  52. conpratiores sunt ardias ferantur ita celeritas a flumine est
  53. aturis perfectionem tribust, sed quae earum reciptivitate limitat
  54. rebeb at Orcaturis adguriscat interim dens tantam
  55. daleru perfctionem in rebus produlit, quantam et qualem maximam optima possibilis
  56. renum serces capit ut nihil amplius ab eo desidera ipossi
  57. de percato ouiginale et tocivativum Originale non ita concipiendum est
  58. peccatum pelate e ata condemna verit ad peccandum cum posteritate
  59. aut peccamnositat venenum propinarerit uti rem cursipit aliebi Bartias quemadmodum ciratam
  60. ita ot ise pela teni pui
  61. Athenieules reis dat aut utrem paglino alicipet, sed
  62. pos tradur quodam in animas posterorum propagota est, jam in Adamo
  63. onsicuta sit coruptio et pocumtusitas,
  64. inexentibitem addunt mo in iectu
  65. notitiae innat
  66. ressitate quam a coactitu
  67. eee nditur
  68. existentes non prae existentia animae rationalis in sominibus, sed sensitivae tamen postquam
  69. quinio inexistentis; se in conceptu autem
  70. et ron officias inmaterialitati entniea et impartibilitati, neque enicmima
  71. hominis ad rationalitatem elavacai pita simal tollentur
  72. formatione foetus, et tradus ita explicatur,
  73. qui sole peecaso originali obnoxii ante sine baptismo ante
  74. actuale e usumque rationis moriuntur eternum damnari, tausque relinquandes censeo clementiae
  75. cilator
  76. enc aliquid pravi adjum
  77. stum nabuede nommis siit, salva tamen est libertas tam
  78. Sioi lalot situra confingentia snt determinata voritatis diffeunt tamens certitudo et necssitas aabsiluta, sed opothetica
  79. Et licet infallibiles sint divina praescientia, et praeordinatio non alia tamen inde oritur necessita
  80. enim vidit res in sevie possibilium, quales futura erant, et la iis hominem libere cap libera
  81. t indifferentia aequilibrii ut omnia in a et extraanimam ipsam
  82. es nomen suit joclinantes
  83. pu dum hnus seriere, existentiam decrevit, ideo rei naturam mutavit
  84. ler si habeunt, sed aus juadam pradispositione sin capsis quas quodum praedeterminationes docam
  85. ut semper indisserentia aliqua seu consipaso puncipium sit in agente quoe per hacmoniam inter corpus
  86. tio plastaili ae ternis cout er etitatur, ut oricue qs anus i cupr
  87. aliquia emaginis divinae salvaesunt, suficii atique a deo manare debet.
  88. est vindex inanima
  89. regjeri veritatum aeternarm sseis divine intellectur
  90. i ausi onim cende
  91. us
  92. divinam omnipolentiam labefactere j nesirit
  93. es ali malunt Deo faguttatem tollere tanquam
  94. Concursum dei ad peccatum, qum stcietim in peccati splciebus mevant malioiu
  95. Concuisusdei ad peccatum duplex est moralis et physicus.
  96. Hnutigitsta it a
  97. si s
  98. line inferun
  99. peccatum alienum impebiri sine propti
  100. causum autersen atiatinen
  101. E

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 3, 4, fol. 8v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068276:0016?run=74