Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 3, 4, fol. 11v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.98.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 12r); this page is its left half.
The machine reads it as
- nisi quatenus ea ad remotionem eorum tendit; cadunt ta
- men interdum in consequentem: quia interdum majora bona ipsis
- remorio obtineri non possunt, quo casu remotio malorum non
- plane perducitur ad effectum; et consistens intra voluntatem
- antecedentem, non prorumpit in consequentem. Unde Thomas de Aquino
- non incommode dixit, deum permittere mala fieri, ne multa bona impediantur
- (35) Imperfectiones Metaphysicae. et Mala poenae interdum fi
- unt bona subsidiaria, tanquam media ad majora bona
- (36) At malum culpae nunquam rationem medii habet, negi
- enim (Apostolo monente facienda sunt mala ut evemant bona;
- Sed interdum tantum rationem habet conditionis quam vocant
- sine qua non; id est sine qua bonum debitum obtineri nequit.
- (37) Malum etiam Culpae nunquam in Deo objectum est Volun
- ratie productivae, sed tantum aliquando permissivae; quia ipse
- nunquam peccatum facit; sed tantum ad summum aliquando
- perinitlit.
- (38) Generalis autem Regula est perinitiendi peccati deo homi
- nique Communis, ut non permittatur peccatum alienum, nisi
- impedieno ipse actum injustum aut pravum exerciturur esset.
- Et ut verbo arcam, peccatum permitti nunquam cicet, nisi cum
- debet, de quo distinctiui infra.
- (39) Deus itaque inter objecta Voluntatii habet optimum utrinem
- ultimum, sed bonum ut qualemcunque etiam subalternum, an
- res vero indifferentes
- veo itemque mala poena saepe ut media;at malum
- (ulpae non nisi ut rei alioqui debitae conditionem sine qua
- non esset; eo gensu quo Christus dixit oportere ut scandula existant.
- (40) Hactenni de Magnitudine et de Bonitate separatim,
- ea diximus, quae praeparatoria hujus tractationis videri possunt;
- nunc de pertinentibui ad utramque. Commuma ergo Magnitu
- dinis et Bonitatis hic sunt, quae non ex sola bonitate, sed
- etiam ex Magnitudine. (id est sapientia et potentia) profici
- facit enim Magnitudo ut bonitas effectum suum consequatur.
- scuntur. Et Bonitas refertue vel ad (reaturas in universum
Cite
Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 3, 4, fol. 11v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068276:0022?run=74