Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 3, 4, fol. 14r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 13v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. magnitudinem, Labefactare; tanquam aut nesciret mala, aut
  2. matorum torrenti obsistere non posset. Qua Epicureorum, Elutarchi,
  3. Manichaeorum
  4. Dualistarum sententia fuit; quibus cognatum aliquid docent hoci
  5. niani, qui recté quidem cavere volunt, ne divinam hanctitatem pot
  6. luant, sed non recte alias Dei perfectiones deserunt.
  7. (66) Ut primum ad Concursum Mocalem permittentis respondeamus,
  8. prosequendum est quod supra dicere coeximus, permissionem peccati esse
  9. Licitam (seu moraliter possibilem) cum debita (seu mocalitar neces,
  10. saria) invenitur. Nempe cum non potest peccatum alienum impe
  11. diri sine propria ossensa id est sine viocatione ejus, quod quis aliis
  12. vel sibi debet. Exempli gratia iniles in statione locatus, tempore
  13. praesertim periculoso ab ea decedere non debet, ut duos amicos inter
  14. se duellum parantes a pugnando avertat.
  15. (67) Porro si Deus optimam Universi Seriem, (in qua peccatum
  16. intercurrit) non elegisset, admisisset aliquid pejus omni creaturarum
  17. peccato; nam propriae perfectioni, et quod hiic sequitur alienae etiam
  18. derogasset: divina enim perfectio a perfectissimo eligendo discedere
  19. non debet, cum minus bonum habeat rationem inali. Et tolleretur
  20. Deus, tollerentur omma; si Deuo vel laboraret impotentia, vel
  21. erraret intlectu vel laberetur voluntate.
  22. ic
  23. (65) Concursus ad peccatum Chypicusteux ut Deum peccati causam
  24. constituerent
  25. autoremque u quidam: ita malum Culpa etiam objectum pro
  26. ductivae in Deo voluntatio foret: ubi maxime insultant nobis Epi
  27. Manichaei
  28. curei et Duulista. Sed hic quoque Deus mentem illustrans sui est
  29. Sindex in anima pia et veritatis studiosa. Explicabimus igitur quid
  30. sit Deum concurrere ad peccati materiale send Formate inmalo bonum est, nonad formale
  31. (69) Respondendum sclicet est nihil quidem perfectionis et realitatio
  32. pure positive esse in creaturis carumque actibus bonis malisque
  33. quod non Deo debeatur; sed impersectionem actus in privatione
  34. consistere et oriri ab originali limitatione creaturarum, quam
  35. jam tum in statu purae possibilitatis id est in Regione Veritatum
  36. et
  37. obversantibus
  38. aternarum d ideio divina intellectui observantibus habent ex
  39. in verita
  40. essentia sua. Ita fundamentum mali est necessarium, sed ortus
  41. famen Contingens. id est, necessarium est ut malasint
  42. possibilia, sed contingens est ut mala sint actualia: sed quod contingens est per se
  43. actum
  44. tqu ad
  45. Nam quod limitatione
  46. careret, non creatura
  47. sed deus foret Limit
  48. ta autem int ut quae crea
  49. tura, quia limiter seu
  50. termino onagnitudinis, po-
  51. iae scientiae
  52. n
  53. cujo scunque perfectionis habit.

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 3, 4, fol. 14r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068276:0027?run=74