Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 3, 4, fol. 14r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 13v); this page is its right half.
The machine reads it as
- magnitudinem, Labefactare; tanquam aut nesciret mala, aut
- matorum torrenti obsistere non posset. Qua Epicureorum, Elutarchi,
- Manichaeorum
- Dualistarum sententia fuit; quibus cognatum aliquid docent hoci
- niani, qui recté quidem cavere volunt, ne divinam hanctitatem pot
- luant, sed non recte alias Dei perfectiones deserunt.
- (66) Ut primum ad Concursum Mocalem permittentis respondeamus,
- prosequendum est quod supra dicere coeximus, permissionem peccati esse
- Licitam (seu moraliter possibilem) cum debita (seu mocalitar neces,
- saria) invenitur. Nempe cum non potest peccatum alienum impe
- diri sine propria ossensa id est sine viocatione ejus, quod quis aliis
- vel sibi debet. Exempli gratia iniles in statione locatus, tempore
- praesertim periculoso ab ea decedere non debet, ut duos amicos inter
- se duellum parantes a pugnando avertat.
- (67) Porro si Deus optimam Universi Seriem, (in qua peccatum
- intercurrit) non elegisset, admisisset aliquid pejus omni creaturarum
- peccato; nam propriae perfectioni, et quod hiic sequitur alienae etiam
- derogasset: divina enim perfectio a perfectissimo eligendo discedere
- non debet, cum minus bonum habeat rationem inali. Et tolleretur
- Deus, tollerentur omma; si Deuo vel laboraret impotentia, vel
- erraret intlectu vel laberetur voluntate.
- ic
- (65) Concursus ad peccatum Chypicusteux ut Deum peccati causam
- constituerent
- autoremque u quidam: ita malum Culpa etiam objectum pro
- ductivae in Deo voluntatio foret: ubi maxime insultant nobis Epi
- Manichaei
- curei et Duulista. Sed hic quoque Deus mentem illustrans sui est
- Sindex in anima pia et veritatis studiosa. Explicabimus igitur quid
- sit Deum concurrere ad peccati materiale send Formate inmalo bonum est, nonad formale
- (69) Respondendum sclicet est nihil quidem perfectionis et realitatio
- pure positive esse in creaturis carumque actibus bonis malisque
- quod non Deo debeatur; sed impersectionem actus in privatione
- consistere et oriri ab originali limitatione creaturarum, quam
- jam tum in statu purae possibilitatis id est in Regione Veritatum
- et
- obversantibus
- aternarum d ideio divina intellectui observantibus habent ex
- in verita
- essentia sua. Ita fundamentum mali est necessarium, sed ortus
- famen Contingens. id est, necessarium est ut malasint
- possibilia, sed contingens est ut mala sint actualia: sed quod contingens est per se
- actum
- tqu ad
- Nam quod limitatione
- careret, non creatura
- sed deus foret Limit
- ta autem int ut quae crea
- tura, quia limiter seu
- termino onagnitudinis, po-
- iae scientiae
- n
- cujo scunque perfectionis habit.
Cite
Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 3, 4, fol. 14r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068276:0027?run=74