Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 3, 4, fol. 17v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.97.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 18r); this page is its left half.
The machine reads it as
- (14) Sed cum saltem certum sit non omnibus dari ipsam Vo
- Tendi gratiam prusertim quae felici fine coronetur, hic jam
- in Deo vel misanthropiam vel certe prosopolepsiam arguunt
- ad versarii veritatis. quod Miseriam hominum procuret, quodque non
- omnes salvet cum possit, aut certe non eligat merentes.
- (115) Et Sane si Deus maximam hominum partem ideo tantum
- creasset, ut aeterna eorum malitia uniseriaque justitia sibi glori,
- am vindicaret, neque bonitar in eo neque sapientia neque ipsa vera
- justitia caudari posset, et alisanthropiae merito ipsi tribueretur
- (116) Et frustra regerereturnos apud eum nihili, nec plaris quam
- apod nos
- enim ista
- o vermiculos esse; qua excusatio non monueret sed augeret
- utique
- duritatem, omni philanthropia sublata.
- (117) Quod si quis adderet tam solutam esse Dei potestatem, tam
- exortem regula gubernationem ut innocentem quoque jure da
- imnet aut etiam ex innocente nocentem faciat, quo habeat, quem
- damnet; jam non apparet aut quae apud Deum sit justiria aut
- quid a malo principio rerum potiente distaret talis universi
- Rectoc, cui enera merito Misanthropia tribueretur
- (18) Hunc enim Deum timendum ob magnitudinem, sed non aman
- dum ob bonitatem manifestum feret. Certe Syrannicos actus
- non amorem sed ovium excitare constat, quantacunque sit potentia
- in agente imo tanto magis quanto haec major est.
- 119) Et homines talem Sominum colentes imitatione ejus a cari
- are ritsaa utent t sater e ertur Aeo nat quidam
- pessime facturum esse
- (120) Longe alia nos de Deo credere ratio pietai, Deus gubent.
- Summa in illo Sapientia cum maxima bonitate conjincta, facit
- ut omnium curam habeat, sed maxime intelligentiim crea
- furarum, quas ad imaginem condidit suam; et ut tantum feli
- citatis vireutisque producat, quantum capit optimum exemplar
- universi; vitium niseriamque non alia adinttat, quam quae in
- optima serie exigebantur.
- (121) Et licet prae Infinito dpso nos nihili videamur, hoc ipsum
- tamen infinita sapientia privilegiuim est infinite minora
Cite
Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 3, 4, fol. 17v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068276:0034?run=74