Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 3, 4, fol. 20r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.97.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- 135) H hiic rursus quaeritur cur diversa auxilia, vel interna,
- vel certe externa diversis data sint, quae in uno vincant maliti
- am, in alio vincantur? Ubi sententiarum divoreia nata sunt:
- multio visum est Deum minus malos, aut certe minus restitatu
- 20s magis juvisse, alii contra nolunt hominem se discernere apud
- Deum praerogativa naturae melioris aut certe minus mala.
- (136) Eq uidem indubrum est, in rationes eligendi apud Fapientem in
- gredi considerationem qualitatum objecti. Non tamen semper ipsa
- absolute sumta objecti prastantia rationem eligendi facit, sed sape
- convenientia rei ad certum finem in certa rerum hypothesi magis
- spectatur.
- (137) Ita fieri potest, ut in struitura vel in ornatu non eligatur
- Capis pulcherrimus, aut pretiosissimus , sed qui locum vacantem
- optime implet.
- (138) Furissimum est statuere omnes hominesus cum sint spiritualiter
- mortui, aequaliter esse, at non similiter malos. Itaque pravis incli
- nationibui different, evenietque ut praeferantur, qui per seriem
- rerum circumstantiu favocabilioribuo objiciuntur in quibus Mi
- norem (certe in exitu) exerenda peculiaris pravitatio, majorem
- recipiendae gratiae congruae occasionem invenere.
- externis
- 139) Itaque nostri quoque Theologi experientiam secuti in extremis cor
- te salutisaxiliis, etramsi aequalis esset subinde interna gratia,
- externorum
- agnoscunt differentiam hominum insignem, et in hooeconomia
- confuguint ad Bados Pauli.
- C.
- praevisam-
- (140) Uta fit ut prater Chriotum, et fidem vivam finalem qua ille
- apprehenditur, nullum Electionis fundamentum constimi debeat,
- erjus axplicatio a nobis agnosci queat, per quod scilicet homi
- nes aut blandiri sibi aut insultare aliio possint.
- (141) Nam interdum summam resistendi obstinarionem vincit Deus
- ne quisquam de msericordia desperet, quod de se Laulus innuit;
- interdum diu boni in medio cursu deficiunt, ne quis sibi nimium
- fidat.
- (142) Ipsum autem Bados in Sivinae sapientia thesauris, et
- quod eodem redit in universali rerum harmonia latet, quae fecit
Cite
Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 3, 4, fol. 20r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068276:0039?run=74