Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 3, 5, fol. 7r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.97.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- Ad XXVI
- Cum dfelo toties ad animae actiones confugerit,
- incongrua sibi amolientis; cur noluit patiut diceretur irritatione
- molesta corps ad expellendum stimulari. An quia alius dixere
- interim recte asserit omnia impulsione explicanda esse. Idem
- ego sentiendum est etiam de illis quae antor exam defensio alibi Responsio alibi
- ex animae affectibus derivat. Nam ut saepe monuimus, etsi
- ad appetituu animae, non tamen per appetitum, sed pes
- leges mechanicas fruntnem impulsuum res in corpore fiunt
- Quid sit parmonia praestabilita nunc demum ex
- Ad XXVII
- iis credo intelligetur, quae dicta sunt ad Num. 21. itaque quaehic contra
- itaque quahic disseruntur scopum non feriunt
- quae hic disputantur; x prioribus expedita sunt
- Ad XXVIII
- Ad XXIX
- Sud
- debeat. Hoc foret in perpetua anxietate versari, quod autor alibi
- merito dissuadet Nulli minus tani sunt, quam qui perpetuo,
- de sun sanitate soliciti sunt, semperus putsum suum explorant
- de animae energia jam atis dictum est. vini aliisque
- hic recurrentibus jam satis dictum est
- Monades physicas seu corporeas non dari j satis ostensum est
- d XXX
- Ego per Monades intelligo substantias simplices, quae nihil
- habent cum atque adeo incorporeas, quae nihil habent dimensiomale
- desponsio offirmare
- (2) Ator nce nunc aut nunc negare
- riate qu non careat propria activitate
- sed hhoc seusu nullum corpus erit materia
- extensionis ad extensionem pertinens. Hac solae Monades admitti possunt et debere
- Spiritus animales probandus seu fluidum impetum faciens
- probavi generabim ex eo quod corpus non nisi a corpore contiguo et moto naturaliter
- Ad XXXI
- et mobo moveri potest, nisi quis ad chimaericas causas
- remull recurrere malit. Speciatim autem adduxi instantiam
- de motu corporis cordis ex corpore avulsi, quod non est animatum,
- nisi quis a ubi jam anima ab anima animalis non actuatur,
- nisi quis eam n quoque pro parte evulsam putet, atque adeo
- rvera in corpus transmutet. Et sed haec quoque
- in prioribus jam sunt discussa.
- excerpendo ea
- excerptis iis quae maxime in rem esse videbantur. Nam
- si omnia quae moneri poterant annotare voluissem
- exiisset Replicatio in librum ingentem, et futura
- fuisset Re tanto prolixior responsione, quanto
- responsio prolixior fuit Animadversione.
- ideo immateriale dicetur,
- etsi aliquid immateriale
- nempe Entellchiam
- primitivam contineat.
- Cum vero ex at responsionis
- mente appareat animam esse
- divisibilem seu extensam, et
- posse impellere corpus
- adeoque habere antitypiam
- seu resistentiam, non
- video cur non ex ejus
- monte, anima revera sit
- corpus: et ut adeo pros
- pro spieitibus
- mutato tantum nomine
- additisqe netero quibus et
- de motu peranimo
- Den spiritibus anima-
- libus substituta videatur
- Discrimine consistente in nescio
- quibus a pCH2015, quae mento
- pro nullis habentur; velut
- de motu per se subsistente
- citra corpus extra corpus,
- de perceptione et appetitu
- rei extensae, aliisque id genus
- quae dici possunt, intelligi
- non possunt. Ad quae redire
- fruge glandibus vesci
- hoc argumentum parum probat.
- +
- videtm animam esse immaterialem. e Hoc
- loco autem mentem sam distructius ex
- sic explicat, animam ideo non esse mato
- sed revt omne corpus quod in motu
- est inventa posst recentiorum
- detectiones, est inventa
Cite
Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 3, 5, fol. 7r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068277:0013?run=74