Leibniz Legible

Machine transcription of the Leibniz Nachlass

Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 4, fol. 25r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.91.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 26v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. ExBonart. 9cord scientaae tide
  2. Augclos incorporeos esse non est defide etsi concilium vicanum 2 act. 5. et
  3. Viennense c. firmiter huc linclinent shoc recte intelligendum vamnant eos, qui animas
  4. Bonartes lib. 4. de chusto 5. 23 refilat eos qui panem superesse pulant in hucharstia
  5. angelos, deum ipsum corporeos faciunt.
  6. quia duo corpora simul asse non possunt et P. rgneat corpor dimensionem
  7. Jgo reficitur naturae puraestatus a multis sedmissus
  8. S. 32 incredibile est quantum catamitatis et stragis opinio una se cerit uaelegem voluntate non
  9. Par pomum illud fuisse ventenum vertea ohisatis indicant
  10. ratione metitur. Itaque num itaque frngi non sitestem tdamo prohiberetur Dmnoxii, iomi cornessio
  11. . 3b. Ambrosius in c. 5. ad Rom. Gchennam inquil non peccato. Adae patinuo sed ejus
  12. occasione propriis peccatis acquiritur. ipse Angustinus: rerio peccattm eo quod
  13. f. 38. Damnatos velud vatrios, sibi ipsis displicentes, ratio in vertere versa, in se furens.
  14. qui in peccato non prysicam mali poena causam, sed connotationem tantum moralem manere
  15. censent, illi deum torquentem vel submitentem carnificem introducunt, et spspiciones ulins bonitati
  16. infanabile antem matum est, qura nec sibi potest remedium
  17. dare, neque a deo meretur accipere si connotatio tantum esset moralis quae sila condonati
  18. tolli posset unirareturfortasse aliquis cur dens odum expraeteritas, culpanunquuam remitat
  19. nentiquam spveutes movent
  20. 5.40. scholostici jus quodam rebus ofingunt uo nonmilla velut ibi deliba afausore
  21. naturae postulat quae vero hujus modi non sunt gratea supernaturali tribuunt.
  22. ut natura creata formentis pximi possit aeternis ad
  23. evitemm ut imo ut ad vito
  24. jus nullum pulat, negat etiam possibu
  25. f. 41. Glorio promissio post gratiae ornatum davi consentinea Deus non creaturae vinentis sed
  26. tastitiam non ad gratiam pertinet. Sed ut corrupti hanc inseria
  27. A. 4t. Gratia habilualis sholisticam rejicitur, siffierunt quae not idulectio
  28. degloria. Nam patres quido ul tausustonus
  29. peantis quae summa ratio est
  30. nem bentificam perveniamas gratiae est
  31. desdisionem teatifica etiam post extremum sidicum dbscuriglaq vantur si finem supernaturabur earam
  32. jua ceretenetur
  33. et volitio emenditas fides (pesqnoritat
  34. ss. 43. Pelagius forte de gratia abjectius sensit, quia etiam
  35. etiam medinarcommodasset pllagius si dius stalla, absconditajoculis admoveret
  36. napuralis. retet visio, secus foret si nostrutatamem intenderet 544. Grutia non tandtm
  37. supernaturat; sed et in quadam ad gloriam dispositione sita est, amo Hypostatica gratiae
  38. et gloriae forus origo. De grabiae praestantia indigne sentinut qui eam acceplatione
  39. sine proportine adgloriom disponere arbitiantur abinam ihus quispram ad fastium perducit, nisi per ea quo
  40. popoitione quadam apta strnctura conveniant. Animo s. 45 Animom aliquo bono velut
  41. Tabulam praeparatam, seu potius ininns neptam pictuio capiendae reddere ad naturae vires
  42. vylinet sed operis lam exeottentis vel lineas primas designare non potest
  43. epergere ut oportet majora quam apparet. Si tbabneratio noytia, agniti inhil
  44. si nos Ens sumus, deus est suprens haec abrregatio est in vera cautale, qua indeo requiescimus
  45. his non sunt fluidi nec
  46. tricuenti affrant carilati
  47. . 49. Affectione aminae oportet esse fixam non fluxam; actus ergo
  48. ntantum catilasis praesentia
  49. quomndo nostrum menitum abactionibus hristi theandricis quomodo
  50. inter se pugnant. Ex his posse denonstrare, quid se
  51. silosoeorum et cuistinnorum virtutes secernantur quae verae quae fucatae pietatis indicia, quas
  52. quo longe ab eo quod vulgo fingitur diversa
  53. galiae naa larvas imporiat quod aerasonantia, sepulcia dealbata. Cur strncturae fundamentu
  54. quid caplas nnsi valde perfecta, purgitorio relinquat excoquendum quid maculi
  55. nihil
  56. sed e efficientio reaquiratur
  57. itiam post peccnla delita remaneat eliendum
  58. nihilo additum faceret cliquid i hoc argumentum non salis envalidum est) jum hace face inteptensum
  59. Ens esse, conjuncta plas dabunt Entitatis non plus extensionis. (sane duo punctat non facere aliquid extensioni proprus
  60. ostenditum, cm corpus unum ab abio langitur in puncto, nam puncta antom juncta non excedunt punctum sstatii C. scilicet punctum
  61. color gravitatiadiiciatur gravitas non
  62. espondetm, habere alius vid unitatem
  63. rationeusertinet nempe satum+
  64. novres sed modus est privationem significans Argumentur: nihilo parum valat+)
  65. bideiun ex non numeris fierinundium.
  66. c. 6. autor putat contimum
  67. quod ad numeri talionem pertinet. (+ sed habet etiam liquud punctum, quod ad extensionis
  68. augetur (+ sed haec duo non homogenea sunt+
  69. ex inex tensissen sue redo quod quidam puncta influha vocant. rejicit adversarior
  70. 5. (. objicit sibi tempus sulte ex inextensis componi, quia
  71. Cam sol est in primo puncto arietis seu
  72. nter contuctum inditinum perebrativum conseculavum.
  73. extremam coopositistatis.) N. 13 quidam in quavis partem e x tens ex infinitis constituunt punctis; sed non ideoda
  74. difficultates, et men, quae ora vidinavit, singula quaeque ordinate cognoscet, et cuivis respondenta assignabit
  75. dionsio sempercentianetur sine nec sunt ut quidam objiciuat e ala myscae satis attermata, collum regi osse
  76. opponto autor firmutus ut ipse videtur argumtntum quod
  77. si non
  78. qi
  79. ullimam pes ati certo ordine racta non est. itemposent deus singulaum juncturas uno ictu discendere. ut nulla alteri puncta
  80. secabitur non sequibur +) lique patunt quidam ex Censa conti
  81. don giunt extenso partes nullas ante divisionem i esse
  82. ha aeu doit
  83. hoc certum ex Geometria, et, inaris tantuum rabile est
  84. aneat (+ potest certodividendi modoa) i extentum in indivisibilius do
  85. contignis distinqui, quod exteeu coe, non extrema simul
  86. ostrnctio anteredit 6
  87. dede re aestes i si teste t n
  88. 3
  89. umum

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 4, fol. 25r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068281:0045?run=74