Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 4, fol. 40r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.90.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- proo p 1218 la rausor. ecpphauneroit mongque qui pour ponir chistrer un rebelle
- aqund
- le condanueror luy et ses enfans decendons à estreitu cins à se rebeller
- ff
- f 1223 un souvelai veut lexercet la justice et la clemence lors qu’une ville se
- e un en
- a fous es autres. Car si le gotbre de ceux qu’il chastre, est comme mille
- sosort cumparur son de ceux à qui d’a fait grace, il ne peut passer pour debonnaire
- et il passe pour evel. Et il passeroit a coupsur pour motiray abominable
- amaxime s’il choitissoil des chastimens de longue duree e qu’il n’épargnoit le sang
- iu menurr
- dilosopr que parcequ’il seroit persoadés qu’on aimeroit i eux la mor qu’une ore cuscribel
- antraet
- usddu
- jayle Le public s’indigne quand les bourreaux sont cal adioits. On les lapideroit
- si l’on savoil qu’expressement il, donnent plusieurs coups de hache, et les juges
- qui exystent a lexecation ne seroient point hos deperit, sils croyoient qu’ils se
- slarsent à ce mauvais j’eu des bourrecux ou qu’et qu’ils les exhorlent sous
- rnam à l’eu servir Et fi on exceple pourtant cartaricas comme
- lors qu’on exciula R availlac, car le peuple n’ent aucune pitré pourlut, et tronne
- estrange qu’on luy faispl esperer le ciel 4) Enfin il est d’une noteriete qui
- a presue point d’egale que les souverains qui se regleroient selon s. paul je veux
- dire qu’ils condanmeroient cn dernier supplice tous ceux qu’il condanne a la mort
- eterpelle, passeoient pour egnemis du genre human le pour destructeur,
- des societés
- Diaco ns leges. Sangoine seurla A
- nonnlli non ita exorbilassent e
- gansen. de GribChristilit 2. C. 2. si rem attentius considerassent recentiores, ut caese adjutorum
- sched. 7. si e il
- gratae suisti quo nos ad tenc juvandum adjuvat, negare iel interimere verentum gratias nunquam
- vel per homnium peligio Argostinou disceptunlitus cogisatas affergent, quibus seu vel pronuntiata
- sua fuerentur, aliisciliget namque concur sum dili gererate naturatem, cum voluntalis arhitrro alis
- cuncurtartera, ulii gratiam habituate, alii gratias conconituntes alii Gyssicum praedeterminatonesulegris
- laesisus angelis et honinibus pariter recestiriam, alii aliam jur ferunt dequarum nulla inter eos unquam quaestio
- tis sed de ita sola gritia eo ahioversia estava natura quae preccando vitrae ta est, ita contra tervenas concupiscentras
- adatur ut affectus ab ejus serv tate ernatur, ut in singalis oberientibus ad momenta, ingula tentationibus
- net ut superet ut non in tentationem consertiendi inferatur nos ndum
- in patationem puto intellugendum de occasionibus, et liberationema malo de conhari ocasionibra). ace
- rotoretur, ut cumliba
- centatione positus, cum gemitu postulat, (+quedgi ut perpatu
- origirs est aut. gratia habimalis +) non concursus generalis, non supernaturalis, non gratia concomitare quibu
- sane non est gratia ccabitalis ut quam nemo justus
- rego aerina fluctus inguentim ibidinum roboratur uon praede tmnad physica, quae si ils crediur
- et sinis et aequit panter, ec necessaria est, sed gratiamediciaalis ( quida possit esse medicinatis in
- aegra cormptiar est quam scholistici credunt. ad
- iait sine quo non gratia medicinalis est ga diplorium quo puma
- Aug. lib. de Corript et frut c. 11. hoc puma est quitia quae dita est primo tdamH, sed haec potentir est in
- velit secunda ergo plus potest, qua etiam fit ut velit
- intraria corcupiscentem volunitatespiritu aineat
- iu
- Abu
- C. 4. adjulorum sanitulis est grato
- Haec gautia non est consislit in vatulibus infusis ut quidam nians aberrante ab Augustini e
- de nat. et grat c+ 8
- non debet subjacere voluntatis arbitcio, quia facit velle
- illud auxitim
- secupd Adam. prima est enim, ut homo habeat jostyrant
- et tantum velit huloque ardore diligat ut carnis voluitatem
- Adjulerum sine quo non est, velut lumen finis oculis. Eb
- At Nec quilia congrua quadrat, de qua milina in concord. disp. 40. in 9. 14. art
- (inquit) sofficiens, sive majus sive minus in se sit efficax dicitur cam quo arbitrium pro sua libertite convertia
- vid Fr. Quares lb. 3. de conc. C. 4 non Garlia quo
- saterum liberum artisrium directe esse causam cur hic et nunc
- deus influat in opus tum per sua dona, tum per serpsim, autem derum et gratiam cur liberum arbitum
- (Ego nallem Motina dixisset quod gratia
- cmmunis sit efficax inefficax pendere a liber arbitrio sed poturs a concursu circumstantiarum seu cgratiis naturalibus.
- Kessuu lib. de grit. ef c. 11. n. 8. et I1
- hominium voluntalis ut pro suo arbitratur quamvis non su gratia se in altentrum abet partm fectat
- Es svares ilide nihil includere ex parte honu
- um se disernat
- cotrahente
- cessius locum solulum, quo
- ic est nunc inflnat. (+ nostri haec syuergipici, improbant
- quem sibi vehementer vidat adversum, qui respondet, qui connertatur non se facil sine augilio siss
- veluli perpillamoculi certatim tuentur isti autores,
- C.9d pelagiani advittebant adjulorium potentiae seu ut vocabunt possibicitatis non voluntatis ieus actionis
- eos non recedereut
- volam bvosationem efficucer quod non includat sufficieris
- l.53. puy coliob,
- Anjustinus rassituitusibus adjulorim quo non admitentibus obiccit,
- merita dari
- Gratu
- a sententru
- sed non dicitur hoc aaxilium ec discernens a)
- Multiplices sunt divinae gratio effectus, quemadmodum et voluntatis, st cum velle perfectum
- solent, et hoc
- gratian dei seculdum
- actualis dat suavitate,
- omnibus qui eum cufundit dens. Na
- qua relagius hactunare compalsus est
- 616 c. 16. 17. de gratia actuali non habitnaliagiturs
- quod Angustinus posse vocat, est et imperfectum quod velle tateme
- sufficiellem vocant
- velit
- scquo
- hoministon sufficit am) nox: quisquis alia ( praeter
- ipsum diversos gradus habet, donec ad ipsam primum tmn pevifur
- vem
- de colergo gratiam quam alii
- ergo primus est oelestis illiis roris effectus,
- janseurus de gral. lib. 2. C. 27
- adjulorim
- in alia divinae gratiae ad, uttrici informis
- velit
- afferre
- hminibo
- quibus permaneant si velint, cum quibus
- habeat iustitium si velit, sed opus est alio potentiore quo fiat
- homo, ab eo nen. negari
- e
- Addit ibio
- tanquam suffi
- chrstum finstra bebisse et gratis mortuum esse per vadeat
- dle saquitur
- pro vectus nihil iminem in
- medicinatem siu efficacem gratiam) ppvelint e
- aititur quae deserant, quae descrant qui
- diina gratia adjutur proprus viritus non possei non ergo hoc pendet a libero arbitio nudem
- censura
- insto longius, stalumat no
- quis velit, illi scum
- H. tes Lovaniensis et duatu oeculia
- iustinus, hb. de
- coepisset, ila scripfit
- crentibus operentur si velint n
- lasas liberi arbitrii vires esse inphcnsum Aujustim
- (+ Eival vit egregius pudio
- quia qui guatium sufficientem statuunt se
- corrept. et grat. c. 12. Si nunc relinquerebur hominibus votuntas sua, ut in adjutorio deo pture quro perseverare t
- Leonardus Lessiu cum suis in prop. 22. exius quas
- i vellet. Ergo et nunc
- cervere
- contrast
- sed divinitus converso. +)
- tegra et cipsae naci displicum
- ostanut, cum doctrina de gratia conguia praeteritis annis
- sufficiebat homini ad satute in gratia, qua poteral perseverare
- usseres puesam si ontertipet der in is quaeretar utvetert, interbien
- et ideo perseociere non posset. Nempe et Mossiliensibus hoc discrimem
- cap. 5.
Cite
Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 4, fol. 40r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068281:0075?run=74