Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 5, fol. 16r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.93.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 20v); this page is its right half.
The machine reads it as
- id est felicissimi sequitur dolor maximus; est enim, utamon
- delectari, Aa adium dolere felicitate, ergo maxime matima
- Dolormarimus est miseria seu damnatio, unde qui odit
- Deum moriens, damnat seipsum. Dua verta. nescio
- c
- an maltum absint a demonstratione, nam dmagnitu
- dinis misoria ab odii, odii ab obicili nagnitudinae
- rationem reddunt. Th. Sedhiic paut amplius aliquid
- lixesti, semper esse damnandos, nunquam damnatos.
- Ph. hoc ila intelligo, quemadmodum quod mouetur
- est
- tamentendit in locum
- es
- runquem e conctanter, in loco; semper,
- esse
- t, ita eos nunguam, damna los (. ut orequeant
- si velint, desinere esse:) semperdamnando, id est
- de nouo damnari a se ipsis. Ih. idego protari desidero,
- Dh. perfacile fiet: siquis damnat seipsum odio det
- continuatione, imo augmento odi continuabit auge
- bitq damnationem sui. (t quemadmodum beati con,
- linuo in omne infinitum incremento, in Deum, id est
- Harmoniam uniuersalem rationemque summam semet.
- admissi, eamque velut uno visionis ictu concentratam
- compleri, habent tamen indesinenter, cur distinctiore
- in gaudi partes reflexione infinitiplicent delecta,
- tionem, quia cogitatio ac proinde voluptas sire per,
- petuca nouitate ac progressu nulla est. ila fariosi
- illi osores naturae rerum, quanto prouectiores erant
- in cognitione creatararum diabolico scientiae exitu,
- tanto magis noca indignationis, odii, inuidiae, e ut
- verbo dicam, rabiei materie, perpetuo irritabuntur
- h. Berbelleta quidem pingis hypotheses taas sed
- patere ut duo quaram Ph. etiam centum silubet.
- Th. alterum obiter incidens alterum principale
- ais crescere perpetuo, ut miseriam, ita efelicitatem
- sed quomodo duinae essentiae visio cuescereppossit.
- non capio, nam si essentiae est, exacta est; sieracta
- est, crescere non potest. Ph. potet crescere etiam
- exacta cagnitio, non materiae sed reflexionis novi,
- tale, si nouem unitates expositas habeas, eracte
- nouenarii essentiam comprehendisti, proprietatum.
- autem omnium Atsi materiam haberes, at non formem
- tamen seu reflexionem, nam etsi ter tria, quataoe
- quinq, sea et tria, septem duo esse nouum
- mille alias combinationes non obserues, non eo
- minus essentiam novenaris cogitasti. Nihit addam
- e
Cite
Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 5, fol. 16r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068296:0033?run=74