Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 7 C, fol. 2av

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.92.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

1. pro summur sua benigui ad
2. Causa autem peccati non refelenda
3. n
4. l
5. ded prsrationem, que tendit ad
6. perfectissimum sed in naturatem rerum linutationem, quae pendit ab ipsarmmmet
7. id eis qua fecctum est ut
8. ila perfectio univers nc
9. nisi i permso peccato posset obtineri. quem admodum
10. interdum dissonantis
11. melior t harmonia. Haec
12. aqu
13. ecte percipiet
14. eo ipso dum addum non madisadorabit divinam justitiam quam
15. amabit bonitatem; sciens, eos qui ita affecti sunt eo ipse in platu
16. notionem tollunt, praecepta Dei impossibilia dervutu statum
17. ere quasi crimina non
18. tollant, nec peu verentur antorem
19. nih natura sed lege malu esseat. Ambribus a nobis
20. non evitando difficultatem et quaestionis statum mutando, ut plecumque saepe
21. fit, sed simera et lucida explicatione satisfactum esse fortasse
22. aequi lectores judicabunt astimatores judicabunt
23. Rationale fidei Catholicae
24. De UAO DEO UNo
25. DEus ex est substantia per fectissima
26. ve qua negari possunt omnes imperfectiones
27. misclicet atribui possus
28. Haec est notio sive Definitio Dei recepta in Ecclesia
29. philosophorum in hac Dei notione cattolici omnes consentiunt. Quaecunque enim insunt perfectiones in aliis rebus et
30. Catholica Omnes Haec suit sontentia etiam veterum
31. mon quoties enim Deo aliquid attribuunt, intelliguntur formaliter, Deo attribuuntur emimentem
32. translatum a creaturis, admonent solicite quid scilicet cavendo, ut t
33. Deus existit uni posseutu t prnr
34. ab omni labe imperfectione purgata intelligidebere concipiantur
35. se Demonstratur tum a prioriea ipso conceptu Eati
36. Est autem perfectio nihil aliud quam attributum, quod
37. nullam in volvit simitationem, ut esse, agere, vivere, itelge
38. Fattigi
39. vivere, scire, posse. Quibus additur in Creaturis limitatio
40. Au jam et existentia perfectio es
41. unde orit resultat: orint degera fieri, pati, mori, eicum seriptom esse, Anselulibio contra inppientem quodsi anter
42. discere, impediri. Unde ista Dd de deo inteligi pronuntiari phisp eiuconceptus seu essentia iivolvit exsrentian
43. non possunt, priora possunt, modo
44. absolutissime intelligantur. Ita ut essentia ejus sit maxime absampla
45. perfecta et independens, actio ejus ita universalis ut
46. omnia ab ipso dependeant, vita aeternitas, cognitio ejus
47. vis omnipoteaimitate
48. sephirotcis ium doctoribus
49. notionem illustribus et Cbalistis Tdaeoruemnonem, habet in
50. rtota Ecclesia catholica esse receptam constat, rebem
51. etesequique phclocto phe nec ab dissentiunt protestantes.
52. praeter tolos socinianos et quosdam Remonstrantes
53. sbli sociniani et quidam Remonstrantes squos inter
54. notus est Couradus vorstius illaudabili litro edito dCDEC)
55. Drum quendam finibus circumscriptum, nel exeia, qui et
56. Vic el na possit omnia sibi fingunt, multaque de eo
57. pronuntiant summo ejus numine indigna, quod scilicet
58. immersi cogitation rerum finitarum considetar
59. ollas conceptus hoberent pro impossibilibus
60. est semper conceptum absolutum priorem iao
61. et simpliciorem limistato, etadeq illi unde sequitur illis que
62. qui mente a sensibus avocata aternas veritates
63. contemplatur intellectu faciliare esse, etsi non magis
64. se imaginatione et sensibus percipi possit, quam color
65. audiri vel sppus gustari.
66. Deus est incorporens.
67. quia omne corpus estfintu fegus habet, sive
68. limitem habet, qui dicitur figura. itaque gravissime
69. errarunt Gentiles, qui solem atque astra adoravere. Et solem
70. quidem pro summo Deo passim habitum, eoque redire
71. mysticam veterum Theologiam ostendere conatur Macrobius,
72. qui error confirmatus est ab ignorantia veri systematis Mundi
73. nam qui merndum totum instar pilae considerat, aliquot sphaeras
74. in se includentis, cujus extima superficies astrigera est, iustar
75. vadsit, soler
76. cujus pulchritudo et potentia maxime apparet esse vel deum ve
77. esalten corpus sive aut corpus vel saltem, sedem Dei, nisi cum
78. Aristotele malit Deum eitimae sphaerae alligare. At qui novit
79. mundana
80. corpus primarium, facilius agnoscet Doum osse intelligentiam
81. ut cum Martiano Capelea loquar, ultracemundanam, cujus
82. sides ubique est, limes nusquam. Si quis autem fingeret sabe
83. Deum esse ignem ver aethera per omnia fusum, is non satis
84. consideraret nullum esse in mundo corpus subtilissi: Si quis autem
85. i ipsum universum a infinitum vellet esse ream,
86. si quis autem statueret Deum esse corpus infinitum, ipsm
87. cujus membra sint alia omnia corpora, quo inclinare videntur qui cum stoicis Mundum vel
88. naturam faciunt Deum, illi cogitare debent, licet concederatur majorem
89. esse numerum corporum, quam aumemo quovis assiguabili, tamen non
90. posse ex illis componi unum totum infinitum, quemadmodum etiam etiam
91. ex umitatibus numerum quemvis excedentibus, tamen non potest
92. conflatus intelligi unus aliquis numerus infinitus; ut alias ostensum est.
93. staque deus semper erit aliquid extra supraque corporum aggregata.
94. gratiae esse, et omnia in bonum. cedere Deum amaniti. It aquopias
95. alienus erit ao secti que plurimum dignitati divinae detratunt,
96. animosque hominum a pulcherrimae b ac beneficentis simae
97. Remonstrantes divinam pscientiam i onn in mniba
98. oereoe exiiurentic et omnium rerum a deo dependentiam
99. substantiae amore abertunt. Ita Socimam et quodam
100. diminuunt, ut justitiae ejus et humanae libertati consulant.
101. Contra alii ut magnitudinem e ejus tueantur omnis ad
102. haec animi sensa, toi
103. mentem penetrantia
104. et ad Optima quaeque
105. impellentia d divino
106. opinitu venire, atque
107. sive imbecillitatem origenale
108. peccpto originali antertorem
109. quae facit ut omnis mens
110. crecta prona sit ad
111. agendum ex puncis
112. e juclicandum ex
113. Paucis perspectis
114. supn lassariis nisi vel experimento praeceden
115. nis roris, vel abt
116. cvina gratia sustentet
117. eutem limitatio se
118. praestantem sendet ex earum ideis, atu
119. non ex Dei voluntate,
120. inde factum est, ut quo
121. Eces gratia juvaret, quosdam
122. irali imbecillitati relinqueret
123. suae gloriae hoc est quadmajoris scilicet.
124. no mero atiu
125. e in esutates
126. quo eoque cerlocorti.
127. citur htereium
128. voluntatiem ipsius referunt.
129. erfectius est qu
130. 2volv
131. ontingens, quod prgumentum pritum attuli
132. extentia de deo poterit praediceann insipientem
133. sioi stratur exipertia vet ex rem
134. niti ventendo ad tus necessarium
135. pacatuut psa
136. rerumque omnium dominus
137. absoluto quodam arbitrio
138. sine nilo ad anfecedente
139. conditiones erum, ipsiusq
140. boni ac justi ideam respest
141. de cruaturis suis statuere
142. nam quod summa
143. ad missis illis, quae subinde illis
144. non odttineretur quemadmodum
145. ad nissis interdum dissonantiis
146. malior fit harmonia
147. nec simitem habee paest
148. penast rat traita
149. conformatur Existentia Dei ex pulchernima
150. rerum omnium suctura,
151. matura Mentis. Itaque slle socimus
152. um sumndi Deum
153. unam saciam, et Ecclesia catholicae
154. tiam negavit Daua
155. nine ex creaturis deprehendi poss
156. tuma posteriori. Apriori
157. DEus existit quo ais perectionis nonhilt
158. Argumontum eristentiae divinae simplicissimum primus
159. attulit Anselurus libro ins contra insipientem. Nimi
160. rum Deus est quo majus seu perfectius scogitari non
161. potest. Perfectios autem est cujus sentem existentia
162. essentia involvit existentiam, quam cujus essen
163. eam non involuit. itaque
164. Dei necessario sequitur
165. ex alicuiius conceptu sequitur
166. (potest praedicari. e ut trilinearitas
167. de triangulo; itaque de(DEo potest praedicari
168. esse existentia seu Deus existit. Hoc argu
169. mentum sophismatis sorspectum est, quia usq
170. de iprovito concludet Et D. Thomas alio
171. eodesiderat, quod tamen non
172. e argumentu
173. supponere dEum esse in ecum natura
174. non ita intellifodt isnit essentra
175. BEt in natura rerum lotum habere ut essentia
176. rosae in hyeme; seu supponit Deum esse
177. possibilem. Hic est ergo privilegium
178. ivinae Naturae, ut ex sola ejus posse
179. vilitates seu sequatur ajuseu essenti
180. ituo ejus existentiam
181. ejus existentiam involvat, seu sit a se
182. qu
183. esse possibilem, argumentum est
184. superfectum. Not
185. satis expliciitums
186. Dei s positilis
187. Hrbemus ergierme
188. DEus est aeternus
189. sequitur ex eo quod issentia ejus
190. involvit existentiam sive necessaria
191. esEs csai est id ater
192. a Deus est Unicus
193. Iillam si plures sint differant, ergo perfectioni
194. quia aliud nihil in Deo intelligitur ergo unus
195. pissutian caut perfectione contia dec

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 7 C, fol. 2av. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068299:0008?run=74