Leibniz Legible

Machine transcription of the Leibniz Nachlass

Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 7 C, fol. 3r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 4v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. Rationale, fidei Catholicae
  2. De DCO uNO.
  3. 1 Deus est substantia perfectissima.
  4. Cui scilice attribui possunt omnes perfectiones et de qua negari debent omnes impersectiones
  5. ducecunque enim perfectiones in aliis rebus intelliountur formaliter, Deo attribuentur
  6. ominenter, id scilicet cavendo ut ab omni impersectione purgata concipiantur. Es tau
  7. tem perfectio nihit aliud quam attributum b nullam involvit limitationem, ut
  8. esse agere, vivert
  9. noxa
  10. fieri, pati, mori discere, impeciri, taista de Deo promentiari non possunt, priora
  11. possunt, modo absolutis sime intellivantur, ita ut esseatia ejues sit maxime ampla et in
  12. dependens, actio ejus ita universalis ut omnia abipso despendeant; vita eternitavi conpiti.
  13. ejus, omniscientici vis somnipotentia. Hanc Dei nationem et philasophis veteribus, sublimi
  14. tate cogitationum illestribues, etoti ecclesiae Catholi ca esse recesptam constat, ne
  15. dissentiunt protestantes. Soli sociniani et quidam Remons tranCquos intennotu
  16. est Conradus vorstius illaudabili libro edito de Deo:) Deum quendam sinibus circumy
  17. ccriptum sibi singunt, multaiu de eo pronuntiant, summo ejus numine indicna
  18. quod scili cet immersi rerum finitarum considerationi, sublimes illos concepptus non cay
  19. verent, atque ideo pro impossibilibus haberent,. Sed sciendum est semper conceptum
  20. absolutum esse priorem et simpliciorem limitato, undle sequitur, illis, qui mente à
  21. sensibus avocato eternas veritates centemplantur, conceptum Dei manifeotum erte,
  22. etsinon magis imaginatione et sensibus percipi possit, quam color audiri vel sonces
  23. guestari.
  24. (2) Deus existit
  25. Demonstratur tum a priori tum à posteriori. Apriori quidem seu ex Dei essentia sive
  26. possibilitate hocest ex ipso conceptu entis perfectiosimi. Seces enim eor qui nihil perseu
  27. ctionis non habet. Jam et existentia persectio est, nam utique perfectius est ens a se seu
  28. cujus esseatia existentiam involoit, seu quod est ens necessarium, quam quod est tcentem
  29. contingens. Duod si autem Dei conceptus seu essentia invaloit exisentiam uliq existentia
  30. de Deo poterit praedicari. Hoc aroumentum primus attulit Anselmus libro contra
  31. insipientem. A posseriori probatur existentiadei ex rerum finitarum contingentium
  32. existentia, cujus ratio redeli non potess, nisi venienclo ad Ens necessarium, quod rutionem
  33. existentice habet in se ipso et proincle nec limitem habet, quippe qui non nisi ab extinsec
  34. sumi potest. Specialiter confirmatur existentia Dei ex pulcherrima rerum omnium
  35. structura et maxime ex natura mentis. Itaque male Socinus contru scripturam sacre
  36. et ecclesice Catholicae seateatiam nevavit, Deum naturali lumine ex cheaturis de
  37. prehendi posse.
  38. (3) Seus est ceternus.
  39. segnitur ex eo quod essentia ejus invalvit existentiam. Existentia ergo ejes neces,
  40. satia est, quod autem necessarium eot id ceternum est.
  41. (4) Deus est reaieres
  42. Nam si plures, sunt, disserent; et quidem perfectionibus, quia aliudnihil in Deo intelus
  43. ligitur, ergo unusquisqus egrum alicquu caret perfectione contra Dei dlefinitionem
  44. 5) Seres est incorporeus.
  45. cuia omne corpus limitem habet quii syuro Iuy gravissime errarunt
  46. gentiles, qui solem atque astra acloravere et solem quidlem pro summo Deo passim ha,
  47. bitum, eoque recire mysticam veterum Thevlvoiû ostendere conatur Macrobius; quierqe
  48. ror confirmatus Eabionorantia veri sustematis mundi, num qui munduem totuminstar
  49. pilce consicerat, aliquot Sphieras in se includentis, cujus extima supersicies astrigetse
  50. est, instar crystallini orbis aureis clavis distineti, facilices sibi persvadebit, solem
  51. cujus pule krituelo et potentia masime apparet esse vel Deum vel corpus aut saltem
  52. qui
  53. Seclem Dei; nisidum Aristotele malit Deum extimue sphaerce alligule. At qui

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 7 C, fol. 3r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068299:0009?run=74