Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 7 E, fol. 1r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.97.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2v); this page is its right half.
The machine reads it as
- rnotationes
- Anima versiones in
- Scheda ex Batavis missa
- Methodus Facilis Veram Ecclesiam lremine
- rationis inveniendi Acatholicis proposita
- a quodam Calvinista seu reformato per Dei
- misericordiam infinitam ingremium sunctae
- matris Ecclesiae (atholicae Apostolicae Romanae
- nuper reducto
- Non est volentis, neque currentis sed miserentis Dei
- 1
- . Propositio L
- suorum
- quod mihi secundum ipsorum Calvinistarum , 11) fatentur Reformati posse aliquem salva
- seu Reformatorum Principium exEcclesia
- Deformata egredi liceat
- Demonstratio
- Reformati dicunt se soli scriptura, nullis traditionibus
- aut hominum institutis fidem adhibere )
- Ideo Reformator Calvinus aut quisquis ille fuerit
- S. Scripturam coepit examinare nulla Fraditionum
- aut consuetudinum Ecclesiae Romanae habita ratione,
- et ita ex scriptura sacra determinanit dogmita
- fidei8
- Jam quaero utrum ista dogmata fidei ita sint
- credenda unicuique Reformato prout a Reformatore
- aut Reformatoribus determinata proponuntur
- an vero ulteriori examine sit opus, ut
- illa quis amplectatur. (9,
- Si primum dicatur, Ergo Reformatoris, qui
- homofuit institutis, ab ejusdem successoribus
- traditis fides adhibenda est; quod repugnat
- Reformatorum positioni. (9)
- Si alterum asseritur, infero mihi liberum esse
- dogmatibus fidei a Reformatore propositis, assensum
- salute Augustanam confessionem amplecti
- modo id se facere debere in conscientia sit
- persuasus. Aliud vero sentiunt de Romuna
- in qua majus salutis periculum esse arbitrantur
- (2) Umo Reformati fatentur adhibendam esse
- denegare, si eadem mea Sacrae scripturae interpretationi
- non convenerit (alias enim ulterius istud examen
- inubile prorsus foret) et consequenter me ex
- Reformata Eaclesia posse exire
- fidem etiam bbonis consequentiis
- atque fad principiis a Deo menti
- nostrae inserris, ac bonis consequentiis
- inde deductis in quo cum Romanapariter
- et Augustana Ecclesia consentiunt
- Parati sunt etiam credere Verbo Dei non
- scripto, sed per manus tradito, modo talis
- aliqua traditio doceatur. Libenter credunt
- traditionibus historicis probe stabilitis
- exempli causa Mariam fuisse semper virgine
- scripturam quam habemus ab Apostolis et
- Evangelistis esse, et hos fuisse miraculorum
- editores ac DE0WVEV585
- 4) aliud est hominum institutum, aliud traditio
- nem divinum institutum potest per
- hominum manus tradi
- (5) imo habenda fuit traditionum et Eolesis
- et consuetudinum Romanae Ecclesie ratio
- saltem eatenus, ut sine ratione non
- rejicerentur.
- (6) s imo si nulla extitisset scriptura sacra
- aut (si quod absit) periisset,
- fingeretur, potuisset tamen Ecclesia Reforma
- per traditiones historicas, et scripturas
- humanas scilicet per antiquitatem
- Ealesiasticam et ss. Patres, ostendendo
- quantum hodie in maximi momenti
- rebus a primitiva Ecclesia discessum sit
- (7) adhibitis consequentis Resonom
- 8) Proprie loquendo Cat
- determinavit dogmata fidei sed quiquid
- ab ipso creditur ut articulus fidei, id
- craditur etiam a Romana et Augustana
- Ecclesia. tantum aliqua quae cum scriptura
- pugnare sibi comperisse videbatur rejecit
- (9) Reformatus ner non credit reformatori propter ipsius autoritatem, sed quia putat expla
- doctrinam Reformatoris consentire cum scriptura sacra a se sap eraneus oc
- grave dubitare an consentiat, et gravibus difficultatibus se urgeri carbitretur, debet ipsemet inquirere
- assumto tamen in consilium viro pio modesto et perito. Et tunc inveniet in omnibus articulis
- Aanvero qui positivis qui a Reformatore credendi proponuntur, consentire Romanam Augustanam et Genevensem
- diligentia- Ecclesias, eoque minus dubitabit de interpretatione; vel si adhuc dissentiat, tunc nec Romanam
- issit poterit sequi. In articulis autem negativis, id est potius in rejectionibus articulorum Romna Ecclesiae
- relinouo salte psemet agnoscet in dubio standum esse potius pro negante, seu affirmanti incumbere protationem
- vocatum singulanter.
- taque concludo. nemio nisi ab gravibus difficultatibus urgeri se Carbitretur receptam suae Ecclesiae
- qualiscunque ea) sit doctrinam in dubium vocare debotet Sblatis autum quod debet. Quodsi in conscientia
- se obligatum putet tunc ad examen de integro suscipiendum tunc nec proide Ecclesiae Ronianae interpre
- tationi accedet, (10) si post omnem diligentiam adhibitam eogaris in conscientia a quadam Reformatorum
- explicatione sive dissent sententia dissentire; et dissensus talis sit, ut te salva conscientia cum ipsis
- communicare non posse arbitreris, non dubium est, quin possis imo debeas ex eorum Ecclesia exire
- ed idem de eomara et Adustn, et qua ibet alia Ecclesia verum est. Potest nihilaeminue
- nutatio periuloa esse
- 3
- tratudamn
- Deo dijudicam
- dericulum
- besse p
- sufticit
Cite
Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 7 E, fol. 1r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068301:0001?run=74