Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 8b, fol. 25r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.92.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 26v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. taditam
  2. Negur patistates granatum
  3. admonae Latus, cum tamen
  4. tun.
  5. Sicit hocnet
  6. demonstrotum nes esse tales, Ergo nulli posse fidem haberi, sane scepticum est.
  7. nSn Responsione ad 3s tam sistinctio inter Noboria et non aeque Nota, non
  8. Dracet habet locum. Nec enim magis notum est, Gulium Caesarem Authorem esse scry
  9. ut omner ilis soram, quae ipsi omnes attribuunt, quam S. clugustinum Authorem illorum
  10. Fidem adrmat quae comuni consensu illi attribuunt, ab omnibus.
  11. Ld 36. 37. et 38ram Duaest. una Responsione satisfactum vult, in
  12. Se Durgaroad qua tamen non respondet, nisi ad 36. et 37 mam autem nihil. Quaritur
  13. detuienim An spiritus S. gratia destituti fuerint Patres ? Nec m 3gr euart
  14. nulla varia abrespicit vim quaestionis, qua ritur enim de Lubhero et Calvino, Unde con
  15. ext apud hatres, socna: et et illos magis quam Patres aberroribs imunes fuisse. Scripturamque
  16. dum plane determinata lius intellexisse, et interpretatos fuisse: ad qu’ae nihil respondet, nisi
  17. Calirto et Salao oppono Lutherum et Calvinum Patribus non autem Apostolis comparari: At pero
  18. Bellarminum Grase-a suis praeferuntur Patribus: et posito, tantum comparari, manet quaestio
  19. alios pluri et antia nde constat comparandos, An ex sacris utteris, extra dubium docere pos
  20. explident mes juis sunt se esse tales, ut sonant verba quaestionis?
  21. utat et dubin expri. dangit Quastiones 39: 40. 21. et 4= dam Ac si una Responsione omnibus sa
  22. cant et aliorum in tisfaceret, cum tamen Responsio proprie ultimam tantum Quastionem spectet
  23. citando erroris er. Sane ad primam puta 39. ubi quaeritur, quinam illi naevi fuerint, Nihil
  24. onciliu omnino affert. 20 ma neluditur in 42da 4, mam negare videtur. Inter
  25. adosat imaginem cultus sed avos Patrum et nostros hac facit differentias 1 quod non sint udem. 2
  26. nec tali in locopingant, quod non aequali gradu, 3 quod collecti in Eceles. Romana, in Patribus sparsi
  27. vel suppositium furi: mnes differentiae consideratu dignae modo per specialium Cnumerationem
  28. Sed quid denegata amunio stensa essent, sed simples assertio, eadem authoritate rejcitur, qui
  29. ne moribundis in certis proponitur, et dum nec qui Patrum nari fuerint, nec nostros proponit
  30. mg nhil agit si dicit, hoc a suis actum, nominet suos illos, et invencam
  31. nostros, qui eisdem responderunt, ostenderuntque quantam Patribus fa
  32. evidenti, illio damnt ant sapissime imjuriam m citationibus suis-
  33. suppositius eot corruplgert. Jn Responsione ad 23. non respicit statum quastis, qui est. Cum
  34. dditam So: Lutheras e Calrinus esse mutuo Haresecos condemnent, quaritur V. Unde clare pu
  35. forquere sed fuustra teat uter horum à Spiritu S. directur fuerit ? 2 Anpossibile, utrumque fuisse à
  36. cum nos omne verbum paritu S. instructum? Author vero respondet per sorte Ait enim: Forte
  37. a Deo renelatum il ulius inaliis scilicet melius inspiratus fuit, nam varia sunt Dona Dei. Unde
  38. solum scriptum admintunse queretur, ac si admitteret a varietate donorum Dei posse prodedere contra
  39. inutorras propositiones, se invicem haresecos damnantes. Quod vero addit:
  40. ctione inter onten dutona spses non inspiratione illorum sed argumentis niti, est non quaestionem tan
  41. multis sibi invice contradum sed totam causam deserrere. Agitur enim de erroribus Ecclesiae Romana
  42. cunt sed et minum a Deo per Verbum Dei reformatis, ut volunt; quod sane non humanae ratiocinationis
  43. odemnandis contradicentibus dirinae insporationes opus esse deberet, nec rerus S. Scripturae sensus in1
  44. espiritu dei non fursse tum grari ab argumentis sine inspiratione divina ab allo Pristiano velpe
  45. dircclos. unde ergo grtendur vel assemendur est.
  46. Suife director an pens n Resporsiene ad Latam accusat in Patribus defectum attentionis inper
  47. stabiliendis. dumantem cepiendo sensu eorum a quibus literam acceperunt, sed simples accusatio si
  48. rationis induuiesreallata ratione cajas valoris est. Et pone, aliquando illos non satis atten
  49. tidnis adhibuisse Ex millis, in quibrs nobiscum consentiunt et inter se con
  50. tote Cllathesin inspiratio Protestanter non habuerent satis allentionis; quae consequentra? Quis
  51. tutem suam aeternam adeo levibus assectionibus fideret
  52. De vibus astertionibus frou, qui plures, fidei articulos rejiciunt, propter levia talia contra Patres alteta
  53. Nondicimus satute nositam pendexe a diligentia Latrum, ticet illorum authoritati, quando onsentum
  54. in nerbes zucestionuen id
  55. se
  56. itas
  57. qua
  58. de Doirg
  59. rum autem qualitas nu-
  60. num forerum Redo
  61. mule clara lora
  62. uditam.
  63. Nec quastio an conrunta
  64. catibus satuendum
  65. nere. frinet ad qos
  66. qui quando urget, loco, quodu
  67. Vult quastione in nos
  68. Aedilitam. an
  69. et diversa. Nam nere in
  70. missos Reformatores in
  71. Aat magni a spinitu sanosi
  72. vult in fallibite inspi-
  73. cuargumentis petita
  74. ne adscribenda attnMere tonet
  75. oodditam ad 44 tam
  76. aaai

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 8b, fol. 25r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068310:0049?run=74