Leibniz Legible

Machine transcription of the Leibniz Nachlass

Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 8b, fol. 27v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 24r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. bodditam.
  2. est illam unam et nullam aliam esse veram. Qua autem ex reliquis J. Augustine
  3. verbis pre se ad ducit, male applicat; Dicit enim sanctus. Apud vos nihil horum
  4. est quod me mritet ac retineat, sola personat veritatis pollicita
  5. dio, quae quidem si tam manifesta monstratur, ut in dubium ve
  6. nire non possit praexonenda est omnibus illis rebus, quibus in Cathole
  7. Nihil huc nec adrem ea teneor. Hisce rerbis Suugustinus idem Manichaeis, quod nos Protertantibus
  8. nec ad meam 3. Ruguobjiciebat, nihil praedutorum esse P. rotestantibus, nec aliud praeter solam veti
  9. erpositione sed pergii latis pollicitationem. Debuisset Author estendere Veritatem quam ipsi hodie
  10. a. S. Patre subglitionejactant, ut olim Manichar, ad eo manifestam esse ut indudium venire non posiit et
  11. dicta absolute sumere
  12. ac si mec hic et se-
  13. iceremus cum D. etugustino, illam praeponendam esse omnibus rebus, quibus in ca
  14. quenti quastione tholica retinemur et Gratis autem et praeter Veritatem nos accusat Author
  15. dicla minime legisres nostros Methodistas ac si praetextu Generalium indiciorum a diseussionis spe
  16. odditam:
  17. cialis onere se liberare conentur, cum utrumque demus et speciales descussiones pre
  18. illis, quibus temporis capacitas et roluntas speciales dissensiones examinandi adsu
  19. Bon Opiniones tantum erint, et generalia indicia pro reliquis, quibus vel tempus de est, vel animus
  20. sunt et nullo solido specialibus imorandi. Sed et praeter Veritatem nos Schismatis Aathores et
  21. fundamento inutantu excomunicationes nostras injustas appellat, eum enim Divisionis ille jure sit u
  22. illa nostra dogmata
  23. hor et jure excomunicatus ab Ecclesia, qui veluni fidei Articulo ejusdemecclesca
  24. quibus Cutherus et scrigito
  25. e praxi contradixit, obstinate se opposuerit: quanto magis qui pluribus articulis se opposuit, quos
  26. judrcet, qui novit, hodierna Ecclesia communes habet cum cclesia, quae fuit tempore D. Augustini
  27. quibus ea rationibus quas autem validissimas rationes appellat, propter quas a comunione. Loma
  28. divina dogmuta esunorum discesserunt, vere constat ejusdem Naturae esse cum pollicitatione Veritatis
  29. Manichaorum, id est Pollicitationes esse, verba esse, praetercaque nihil
  30. Dideamus autem quo modo ipsa generalia Judicia à S. Augustino recensita
  31. ait totâ Orientalo suis ad esse probet. Sapientia non ponitur inter Indicia, eum sit Controversia
  32. Ecclesia oirca Potestate
  33. materia.
  34. Primum Sucitium est Consensio Gentium et popaloram. Ubi sciendum est
  35. sapae anobisabvie:
  36. sun enim n orient
  37. id per hune consensum intelligat S. Pater. Sane non hic agitur de consensu in u
  38. te non modo alii na vel altera sententia pro ut etuthor Responsionis artificiose conatur Grae
  39. plurimi m’eonobis Cos sibi seciare de Potestate P’apae, alias enum pari jure consensus Gentium
  40. consentienteres. Sed dvel Populorum in admuttendo Deo faceret itidem unam eandemque Religionem
  41. graecorum multiquo sed intelligitur consensus in tata doctrina et in omnibus sacramentis, qualis con
  42. Ideo unitos apella sensus tempore D. Augustini erat Populorum Universi orbis tum cogniti, et hodie
  43. mo: ut Conut Horen etiamnum est, non modo Populorum in partibus mundi olim cognitis, sed in Noro orbe.
  44. fini acta daceam. Conferamus jam consensum Populorum illa omnia e sola admiltentium, quae Helinstac
  45. ipses et Rintelenses admulunt cum consensu Populorum illa omnia et sola ad mittet
  46. Fium quae admittunt Romani, et cuilibet sanae ratieni locam concedenti patebit
  47. consensa gentium similes Romanis competere inditium Generale a consensu Gentium et Populorum
  48. Secundum Jnditium Generale à S. Pabre propositum est Auctoritas miracu
  49. lis in choata spe nutrito, charitate aucta, vetustale confirmata. Ulbi Author Re
  50. sponsionum sepositis religuis sola miracula et Charitatem nominat, eaque non Ecclesia
  51. Iesu argumentivimhacusque continuatae sed solius vetustatis. At vero quaestio est de Jnditiis Ecclesia
  52. Pristo, ut tempore D. Augustini ad ipsum, sic hodie ad nos continuatae (cujus auctor
  53. es hisce quatuor nititur: Miraculis scilicet, spe, Charitate et V’etustate) non
  54. obedire volunt autem de Meraculis et charitate retustatis prout artificiose S. Patris verba muti
  55. quantacunque illocun et borquet oathor. Quare autem excludit Vetrestatem ab Inditio generali, nis
  56. cura habeat. Quia Noritatis suae conseius est. Quare Miracula et Charitatem Detustatis acco
  57. multo minus alibr set, nisc quod hodiernae sua de esse illa videat ? Sufficit itaque quod ipse Aathor hod
  58. vel psonatia sunt, vel eriis quae proposui solvunt.
  59. demonstramus
  60. dditam
  61. Fallit. Ob. R. do
  62. ande e esequen
  63. tra farsa, nulla
  64. Hodre Cocrepa in
  65. Sumati
  66. Cadditam
  67. antiquae si regorosi sumtum
  68. negligit. Mlancipia.
  69. ne quidem in curo
  70. par apud noc sedei
  71. caetera qua assort A. d

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 8b, fol. 27v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068310:0054?run=74