Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 8b, fol. 45r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.97.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 44v); this page is its right half.
The machine reads it as
- Quaest. LII.
- responsionum
- Objicit ab autore extminis agnosci principium
- protestantium esse fandm originem haeresium.
- Hoc peru periide est ac si quis dicat rationem
- et scripturam esse fundamenta vel
- scaturigmes haeresium. Hoc enim pari jure
- de illis ac De protestantium principio dici potest
- Omnia principia sunt exst falsis applicationibus
- Obnoxia, nec ideo tamen ipsis quicquam
- decedit, non mags quam igni et ferro quod
- illis homines abytuntur. Denique pri ex
- nullum principium est foecundius haeresium
- quam ponteficiorum principium pontificiorum,
- nam secundum ipsos quisquis a pontificis
- definitione etiam in re levissimi o mom
- momenti dissentit, apud ipsos statim fit haereticus.
- quaest. LI1I
- Dixerat autor Responsionum omnem Christianum
- non nisi a sua conscientia, pendere. Nam inquit,
- etiam qui se ab alio judice vel autore pendere
- dicunt, ejus autoritatem prius suae conscientiae,
- approbare debent. Quid ad haec autor examinis.
- omissa ratione irrefragabili Rationem hanc
- irrefragabilem transmittit silentio (quod
- et alias hic facere solitus est) et respondet
- tantum ad conclusionem, conatus inde quali quasi
- itaque ita omnia reduc nempe ita onnia
- reduci ad vires humanas. Quasi vero
- Dei spiritus conscientiam hominis bona voluntate
- praediti, gratiaeque obicem non ponentis, non
- regat
- Dixerat autor ex responsiontem unumqubemque omnistudio
- unumqremque initi debere ne sua conscientia
- sit erronea. Objictarto examinis quis
- unquam credidisset huic sententiae posse a quoquam
- contradici. Nihilominus autor examinis
- Quadam objiciendi consuetudine velut abreptus
- hic quoque invenit quod desid improbaret
- Ait enim hinc sequi ut praesumtuosi et superbi
- maxime sint certi? Quasi vero is qui omni
- studio enititur ne erret, possit dici praesumtuosus.
- Miror itaus autorem examinis objectiones
- afferre usque adeo ut ita dicam transversas
- Qu est. L III. LIV. An traditio patrm
- Ad quaest. LIII. dixerat autor responsionum
- sequendam regulariter traditionem ubi habetur
- Ad quaest. LIV. vero dixerat negari a se Hypothesin
- Pontificiorum quod scilicet traditionem Patium ipsi
- sequantur; sed etsi concederetur, traditionem patium
- esse pro pontificiis, ean tamen praesuntionem
- tantum inde orituram quae probationem
- in contrarimus non excludat. Hic autor examinis
- contradictionem oriri putat, nam si regulariter
- sequenda est patrum traditio ubi habetur
- utique non tantum praesuntionem, sed omnino
- probationem plenam parit. Respondeo, mo qu
- imo contra est: quaecunus regulariter sequenda
- sunt, ea per se tantum pariunt praesumtionem, et
- valent nisi contrarium plobetur, id est nisi exceptio
- reguta doeatur. Nruum teus autori
- Fsuarum ostinionum
Cite
Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 8b, fol. 45r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068310:0089?run=74