Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 10, 15, fol. [ - ]

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.97.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

1. et in Diario eruditorum Parisino r. Sepl. 1693. editum et demonstratum
2. editum, quod non tantum finitas, sed et infinitas solicitationes vel tendentias
3. selicitationes velstendentias in unam meciam.
4. directionem componer docet, et ita mirifici est
5. usus ad motuum cestimationem, HInde multa
6. praeclara deducit Autor noster circa omne genus
7. aequilibri, sive gravitas vulgari modo concpiatur
8. ut sit uniformis, et constet oirectionibus parallelio.
9. sive directiones tendant ad centrum, et gravita-
10. tiones varient pro distantia à centro. et ex
11. tendentiamque indegrutem
12. plerumo sae pissime res
13. aestimandae sunt ex compositione
14. infinitorum elementorum;
15. dum quodlibet punctum extensi, quod
16. libet momentum temporis
17. quilibet gradus in motu, suam
18. Reculiarem considerationem postuat
19. hac doctrina compositarum solicitationum inopinato si incidise aut
20. inopinato insidit in demonstrationem directam
21. et immediatam Regula aequilibrii Mrchimedea,
22. a varis varie tentatam. Ita veritates veritatibus
23. pulchre respondent. Atqque haec primum, ut par est
24. tactat in corporibus rigidis; deinde procedit ad
25. corpus, quale est filum, quod ponit esse flexite, sed
26. non extenvibile. et theorema demonstrat ex quo profeit ex exhibet ex quo
27. lam linea catenaria quam velaria, et figura
28. etiam lintei ab incumbente liquore inflexi, tanquam
29. casus speciales, facite determinantur.
30. Dectione decunda, agit de motibus sgit qui ex continuatis
31. qui ex solicitationibus oriuntur, et quidem soli.
32. citationes appellat centrales, quae abaliis vires
33. centripeta appellari solent, et scalas quasdam.
34. tam solicitationum variantium, quam celetitatum,
35. et momentorum concipit, id est lineas quarum
36. ordinata variationibus illis respondent, et in
37. omni possibili solicitationum centralium seu (specialius)
38. gravitationum hypothesi, hanc regulam generalem profert in omni hypothesi
39. crtedit 8. 141. Corpora recta in altum lata
40. vel in curvis quibusc unque arcendentia ad eam
41. ipsam altitudinem in vacuo ascendunt; quam
42. ubi dercendendo percuriunt, celeritatem ac quirunt
43. initiali aequalem. Stemque celeritates in diversis
44. planorum vel curvarum inclinationibus descensu
45. acquisita aequales sunt in omni gravitatis hypo-
46. thevi, si planorum vel curvarum elevationes
47. aequaler fuerint. Quod Galilaus in communi seu
48. simplie issima hypothesi demonstrare conatus
49. est non optimo successu, sed demonstrarunt
50. Torticellius et Hugenius. Ostendit etiam.
51. quasdam Hypotheses esse impossibiles et imagi-
52. narias, etoi prima fronte tales esse non videantur.
53. qualis est Baliani ut celeritates acquisita
54. sint velut spatia confecta; et simul indiera exhibet
55. quibus impossibiles hypetheses dignosci queant.
56. Explicat etiam quales lineo eutva ex proje-
57. ctione gravium oriantui, in quo ingeniosis simus
58. gosumEntomlilaeo feliciter prosecutus est. Nam Galiiae us consideravit Gravitates
59. n
60. eit, invenitque in eo casu quo solicitationes centrales seu
61. gravitates sunt in ratione recipproca Duplicata distantiarum a cento, qui est maxine naturalis,
62. distantiarum a centro, prodire sectiones Conicas, quod mejus primipus Maturae Mathem aticis praecipuum St.
63. legantia etiam et generalla pro onni hypothest
64. Mebremata invenit son setnoumus quotum
65. hic ratio redditus 8. 156. Solvitur etiam problema
66. od
67. Hquia in natura operibus
68. +(aus centrifugae)
69. nitro distantia, at Nen tonus consideravit etiam gravitationes prodistantia acenti eriantes,
70. generale 5. 162. dlatio scata selicitationum
71. centralium, celenitate primi jactus;, ejus qu
72. directione, construere curvam quam missile
73. in vecuo desctibet, concessis figurarum quadra-
74. taris, quod diversis etiam modis Neutonus,
75. Potr. Bernoullius. Varignonius, et ipsemet Autor in
76. Diario Veneto Tom. 5. p. 318, et Tom. 17. p. 194.
77. sunt consecutii et speciatim hic exhibet canonem
78. pro curvis Algebraicis 8. 167.
79. Tractat etiam de Motu Pochrono corporum
80. in quacunque gravitatis hypothesi, et de motu
81. atque oscillationibus pendulorum ubi notat in
82. Bcholio post 5. 182. primum Hugenium conatuum
83. centrifugorum theoriam aperuiose, ejus theoremata
84. sine demonstratione proposita omnia demon
85. strasse en. Marchionem H orpitalium. Problema
86. etiam ab hoc solutum alia ratione solvit; nempe
87. curve ejus conditionis, ut in ea descendens
88. grave punctum motu natura liter acceletato eanderi
89. curvam in singulis punctis premat vi ubigu aequali
90. ponderi corporis absoluto: sed inprimis notatu
91. digna sunt quae affert de motu Abvidum in orbibus
92. mobilibus sde quibus jam aliquid in Miscellaneis
93. Berolinensibus. Hic igitur a Newtono lib. 1.
94. sect. IX. principiorum ope seriei infinitae, exhibita,
95. et à C Davide Gregorie prolixo commentanio
96. illustrata in elementis cotionomia lib. 4. sect. 7.
97. alio modo facillimo per. Canonem generalem conse-
98. quitus 5. 195. Porro Hugenius etiam primus dattinam
99. centri orcillationis in tractata de Horologid orcil=
100. latorio aperuerat; sed portula verat, ut sibi concede-
101. retui, centrum commune gravitatis omnium
102. compositi cujuscunque penduli partium non posse
103. altius assurgere, cum unaquaeque particura diffracto
104. vinculo quodm reliquis connexa etat, ea cele-
105. ritate ascensum suum liberum incipiet, quam
106. junetim cum reliquis descendendo ac quisierat; quam
107. nde delapsum etat descensu totius penduli comp-
108. siti. Gac. Bernoullius alia via longitudinem penculi
109. simplicis composito grochroni determinans demon-
110. strationem pestulati Hugeniani inve seduxit, sed
111. tantum in hypothesi gravitatis in singulas penduli
112. partes uniformiter agentis. H ucidem generaliter
113. in omni hypothesi t plebatat. 8. 197. seqi. ostenditur
114. etiam 8. X10. Identitas centri oscillationis et
115. percussionis eo casu, quo singularum penduli compo-
116. siti partium pondero massis eatundem proportionalia
117. sant, cum 3. 209. casum exhibuisset, ubi diferunt.
118. Antequam finiat librum primum, et materiam
119. de motu solidorum, agit capite libri primi sexto seu
120. ultimo de regulis motus in collisione corporum
121. solidorum. Utitur hic principiis Leibnitianis, et
122. tanquam Hypethesin assumit 8. ∞ 18. cum corpora
123. actuosa inter se colliduntur, candem manere vim
124. qui species sunt solicitationum
125. seu virium mortuarum
126. constituitur

Cite

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 10, 15, fol. [ - ]. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068322:0002?run=74