Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 4, 1, fol. 2v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1r); this page is its left half.
The machine reads it as
- possibilia existant, quia se mutuo impediunt.
- Et dantur infinitae series xposibilium una
- autem series in alia
- is
- unaquaeque sit infinita.
- Ex his duobus sequuntur reliqua: I. Deus semper
- agit cum charactere perfectionis seu sapientiae
- 2 non omne possibile ad existentiam pervenit
- Ca ad quibus addi potest a 3 in omni proposi-
- tione uni versali affirmativa vera praedicatum in est
- subjecto seu datur connexio praedicati et subjecti
- Vitendum est an posito necessariam hanc esse
- propositionem: est propositio existit cujus
- major existendii ratio est; sequatur propositionem
- cujus major existendi ratio est esse necessariam. Sec
- negari poest consequentia. Nam etsi in genere
- merito negatur a
- Nam posito necessaium esse propositionem, quae ex
- Nam si necessariae propositionis tefinitio
- est, posse Beritatem ejus geometrico rigore demonstrari
- terminis necessitate
- tunc s fieri quidem potest, ut haec propositio
- majorem
- possit demonstrari: omnis veritas habet rationem
- et
- ola
- vel haec, Deus agit copientissime. Sed ideo non
- semer,
- poterit demonstrari haec propositio: ista
- propositio est propositio contingens A habet
- majorem rationem. seu propositio contingais A est
- conformis divinae sapientiae sdea Et ideo
- contingense A esse necesserium
- etiam non sequitur propositionem
- Et ideo licet Eus necessario eligeret optimum, non ideo
- tamta eptamum foret necessarum
- concederetur
- verum esset hoc:
- um esse ut DE eligat optimum; non tamen
- sequitur necessaria esse optima esse necessaria
- optimum esse necessamiumc
- necessat
- id quod eligitur esse necessarium, quia nulla
- datur demonstratio quod sit optimum. Et hic locum
- habet aliquo modo distinctio inter necessitatem
- consequentiae et consequentis. ita ut id demam
- necessariam sit necssitate consequentiae se con
- consequentis quod eo ipso quia optimum supponitur ex
- illa hypohesi, at admissa infallibili electione optimi
- necessarium est.
- Et si necessariam sit dius
- eligit optimum velum.
- non tamen sequitur Deus
- s
- 0 tutius esse quam
- perfectissimum operandi
- modum Deo tribuere.
- in creaturis non est certum
- u certum acturas
- srundum ratio ne
- apparentem; qua
- agendi in ipsis
- maxime
- ad ilitio
- vahoc
- n
- ipsa propositio in ipsis demon
- strari non potest.
- n
Cite
Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 4, 1, fol. 2v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068324:0004?run=74