Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 4, 4, fol. 3r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2v); this page is its right half.
The machine reads it as
- sed et hoc parum apte quia iidem dicuntur dare reguum suum bestit: Dorec impleatur
- voluntas Dhi. forte concilrari potest, hoc modo esse provincies, quae habere nunc
- dare suam potestatem bestiae donei voluntas Dei sit, ut dio habeant
- multerem; berum ista omnia parum cum verbis: haec decem cornua esse
- decem regis qui pondum accepere reguum, sed per tempus aliquod habebunt potestatem
- cum Bestia, facilius urgo intelligetur eq Caesares venturi: et quod odio habuere
- mulierem intelligendum non quod proprie Romam odio habeant, sed quod plunimu
- nocebunt, eamque tyrannice tractabunt, quomadmodum Donritianus aliique
- vers.
- Reliqua clara. Quod dicitur cap. XIXde agni nuptiis erusus uxore in telligendu
- ei
- per autithesin foc mulieris Babus lonicae rexor autem agni videtur esse imperium Christianum.
- quod dicitur bestiam et falsum prophetam projici in patudem ignis: manifestum quoad
- bestian, non aeque quoad Vendo pro phetam, ejue enim nulle in superioribus mentio
- Nolantum destrnctio nem Romae, cum
- videtur tamen hic vocari Vendo prophera
- quod supra secunda illa Bestia, nempe Magia idololatrica. Et hac modo non potest
- caelerum nota misceri destructionem Ramae, et eversionem
- idololatrrae, etsi eodem tempore non contigerint, nec iisdem occasionibus. Videbatur enim
- de Ulpio explicari
- haec poera Romae Et Enicae deberi ut postea funditus everleretur. Et certe non ante cessivit
- Romae Ddololatria, quam postquam tub Honorio eversa est. Nam sub Theodosio adhac florebat
- Cap. XX. diam ligatur, pro mille annis, sancti judicant terram et reguant. Unu
- Occisorum regnant cum Christo his mille annis, id est coluntur eorum memoria in puteu
- Veneratione est. Ita Grotius. Sed parum ista conveniunt cum eo quod subjicitur.
- alios mortuos non resurgere. Nisi dicamus altudi ad Judaeorum traditiones de
- duplici morte et resurrectiones de mille annis inter utramque, de Gogo et Magogo. A Con
- stantim edicto pro histianismi libertate at anno 340 ad danum otformannis
- cam anni sunt 1000. Sed vi debatur constat saracenos non jum multas
- Mristianis intulisse, clades neque adeo hos eovo annos tuisse valae felicies. Deinde dicitur
- etiam alios morturos resurrecturas 1000 annis post primos; et XX, 5. idem mon
- vers. 12. dicitur post eecisam Guus et Mayoque futurum; debent ergo inter eversimem q
- eversum
- inilium regni sunctorum et spus et Magoque eversionem Gogiatque diem judicii interecx
- mille anni At qui plus quam mille sunt anni, nec ille eversus. dicendum videtur ista allegorira
- et ad traditiones velere, altudentia nec hic eractiudinem deside necessariam
- judicatam.
- Alihil repuguaC cap. XXI. de novo coelo et terra in telligi de tempore
- regni saratorum, non de tempore post judicium putat Grotius. Sed obsat vers. 5. Cap. XXII
- ube dicitur novam jermsalem for aternam, non ergu est millenaria
Cite
Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 4, 4, fol. 3r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068327:0005?run=74