Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 4, 7, fol. 26r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.97.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 27v); this page is its right half.
The machine reads it as
- Non habemus Doctores super terram, absit, unum habemus in
- coelis L non habemus doctores a quibus fidem nostram derivemus
- ut Arium et Manichaeum, sed unum qui in coelis est, Chastum, a quo fidis
- ad nos propagata est) A Et illi sinquit por gentilis) idem
- praetexunt. Sed respondet (Chryfostomus) assistit adest7 nomen
- diccusans illos et altns obturans nomina vert endum: obturans
- ora: Rursqus recurrit ad nomen quoniam haec nota sine ulla disputatione
- ulteriore in sensus incurrit. Seo nunquam haic notae satis
- insistit, sed semper ad prioris ratiocinationis ficum redit, ut jam sequitur)
- Multi fuerunt Gentiles (multi, id est varii in varias partes scissi) et nemo
- haec rogavit (hemo ad omnes philosophorum sectas rejecit, hoc argumento
- vos dissentitis inter vos, ego musum dijudicandi capax, emo itisectae
- ad haerere possum. Ut tamen dicam quod res est, fatendum Lucianum saepe
- contra philoso phos sui temporis hoc argumento uti. Et apud philosoptios
- erant na haec Fdissensiones) et nullus prohibitus est eorum qui haeresin
- rectam habent obscure ista: nisi velit ob hos philosophorum dissensus
- meliorem, reet rectam videbat
- neminem, qui sectam aliqui toterabilem hbebat fuisse refectum ab ea
- eorum
- amplectenda deterritum. T quare non dixerunt quando haec move (Ethnici conversi
- Apostlis primis fidei praedicatoribus) quando haec movebant (quando primum
- istae quaestiones, de fide, movebantur) quid hi et illi Judaei FApostoli scilicet
- et indaei Apostolis inimici) cui oportet nos credere Sed crediderunt
- (non obstante hoc argumento, 7 sient oportebat. Igitur et nos credamus
- divinis legibus et omnia faciamus prout illi pla(DEO) placet ut
- cum virtute praesente vita transacta bona quae diligentibus illum promissa
- asse qui valeamus gratia et misericordia domini e nostri Jesu Chrissi,
- cum quo Patri simul ac spiritui sancto sit gloria imperium, honor,
- nunc et semper.
- Hactenus S. Chrysostomus.
- Videamus jam quae autor Epistotae ad hunc Chrysostomi locum notet
- Nogat e eum quicquam facere ad Methodum protestantium confirmandam
- si dixosset utramque methodum a Chrytostomo probari atque urgeri
- recte atque ingenue fuisset locuttas; nunc vero dum rem clarissimam
- negare cupit, torguere se cogitur. Primum ergo in tres
- Dixerat Chrysostomus: Singuli dicunt ego verum dico, cui credam nescio
- cum utrinque scripturas pretexunt. Responde illis: hoc multum pro nobis.
- Nam si diceremus nos rationibus credere merito turbareris; sed cum
- Scripturas accipimqus et illa illae simplices sint ac planae facile tibi
- fuerit judicare, si quis illis consentit Christianus est, si quis contra
- illas pugnat procul est ab hoc canone. His verbis protestantes
- eum ratione uti posse manifestum esse fatebitur, quisquis ingenue
- disputat: at noster ut rm eludat autoritatem, vide quid comminiscatur
- Distinguo inquit inter investigationem fidei et investigationem
- Christiani. Scripturae serviunt non ad investigandam veram fidem, sed
- ad investigandum exponentis cum verbo consensum. Mallem Vir CImus
- inani adeo subtilitate abstinuisset. Quasi non hoc loco agatur de investinatione verae
- uam qua
- fidei quando quaeritur quam ecta Christianorum Et sectam
- apveram religionem habeant. Aut quasi hoc loco inrestigatio fidei
- ab examine proponentis separari possit. Examinatur enim ope scripturarum
- a an ea quae a naries (dristianorum sectis proponuntur cum Canone
- consentiant. At inguies, multum interest, utrum Christianus aliquis
- per se ex cripturis fidem investiget, an vero aliorum sententias ex scriptura
- examinet. Ego quantum inter differentiam inter haec duo ad rem
- pertinentem non video. Nam qui judex aliorum ex scriptura esse potest,
- esianser se ex tenitur reum fidem enere potest. Ved esto disrincus
Cite
Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 4, 7, fol. 26r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068330:0051?run=74