Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 6, 2, fol. 1v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2r); this page is its left half.

The machine reads it as

1. 40 et 41 ait
2. nam princip. part. 1. artic. ertat ostra itatfacile
3. nos magnis difficultatibus intricari si Dei preordinationem cum libertati
4. arbitrii conciliare conemur; sed ab illis discutiendis abstinendum
5. esse, quod a nobis Dei natura comprehendi non possit. Et idem
6. parte 2. artic. 235de materiae divisione in infinitum ait dubi-
7. tari non debere, etsi a nobis capi non possit.
8. Sed hoc non sufficit
9. aliud enim est nos cmrem non comprehendere, aliud est nos com–
10. prehendere ejus contradictoriam; itaque saltem necesse est respon-
11. deri posse illis, argumentis quae inferre videntur libertatem
12. aut divisionem materiae implicare contradictionem
13. q Sciendum igitur est omnes creaturas
14. pharacterem quendam impressum habere divinae infinitatis, atque
15. punc esse imclabillum efonteme,e qua multorum mirabilium fontem.
16. ennmniune q mlme esse epartem materie a exigule in
17. quibus humana meus in stuporem datur.
18. Nimirum nulla est portio materiae tam exigua, in qua non sit
19. quidam infinitarum numero creaturarum Mundus; lla neque
20. ulla est substantia individualis creata tam a et imperfecta
21. quin in omnes alias agat, et ab omnibus aliis patiatur, et notione
22. sua ecta i sua completa squalis in divina Mente est
23. complectatur totum universum et quicquid est, fuit fuit eritve. Veri
24. neque ulla est veritas t rerum individualium ita comparatae sunt, ut ab infinitis
25. quin aliis rat a ab infinitarum aliarum rationum serie depende atH,
26. act
27. cui seriei eui quicquid in est a Deo solo pervideri potest, quae ratio est, ut
28. quae etiam causa est, quod solus Deus veritates contirgentes a prisri cognoscat, earumque infal.
29. libilitatem aliter quam experimento videt.
30. His attentius concideratis patuit intimum inter
31. Veritates necessarias contingentesque discrimen. Nempe
32. omnis veritas vel p originaria est, vel derivativa.
33. Veritates originariae sunt, ququarum ratio reddi non potest,
34. et talis sunt identiae contras so
35. aut contradictorium de ita negantes. Veritates derivativae rursus
36. duorum sunt generum, aliae enim resolvuntur in originarias,
37. aliae enum resolvuntur in originarias, aliae propressum resolvendi
38. progressum resolvendi in infinitum admittunt; illae sunt necessario
39. hae contingentes. Nimirum Necessaria propositio est, cujus
40. contrarium implicat contradictionem, qualis est omnis identica
41. aut derivativa in identicas resolubilis, et tales sunt veritates
42. quae dicuntur metaphysicae vel Geometricae necessitatis. Nam demonstrare
43. nihil aliud est, quam resolvendo subje terminos propositionis,
44. et pro definito definitionem aut ejus partem substicuendo, osten–
45. dere aequationem quandam seu coincidentiam, ita ut praedicatum
46. praedicati cum subjecto in propositione reciproca; in aliis vero
47. saltem manifestam ex inclusionem. Ita ut quod in propo–
48. sitione latebat, et virtute quadam fi continebatur, per demon
49. strationem evidens et expressum reddatur. Exempli causa,
50. si numerum, ternarium, senarium duodenarium ec diid
51. vel
52. vel.
53. inteligams esirantanus, qui diuidi potest per 3, 8, 12 potest to

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 6, 2, fol. 1v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068337:0002?run=74